Тавофи даргаи пери ҳақиқат

طواف درگه پیر حقیقت

Иҷозат нест бе ғусли тариқат

اجازت نیست بی‌غسل طریقت

Агар раҳ боядат дар хилвати хос

اگر ره بایدت در خلوت خاص

Бипурс аввали раҳи ҳаммоми ихлос

بپرس اول ره حمام اخلاص

Мъозолаҳи зиҳии фархундаи ҳаммом

معاذاله زهی فرخنده حمام

Ки обаш ҳаст об рӯй айём

که آبش هست آب روی ایام

Аз он фоиз ба хлўтхонаҳи гул

از آن فایض به خلوتخانهٔ گل

Ҳавоӣ чун ҳавои хилвати дил

هوایی چون هوای خلوت دل

Ба таҳти аларзи хуршеди ҷаҳони сӯз

به تحت الارض خورشید جهان سوز

Ба гулхани тобӣ ӯ шаб кунад рӯз

به گلخن تابی او شب کند روز

Дарунашро ба чашми поки байнон

درونش را به چشم پاک بینان

Сафои хотир хилват нишинон

صفای خاطر خلوت نشینان

Бурунашро барои тарбияти рӯҳ

برونش را برای تربیت روح

Ба ҳар ҷониб дар сади файзи мафтӯҳ

به هر جانب در سد فیض مفتوح

Дар файзаш ба рӯй кас набаста

در فیضش به روی کس نبسته

Дар ӯ ворастаагони саф саф нишаста

در او وارستگان صف صف نشسته

Чаҳ дар берун дар монадӣ дўрни ой

چه در بیرون در ماندی دورن آی

Буна дар маслахи ворастагии пой

بنه در مسلخ وارستگی پای

Гузар бар сафаи поки эътиқодӣ

گذر بر صفهٔ پاک اعتقادی

Нишин бар фарши аҷзу ноМуродӣ

نشین بر فرش عجز و نامرادی

Камари банди амлро уқда кун суст

کمر بند امل را عقده کن سست

Миён оз бигушо чобуку чуст

میان آز بگشا چابک و چست

Гшои банди қабои худ намое

گشا بند قبای خود نمایی

Буруни о аз либоси худ стоиӣ

برون آ از لباس خود ستایی

Буна аз сари кулоҳи аҷабу пиндор

بنه از سر کلاه عجب و پندار

Ме?ера тан ба ҷбаҳ , сар ба дастор

میارا تن به جبه ، سر به دستار

Алойиқ аз миён на бар карона

علایق از میان نه بر کرانه

Бизан ланги таҷарруди ошиқона

بزن لنگ تجرد عاشقانه

Буруни о аз саф боло нишинон

برون آ از صف بالا نشینان

Бирав то хилват танҳо нишинон

برو تا خلوت تنها نشینان

Бирез обии зи оби чашми намнок

بریز آبی ز آب چشم نمناک

Вагар олоишӣ дорӣ башу пок

و گر آلایشی داری بشو پاک

Чу худро шастӣ аз лавҳи муноҳӣ

چو خود را شستی از لوح مناهی

зи оби гиряҳои узри хоҳӣ

ز آب گریه‌های عذر خواهی

Қадам дар маҷмаъи аҳли сафо на

قدم در مجمع اهل صفا نه

Барои хештани ҷонии сафои даҳ

برای خویشتن جانی صفا ده

Гуруҳеи байни ҳама аз хештани ъўр

گروهی بین همه از خویشتن عور

з худ карда либоси орияти давр

ز خود کرده لباس عاریت دور

Ҳама аз ҷбаҳу дастори орӣ

همه از جبه و دستار عاری

Бараҳна аз русуми эътиборӣ

برهنه از رسوم اعتباری

Нишину оби гарми гиряи пеши ор

نشین و آب گرم گریه پیش آر

Ту ҳам обӣ ба рӯй кори хеши ор

تو هم آبی به روی کار خویش آر

Ба санг тарк кун пои талаби пок

به سنگ ترک کن پای طلب پاک

зи чанги қайдҳои олами хок

ز چنگ قیدهای عالم خاک

Тавваҷуҳ кун ба даллоки ҳидоят

توجه کن به دلاک هدایت

Ки ояд бар сари кори аноят

که آید بر سر کار عنایت

Кашад бар санги раҳмати покии ҷӯад

کشد بر سنگ رحمت پاکی جود

Тарошади мӯии қайд буду нобӯд

تراشد موی قید بود و نابود

Банно чун мешуд ин ҳаммоми дилкаш

بنا چون می‌شد این حمام دلکش

Ки обаш оштӣ дорад ба оташ

که آبش آشتی دارد به آتش

Тафаккур аз паии таърих он рафт

تفکر از پی تاریخ آن رفت

Паии ҳаммоми нақлаш бар забон рафт

پی حمام نقلش بر زبان رفت

Чу хоҳии соли итмомаши бадоне

چو خواهی سال اتمامش بدانی

Бигӯям то бадоне чун бихонӣ

بگویم تا بدانی چون بخوانی

Чу бо файзаст ва зу набӯд ҷудои файз

چو با فیض است و زو نبود جدا فیض

Талаби таърихаш аз ҳаммом бо файз

طلب تاریخش از حمام با فیض