Худ ранҷам ва худ сулҳ кунам одатам инаст

خود رنجم و خود صلح کنم عادتم اینست

Як рӯз таҳаммул накунам тоқатам инаст

یک روز تحمل نکنم طاقتم اینست

Бар ханҷари алмоси ниҳодами зи ту паҳлу

بر خنجر الماس نهادم ز تو پهلو

Осӯда дило байн ки зи ту роҳатам инаст

آسوده دلا بین که ز تو راحتم اینست

Ҷое ки буд хок ба сади иззати серума

جایی که بود خاک به سد عزت سرمه

Биқдртар аз хоки раҳам , иззатам инаст

بیقدر تر از خاک رهم، عزتم اینست

Бо хоки ман омехтаи хунобаи ҳасрат

با خاک من آمیخته خونابهٔ حسرت

Зин об сириштанд маро , тинатам инаст

زین آب سرشتند مرا ، طینتم اینست

Мелам ҳама ҷоеаст ки хорӣ ҳама онҷост

میلم همه جاییست که خواری همه آنجاست

Бо хислати зотӣ чаҳ кунам фитратам инаст

با خصلت ذاتی چه کنم فطرتم اینست

Ваҳшӣ наравад аз дар ҷонон ба сади озор

وحشی نرود از در جانان به سد آزار

Дар асли чунин омадаам , хислатам инаст

در اصل چنین آمده‌ام ، خصلتم اینست

Хониш
шморҳ 63 — ъндлӣб