Абрасту эътидол ҳавоӣ хазоне аст

ابر است و اعتدال هوای خزانی است

Соқии биё ки вақт меарғавонӣ аст

ساقی بیا که وقت می ارغوانی است

Дар зери абри соғар хуршед шуд ниҳон

در زیر ابر ساغر خورشید شد نهان

Рӯз қадаҳ кашӣдану айш наоне аст

روز قدح کشیدن و عیش نهانی است

Соқии биёу ҷом мемшкбў биор

ساقی بیا و جام می مشکبو بیار

Ин дам ки боди субҳ ба анбар фишонӣ аст

این دم که باد صبح به عنبر فشانی است

намеҳасту эътидол ҳаво ҳаст ва сабза ҳаст

می هست و اعتدال هوا هست و سبزه هست

Чизе ки нест суҳбати ёрон ҷонӣ аст

چیزی که نیست صحبت یاران جانی است

Ёрӣ ба дасти ори мувофиқи ту вҳшё

یاری به دست‌آر موافق تو وحشیا

Кони ёр боқӣаст ва худ ин ҷумла фонӣ аст

کان یار باقی است و خود این جمله فانی است