Аз чаҳ рӯи хоки сияҳи гардун ба фарқ моҳ кард
از چه رو خاک سیه گردون به فرق ماه کرد
Машъали хуршедро гардун чаро пар коҳ кард
مشعل خورشید را گردون چرا پر کاه کرد
Аз чаҳ рӯ бар нил мотам зад либоси офият
از چه رو بر نیل ماتم زد لباس عافیت
Ҳар ки ҷодри соҳати ин нилгун харгоҳ кард
هر که جادر ساحت این نیلگون خرگاه کرد
Ин чаҳ сӯрат буд каз ҳар гӯшаи заррини афсарӣ
این چه صورت بود کز هر گوشه زرین افسری
Зад ба хоки раҳи сару афсари зи хок роҳ кард
زد به خاک ره سر و افسر ز خاک راه کرد
Чист афғони ғуломони шаҳи боқии магар
چیست افغان غلامان شه باقی مگر
Осмон бемеҳре бо бандагон шоҳ кард
آسمان بیمهریی با بندگان شاه کرد
Оҳ каз бе Меҳрии гардуни шаҳ боқӣ намонад
آه کز بیمهری گردون شه باقینماند
Аз чаҳ боқӣ монад олам чун шаҳ боқӣ намонад
از چه باقی ماند عالم چون شه باقی نماند
Пушт на гардуни зи кӯҳи меҳнати мо бишиканад
پشت نه گردون ز کوه محنت ما بشکند
Ореи ореи кӯҳи дарди мо камарҳо бишиканад
آری آری کوه درد ما کمرها بشکند
Ҷой он дорад ки ҳамчун бандагонаши осмон
جای آن دارد که همچون بندگانش آسمان
Он қадри сар бар замини кӯбад ки сади ҷои бишиканад
آنقدر سر بر زمین کوبد که سد جا بشکند
Боз агар орад ба гардиши ҷоми заррини офтоб
باز اگر آرد به گردش جام زرین آفتاب
Ҷоми заррин бар сари ин чархи минои бишиканад
جام زرین بر سر این چرخ مینا بشکند
Вар кунад дигари сурайёи хандаи дандони намо
ور کند دیگر ثریا خنده دندان نما
Аз сари кини чархи дандони сурайёи бишиканад
از سر کین چرخ دندان ثریا بشکند
Кас чаҳ ҳад дорад ки хандад дар азоӣ инчунин
کس چه حد دارد که خندد در عزای اینچنین
Худ чаҳ ҷой ханда бошад дар балоӣ инчунин
خود چه جای خنده باشد در بلای اینچنین
Ҳаст ин базмӣ ки умрии анбар тар рехтанд
هست این بزمی که عمری عنبر تر ریختند
Кин замони хоки сияҳ бар ҷой анбар рехтанд
کاین زمان خاک سیه بر جای عنبر ریختند
Ин ҳарими хусравонеро ки мепошанд коҳ
این حریم خسروانی را که میپاشند کاه
Қарнҳо бар икдгри сади тӯда зар рехтанд
قرنها بر یکدگر سد تودهٔ زر ریختند
Венаи бисоти подшоҳӣ кандар ӯ резанд ашк
وین بساط پادشاهی کاندر او ریزند اشک
Солҳо бар рӯй ҳам сади ганҷ гавҳар рехтанд
سالها بر روی هم سد گنج گوهر ریختند
Рӯзи маҳшари ҳам аҷаб каз хоки сар берун кунанд
روز محشر هم عجب کز خاک سر بیرون کنند
Баси казин ғами хоксорони хок бар сар рехтанд
بس کزین غم خاکساران خاک بر سر ریختند
Ин чаҳ оташ буд эй гардун ки бар олам задӣ
این چه آتش بود ای گردون که بر عالم زدی
Дӯд аз олам баровардӣ , ҷаҳон бар ҳам задӣ
دود از عالم برآوردی ، جهان بر هم زدی
Чун илм эй сарфарозони Фўтаҳ дар гардан кунед
چون علم ای سرفرازان فوطه در گردن کنید
Чокҳо дар ҷома ҳамчун шуда то доман кунед
چاکها در جامه همچون شده تا دامن کنید
Дӯд бар май хезад аз машъал ба он оҳани дилӣ
دود بر میخیزد از مشعل به آن آهن دلی
Кам наянд аз ваии шумо ҳам сӯзи худ равшан кунед
کم نیند از وی شما هم سوز خود روشن کنید
Шаб бисӯзед ва чу шамъи мурдаи рӯз аз масканат
شب بسوزید و چو شمع مرده روز از مسکنت
Чеҳраи пари хоки сияҳ дар гӯша маскан кунед
چهره پر خاک سیه در گوشه مسکن کنید
Рӯ битобед оташини рӯйони зи гулшани баъд аз ин
رو بتابید آتشین رویان ز گلشن بعد از این
Ҳамчуи оташи ҷой дар хокистар гулхан кунед
همچو آتش جای در خاکستر گلخن کنید
Зин азо бархест дӯд аз оташини рухсора ҳо
زین عزا برخاست دود از آتشین رخسارهها
Рух ба хокистар ниҳон карданд оташи пора ҳо
رخ به خاکستر نهان کردند آتش پارهها
Шоҳи боқии кӯи з олам рафт умри мейри бод
شاه باقی کو ز عالم رفت عمر میر باد
Нири иқбол ӯ чун меҳри оламгири бод
نیر اقبال او چون مهر عالمگیر باد
То чу занҷираст мавҷи об дар пои чанор
تا چو زنجیر است موج آب در پای چنار
Душман ӯ даст бар сар , пой дар занҷири бод
دشمن او دست بر سر ، پای در زنجیر باد
Дар дабиристони гардун то нишон ёбад зи тир
در دبیرستان گردون تا نشان یابد ز تیر
Хасм бетадбир ӯ ёрб нишони тири бод
خصم بی تدبیر او یارب نشان تیر باد
То абади сарсабзу хуррами нахли ин бустони саро
تا ابد سرسبز و خرم نخل این بستان سرا
Сад чу ваҳшии андари он бустони сарои дастони саро
سد چو وحشی اندر آن بستان سرا دستان سرا