Чаҳ шавад гарми навозӣ ба анояти хитобӣ

چه شود گرم نوازی به عنایت خطابی

На агар барои Лутфӣ ба баҳонаи итобӣ

نه اگر برای لطفی به بهانهٔ عتابی

Таҳи пои ҷони шикории дили ман ба хӯн занад пар

ته پای جان شکاری دل من به خون زند پر

Чу кабӯтарӣ ки уфтад ба тасарруфи уқобӣ

چو کبوتری که افتد به تصرف عقابی

Чу маниши рикоби бӯсам чаҳ сабки Аннани саворӣ

چو منش رکاب بوسم چه سبک عنان سواری

Чу ба ғайр ҳамАннан шуд чу балои гарони рикобӣ

چو به غیر همعنان شد چو بلا گران رکابی

Ҳамаи хирқаи салоҳам шудаи хорхору гули гул

همه خرقهٔ صلاحم شده خارخار و گل گل

з меӣ ки доғ он менаравад ба ҳеҷ бобӣ

ز میی که داغ آن می نرود به هیچ بابی

Бигзор дарси дониш ки ниҳоятӣ надорад

بگذار درس دانش که نهایتی ندارد

зи китоби ишқ ваҳшӣ банавис як ду бобӣ

ز کتاب عشق وحشی بنویس یک دو بابی