Ту ҷФокн ки аз ӣнсӯӣ вафодорӣ ҳаст

تو جفا کن که از این سویْ وفاداری هست

Тоқату сабри марои ҳавсила хорӣ ҳаст

طاقت و صبرِ مرا حوصلهٔ خواری هست

Бо дилам ҳар чаҳ тавон кард бикун то бикашад

با دلم هر چه توان کرد بکن تا بکَشد

Каз ману ҷони маниш низ мададкорӣ ҳаст

کز من و جان منش نیز مددکاری هست

Май хуррами моя ҳар шиква ба сади шукри зи ту

می‌خرم مایهٔ هر شِکوَه به صد شُکر ز تو

Ман харидор , ?герати ҷинси дил озорӣ ҳаст

من خریدار، گرت جنس دل‌آزاری هست

Гирди занҷир ба мижгони адаб пок кунад

گَرد زنجیر به مژگان ادب پاک کند

Онкӣ дар қайди касаши завқ гирифторӣ ҳаст

آن که در قید کسش، ذوق گرفتاری هست

Мо ба домон ту нозем ки покаст чу гул

ما به دامان تو نازیم که پاکست چو گل

Варна дар шаҳри басии лаъибат бозорӣ ҳаст

ور نه در شهر بسی لعبت بازاری هست

Шукр ҷавраш куну хушнӯдӣ ӯ ҷӯи ваҳшӣ

شکر جورش کن و خشنودی او جو وحشی

Ки дарозаст шаби ҳасрат ва бедорӣ ҳаст

که درازست شب حسرت و بیداری هست

Хониш
шморҳ 97 — ъндлӣб