Тай замон кун эй фалак , муждаи васли ёр ро

طی زمان کن ای فلک ، مژدهٔ وصل یار را

Порае аз миёни бабри ин шаби интизор ро

پاره‌ای از میان ببر این شب انتظار را

Шуд ба гумони дӣданӣ , умри тамом ва , ман ҳамон

شد به گمان دیدنی، عمر تمام و ، من همان

Чашм ба раҳ нишондаам ҷони умедвор ро

چشم به ره نشانده‌ام جان امیدوار را

Ҳам ту магари пиёлае , бахше аз он май куҳан

هم تو مگر پیاله‌ای، بخشی از آن می کهن

Вар на шароб дайгарӣ нашканад ин хумор ро

ور نه شراب دیگری نشکند این خمار را

Шуд зи ту заҳр хӯрданами мояи рашки олимӣ

شد ز تو زهر خوردنم مایهٔ رشک عالمی

Бскаҳ ба завқ май кашами ин май ногувор ро

بسکه به ذوق می‌کشم این می ناگوار را

Ним шарари зи ишқи бас то зи замини офият

نیم شرر ز عشق بس تا ز زمین عافیت

Дӯд бар осмон расад хирмани эътибор ро

دود بر آسمان رسد خرمن اعتبار را

Ваҳшӣ агар ту ошиқии кӯи нафаси тўрои асар

وحشی اگر تو عاشقی کو نفس تورا اثر

Ҳаст нишонае дигар синаи доғдор ро

هست نشانه‌ای دگر سینهٔ داغدار را