Гар тай кунам тариқи адабро чаҳ ме кунӣ

گر طی کنم طریق ادب را چه می‌کنی

Ронами далери Рахши талабро чаҳ ме кунӣ

رانم دلیر رخش طلب را چه می‌کنی

Гар ман ба дил фурӯ нахӯрам дашнаҳои ноз

گر من به دل فرو نخورم دشنه‌های ناز

Он ғамзаи ҳариси ғазабро чаҳ ме кунӣ

آن غمزهٔ حریص غضب را چه می‌کنی

Гирами зи нози манъ тавон кард ҳасан ро

گیرم ز ناز منع توان کرد حسن را

Чашми ниёзманди талабро чаҳ ме кунӣ

چشم نیازمند طلب را چه می‌کنی

Бо чашми шӯх низ гирифтам бар омадӣ

با چشم شوخ نیز گرفتم بر آمدی

Он ханда наоне лабро чаҳ ме кунӣ

آن خندهٔ نهانی لب را چه می‌کنی

эй бе сабаби асири каши бигноаҳи сӯз

ای بی سبب اسیر کش بیگناه سوز

Пурсанад агар ба ҳашари сабабро чаҳ ме кунӣ

پرسند اگر به حشر سبب را چه می‌کنی

Аҷзу ниёзи рӯзам агар беасар буд

عجز و نیاز روزم اگر بی اثر بود

Таъсири гиряи дили шабро чаҳ ме кунӣ

تأثیر گریهٔ دل شب را چه می‌کنی

Ваҳшӣ гирифтам онкии ту аз нанги муддаӣ

وحشی گرفتم آنکه تو از ننگ مدعی

Бастии забони зи шеъри лақабро чаҳ ме кунӣ

بستی زبان ز شعر لقب را چه می‌کنی