Соли наву аввал баҳор аст

سال نو و اول بهار است

Пои гулу лола дар нигор аст

پای گل و لاله در نگار است

Волоӣ шақоӣқаст дррнг

والای شقایق است دررنگ

Пероҳани ғунчаи ним кор аст

پیراهن غنچه نیم کار است

Он шуъла ки лола ном дорад

آن شعله که لاله نام دارد

Дар санг ҳануз чун шарор аст

در سنگ هنوز چون شرار است

Пистон шукуфааст пари шер

پستان شکوفه است پر شیر

Нўбоўаҳи боғ ширхор аст

نوباوهٔ باغ شیرخوار است

Барг аз сари шохаи тозаи ҷуста

برگ از سر شاخه تازه جسته

Гуё ки магари забон мор аст

گویا که مگر زبان مار است

Ин фарш зумуррадӣ бибинед

این فرش زمردی ببینید

Каш аз нахи сабзаи пуд втор аст

کش از نخ سبزه پود وتار است

эй парда нишин гули баҳорӣ

ای پرده نشین گل بهاری

Мурғи чаманат дар интизор аст

مرغ چمنت در انتظار است

Ин вазн тарона ме сарояд

این وزن ترانه می‌سراید

Мурғӣ ки муқӣм шохсор аст

مرغی که مقیم شاخسار است

Бахти ту баҳор бе хазони бод

بخت تو بهار بی خزان باد

Олами зи ту ршги бӯстони бод

عالم ز تو رشگ بوستان باد

Гардуни ҳамаи чашми бод аз анҷум

گردون همه چشم باد از انجم

Вази чашми бадати нигоҳбони бод

وز چشم بدت نگاهبان باد

Қудрат ки барроқи авҷ пўӣ аст

قدرت که براق اوج پوی است

Бо тавсани чархи ҳам Аннани бод

با توسن چرخ هم عنان باد

Базмат ки мФри орзўҳост

بزمت که مفر آرزوهاست

Бо вусъати хулди тавъамони бод

با وسعت خلد توأمان باد

Осори каф гуҳар фишонат

آثار کف گهر فشانت

Зинатгар роҳи каҳкашони бод

زینت گر راه کهکشان باد

Дар арсаи кибриёии ту ваҳм

در عرصه کبریای تو وهم

Ҳар ҷо ки қадам наад миёни бод

هر جا که قدم نهد میان باد

Дар гӯшаи зикри гӯшаи гирон

در گوشه ذکر گوشه گیران

Ин зикри таррор ҳар забони бод :

این ذکر طرار هر زبان باد:

Онҷо ки фалаки зи дасти харгоҳ

آنجا که فلک ز دست خرگاه

Бо қадар ту ҳаст солҳо роҳ

با قدر تو هست سالها راه

Як ршҳаҳи зи калаки лутфи ту бас

یک رشحه ز کلک لطف تو بس

Дар ҳандасаи тараққии ҷоҳ

در هندسهٔ ترقی جاه

Ҷзмии сет каз ва алиф шавад алиф

جزمی‌ست کز و الف شود الف

Сифрӣ сет казуаст , панҷ ва панҷоҳ

صفری‌ست کزوست ، پنج و پنجاه

Лаби ташнау ком душманат кард

لب تشنه و کام دشمنت کرد

Аз шохи умеди дасти кӯтоҳ

از شاخ امید دست کوتاه

Дастӣ на вмиўаҳ бар сари шох

دستی نه ومیوه بر سر شاخ

Далвӣ нау об дар таҳи чоҳ

دلوی نه و آب در ته چاه

Гӯйанд зи маи ҳилоли ҷузвии сет

گویند ز مه هلال جزوی‌ست

Зу партави меҳри тирагии коҳ

زو پرتو مهر تیرگی کاه

Неи не ғалатаст , карда хасмат

نی نی غلط است ، کرده خصمت

Ойӣнаи моҳи тира аз оҳ

آیینهٔ ماه تیره از آه

Рои ту барад ба сайқали он занг

رای تو برد به صیقل آن زنگ

зи ойӣнаи занги бастаи моҳ

ز آیینهٔ زنگ بستهٔ ماه

эй ҳотами ҳотамони олам

ای حاتم حاتمان عالم

Неи як ҳотам , ҳазор ҳотам

نی یک حاتم ، هزار حاتم

Дар шаҳри атои ту тамаъ ро

در شهر عطای تو طمع را

Сади қофила беш дар паии ҳам

سد قافله بیش در پی هم

Дрўҷаҳи бароти як атоят

دروجه برات یک عطایت

Сади ҳосили баҳру кон буд кам

سد حاصل بحر و کان بود کم

Доғи ҷгарии сети баҳри вкон ро

داغ جگری‌ست بحر وکان را

Ҳар нақш аз он нигини хотам

هر نقش از آن نگین خاتم

Ороиши даҳри зи об ва хок аст

آرایش دهر ز آب و خاک است

Он ҳар ду ба дидаҳо макрам

آن هر دو به دیده‌ها مکرم

Он хок чаҳ хок , хоки ин дар

آن خاک چه خاک ، خاک این در

Ваон об чаҳ об , оби замзам

وان آب چه آب ، آب زمزم

Абъод раҳанд аз тноҳӣ

ابعاد رهند از تناهی

Гар ҳиммат ту шавад муҷассам

گر همت تو شود مجسم

Шогирдии роят ар намояд

شاگردی رایت ار نماید

Равшангар оина шавад нам

روشنگر آینه شود نم

Ҳар фарқ ки хоки он таҳ пост

هر فرق که خاک آن ته پاست

Гар худ сари ман буд фалак сост

گر خود سر من بود فلک ساست

Пари сохтаи домани фалак ро

پر ساخته دامن فلک را

Ҷӯади ту ки моя бахш дарёст

جود تو که مایه بخش دریاست

Он навъи ҷавоҳирӣ каз он навъ

آن نوع جواهری کز آن نوع

Як маст ба кӣсаи сурайёст

یک مست به کیسه ثریاست

Шоҳо ба тавофи шоҳи моҳон

شاها به طواف شاه ماهان

Неи шоҳ ки моҳ бе кам вкост

نی شاه که ماه بی کم وکاست

Он қибла ки дар тариқи сайраш

آن قبله که در طریق سیرش

Раҳ то дар каъба меравад рост

ره تا در کعبه می‌رود راست

Ваҳшӣ шудаи мустаъид рафтан

وحشی شده مستعد رفتن

Наълин ду дида аш муҳайёст

نعلین دو دیده‌اش مهیاست

Зоди раҳ ӯ тавваҷуҳи тест

زاد ره او توجه تست

ӯро зи ту ҳимматӣ таманност

او را ز تو همتی تمناست

Гар бадарғаи ҳиммат ту набӯд

گر بدرقه همت تو نبود

Мо худ ба куҷо расем пайдост

ما خود به کجا رسیم پیداست