Тарки ман теғ ба каф , бар зада доман бархест

ترک من تیغ به کف ، بر زده دامن برخاست

Ҷони фидояш ки ба хӯни рехтан ман бархест

جان فدایش که به خون ریختن من برخاست

намекашиданд млоики ҳама чун серума ба чашм

می‌کشیدند ملایک همه چون سرمه به چشم

Ҳар ғуборӣ ки туро аз сам тавсан бархест

هر غباری که ترا از سم توسن برخاست

Хирмани машк чу бар даври маат зоҳир шуд

خرمن مشک چو بر دور مهت ظاهر شد

Дӯд аз ҷони ман сӯхта хирман бархест

دود از جان من سوخته خرمن برخاست

Ваҳшии сӯхтаро бистар санҷоб намӯд

وحشی سوخته را بستر سنجاب نمود

Ҳар саҳаргаҳ ки зи хокистар гулшан бархест

هر سحرگه که ز خاکستر گلشن برخاست

Хониш
шморҳ 48 — ъндлӣб