Бозам аз нави хами абрӯӣ касе дар назар аст

بازم از نو خم ابروی کسی در نظر است

Слхи моҳ дигару ғарраи моҳ дигар аст

سلخ ماه دگر و غرهٔ ماه دگر است

Онкӣ дар боғи дилами решаи фурӯи бардаи зи нав

آن‌که در باغ دلم ریشه فرو برده ز نو

Гарчи нўхизи нҳолист , саропо самар аст

گرچه نوخیز نهالیست ، سراپا ثمر است

Тӯтии мо ки ба ғайр аз қафас танг надид

طوطی ما که به غیر از قفس تنگ ندید

Ин замон бол фишон бар сари танг шукр аст

این زمان بال‌فشان بر سر تُنگ شکر است

Башитобед ва ба маҷрӯҳи куҳан мужда бурид

بشتابید و به مجروح کهن مژده برید

Ки табиб омад ва дар чораи риш ҷигар аст

که طبیب آمد و در چارهٔ ریش جگر است

Онкӣ бинад ҳама айбам нараседаст онҷо

آن‌که بیند همه عیبم نرسیدست آن‌جا

Ки ҳунарҳо ҳамаи айбу ҳамаи айбии ҳнрост

که هنرها همه عیب و همه عیبی هنر است

Аз вафои писарони ишқи маро толеъ нест

از وفای پسران عشق مرا طالع نیست

Варна аз ман ки дар ин шаҳр вафодортараст ?

ورنه از من که در این شهر وفادارتر است ؟

Ваҳшии оқибати андеш аз онсӯ нарӯй

وحشیِ عاقبت اندیش، از آنسو نروی

Ки аз он чашми пурошӯби раҳе пурхатар аст

که از آن چشم پرآشوب رهی پرخطر است