Зарӣ ки май талабами дӯш лутф фармудӣ

زری که می‌طلبم دوش لطف فرمودی

зи ман касе нстонд ба сади ҳазор ниёз

ز من کسی نستاند به سد هزار نیاز

Ба муфт низ наярзад ва гарна ҳам худ гӯй

به مفت نیز نیرزد و گرنه هم خود گوی

Ки ман чаро зари муфтии чунин даҳум ба ту боз

که من چرا زر مفتی چنین دهم به تو باز

Ба ҳазли даст ба дасташ баранд ва андозанд

به هزل دست به دستش برند و اندازند

Ба ҷони расидам аз ин даст бар ду даст андоз

به جان رسیدم از این دست بر دو دست انداز

Зристи лоиқи ҳамёну кӣсаи тоҷир

زریست لایق همیان و کیسهٔ تاجر

Чаро ки харҷ нагардад ба солҳои дароз

چرا که خرج نگردد به سالهای دراز