эй ҳарими хуши насим вае фазои хуши ҳаво

ای حریم خوش نسیم و ای فضای خوش هوا

Рашки боғи ҳбтии ҳам дрҳўо , ҳам дрФзо

رشک باغ حبتی هم درهوا، هم درفضا

Хуфтагони хок ҳамчун сабза аз гул сар зананд

خفتگان خاک همچون سبزه از گل سر زنند

Аз фазоятгар вазад бар арсаи гетии сабо

از فضایت گر وزد بر عرصهٔ گیتی صبا

Ин ҷавон наврасӣ шуд ваон ниҳоли навбарӣ

این جوان نورسی شد وان نهال نوبری

Дар биҳишти соҳататгар перӣ омад бо Асо

در بهشت ساحتت گر پیری آمد با عصا

Акс ҳар розӣ ки дар дил бугзарад ояд падед

عکس هر رازی که در دل بگذرد آید پدید

Ҳавзаи ойӣнаи кирдори ту аз фарти сафо

حوضهٔ آیینه کردار تو از فرط صفا

Бо сафоӣ ӯ сиёҳӣ кӣ буд мумкин агар

با صفای او سیاهی کی بود ممکن اگر

Ҳавза ?ут бошад биҷои чашмаи оби бақо

حوضه‌ات باشد بجای چشمه آب بقا

эй насими боғи айши обод , эй боди Масеҳ

ای نسیم باغ عیش‌آباد، ای باد مسیح

Бскаҳ ҳастӣ рӯҳпарвар , бскаҳ ҳастӣ ҷонФзо

بسکه هستی روح پرور ، بسکه هستی جانفزا

Ҷон он дорад ки аз файзи ту бар сақфу ҷидор

جان آن دارد که از فیض تو بر سقف و جدار

Андари он чатру утоқи дилнишини длгшо

اندر آن چتر و اتاق دلنشین دلگشا

Сӯрат девор гардад қобили ҷисму ҷасад

صورت دیوار گردد قابل جسم و جسد

Ҳиأт ашҷор ёбад қӯт нашаву намо

هیأت اشجار یابد قوت نشو و نما

Бо вуҷӯди онкии ҳасрат раҳ надорад дар биҳишт

با وجود آنکه حسرت ره ندارد در بهشت

Аҳли ҷинати рости сади ҳасрат бар ин ҷинати саро

اهل جنت راست سد حسرت بر این جنت سرا

эй зада лутфи насимати таъна бар боди баҳор

ای زده لطف نسیمت طعنه بر باد بهار

Аз ту бустони Ирам дар рашку ҷинати шармсор

از تو بستان ارم در رشک و جنت شرمسار

Шодии боди сабки рӯҳ ту бардорад зи дил

شادی باد سبک روح تو بردارد ز دل

Бори андӯҳӣ каз он оҷиз буд сади ғмгсор

بار اندوهی کز آن عاجز بود سد غمگسار

Дидан он фаррухи бахшат фурӯ шавед зи дил

دیدن آن فرخ بخشت فرو شوید ز دل

Кулуфтӣ конро нашавед васли сади деринаи бор

کلفتی کانرا نشوید وصل سد دیرینه بار

Гар диҳад гулбарги хандонат ба гетии хосият

گر دهد گلبرگ خندانت به گیتی خاصیت

Вар кунад таъсири хоки хуррамат дар рӯзгор

ور کند تأثیر خاک خرمت در روزگار

Гиряро рахти афканди беруни зи чашми мотамӣ

گریه را رخت افکند بیرون ز چشم ماتمی

Тарҳи базм сур андозад ба табъи сӯгвор

طرح بزم سور اندازد به طبع سوگوار

Дар бисоти хуррами ангезат чаҳ хуррам руста анд

در بساط خرم انگیزت چه خرم رسته‌اند

Бар канори сабзау оби равони сарву чанор

بر کنار سبزه و آب روان سرو و چنار

Ҳамчуи хуррами дили ҷавонон дар шаби наврӯзу ид

همچو خرم دل جوانان در شب نوروز و عید

Пойҳо андари ҳино ва дастҳо андар нигор

پایها اندر حنا و دستها اندر نگار

Дар хазонат аз гултар тозаи тарафи гулистон

در خزانت از گل تر تازه طرف گلستان

Дар тамӯзат аз нами шаби шаста рӯй сабзаи зор

در تموزت از نم شب شسته روی سبزه زار

Тарҳи ту ширинтар аз ширин ба чашм кӯҳ кун

طرح تو شیرین تر از شیرین به چشم کوه کن

Ваон банноҳо чун асоси қасри ширини устувор

وان بناها چون اساس قصر شیرین استوار

Ҳбзои чатри вотоқӣ кандар ӯ наққоши чин

حبذا چتر واتاقی کاندر او نقاش چین

Ҳайрат афзоед ба ҳайрат , офарин бар офарин

حیرت افزاید به حیرت ، آفرین بر آفرین

Карда бо нақши ҷидораши мӯъҷизи исои қирон

کرده با نقش جدارش معجز عیسی قران

Бӯда бо сӯрати нигориши мӯъҷизи Монии қарин

بوده با صورت نگارش معجز مانی قرین

Нағмаи созони нишоташи солу маи маҷлиси тароз

نغمه سازان نشاطش سال و مه مجلس طراز

Саф нишинон бисоташи рӯзу шаб ъушрат гузин

صف نشینان بساطش روز و شب عشرت گزین

Дар бисоти сайди гоҳаши дидаи назорагӣ

در بساط صید گاهش دیدهٔ نظارگی

Мунтазири коинки ҷаҳди тир аз камон , сайд аз камӣн

منتظر کاینک جهد تیر از کمان ، صید از کمین

Дар назари сайраш чунон ояд зи дунболи гавазн

در نظر سیرش چنان آید ز دنبال گوزن

Кин замонаш гӯшт хоҳад кунад гуё аз сарин

کاین زمانش گوشت خواهد کند گویا از سرین

Чашм он дорад тамошое ки бод ар бигузорад

چشم آن دارد تماشایی که باد ار بگذارد

Бар дарахти миваи дораши миваи резад бар замин

بر درخت میوه دارش میوه ریزد بر زمین

Баҳри гул чидани зи шох гулбунаш набӯд аҷаб

بهر گل چیدن ز شاخ گلبنش نبود عجب

Даст агар беихтиёр ояд бурун аз остин

دست اگر بی‌اختیار آید برون از آستین

Як сухан мегӯям эй ризвони такаллуфи бартараф

یک سخن می‌گویم ای رضوان تکلف برطرف

Инчунин ҷое надорӣ дар ҳамаи хулди барин

اینچنین جایی نداری در همه خلد برین

Боғи айши ободи ҳам ҷое сет , ҷинатгар хуш аст

باغ عیش‌آباد هم جایی‌ست، جنت گر خوش است

Дидае он бӯстон , ин бӯстонро ҳам бибин

دیده‌ای آن بوستان ، این بوستان را هم ببین

Оҷизам , оҷиз , зи васфи матбахи ҷони парвариш

عاجزم ، عاجز ، ز وصف مطبخ جان پرورش

Ореи оре чун кунам васфӣ ки бошад дар хӯриш

آری آری چون کنم وصفی که باشد در خورش

Ақлро тарсам билағзад пой ва мустағриқ шавад

عقل را ترسم بلغزد پای و مستغرق شود

Гар равад дар фикри он як лухти ҳавзи мармараш

گر رود در فکر آن یک لخت حوض مرمرش

Равзаи хлдосту мтбўхот ӯ назул биҳишт

روضهٔ خلداست و مطبوخات او نزل بهشت

Ва он булӯрӣни равзаи андари саҳни ҳавзи кавсараш

و آن بلورین روضه اندر صحن حوض کوثرش

эй хушо он дастгоҳи кон , ки шуд пардохта

ای خوشا آن دستگاه کان ، که شد پرداخته

Аслаш аз ҷинсӣ ки фирӯзаи сети асли гавҳараш

اصلش از جنسی که فیروزه‌ست اصل گوهرش

Матбахӣ алҳақ ки ризвонро муяссари гршўд

مطبخی الحق که رضوان را میسر گرشود

Гоҳ оташ оварад , гоҳе бар хокистараш

گاه آتش آورد ، گاهی بر خاکسترش

Ғайри рангомезӣ аз Монӣ наёяд ҳеҷ кор

غیر رنگ آمیزی از مانی نیاید هیچ کار

Пеши дасти нақши пардозони утоқу манзараш

پیش دست نقش پردازان اطاق و منظرش

Ҳаст пиндории зи самти алрأси тобони офтоб

هست پنداری ز سمت الرأس تابان آفتاب

Дар миёни сақфи рахшони пайкари гӯии зараш

در میان سقف رخشان پیکر گوی زرش

Каси хусӯсиёти гӯногӯн ӯро дрнёФт

کس خصوصیات گوناگون او را درنیافت

Зонка дар ҳайрат бимонад ҳар ки ояд аз дараш

زانکه در حیرت بماند هر که آید از درش

ӣнҳама хӯбӣ набахшад дасти санъати хок ро

اینهمه خوبی نبخشد دست صنعت خاک را

Ҳаст ин перояи хӯбии зи ҷои дигараш

هست این پیرایهٔ خوبی ز جای دیگرش

эй зи файзи абри ҷавдати тозаи гулзори вуҷӯд

ای ز فیض ابر جودت تازه گلزار وجود

Тозаи нахлӣ чун ту ҳаргизи сар назд аз боғи ҷӯад

تازه نخلی چون تو هرگز سر نزد از باغ جود

Шоҳи дарёи дили ғиоси аддӣни Муҳамад онкӣ ҳаст

شاه دریا دل غیاث الدین محمد آنکه هست

Аз риёзи ҳимматаши нилӯфарии чархи кабӯд

از ریاض همتش نیلوفری چرخ کبود

Ояти саҷдаи сет гуё ном бо тғзим ӯ

آیت سجده‌ست گویا نام با تغظیم او

Зонка ҳар гуҳ хўондмш афтод гардун дар суҷуд

زانکه هر گه خواندمش افتاد گردون در سجود

Чокроннд аз барои азлу насби мумкинот

چاکرانند از برای عزل و نصب ممکنات

Пеши амр ва наҳйу қаҳру лутфи ту нобӯд ва буд

پیش امر و نهی و قهر و لطف تو نابود و بود

Ходимонанд аз паии раду қабули коинот

خادمانند از پی رد و قبول کاینات

Бар дар умед вебему хашму афвати дайру зуд

بر در امید وبیم و خشم و عفوت دیر و زود

Маргро дидам ситода дар канори рръи кун

مرگ را دیدم ستاده در کنار ررع کون

Ҳар чаҳ ин киштии зи тухми душманат , он май дуруд

هر چه این کشتی ز تخم دشمنت ، آن می‌درود

Фитнаро дидам нишаста дар хатари гоҳи фасод

فتنه را دیدم نشسته در خطر گاه فساد

Ҳар чаҳ он май баст бар бадхоҳи ту , ин ме гушӯд

هر چه آن می‌بست بر بدخواه تو ، این می‌گشود

Дӯши вақт субҳ дидам бахту давлатро ба хоб

دوش وقت صبح دیدم بخت و دولت را به خواب

Кин якеро мадҳ мегуфт , он якеро ме ситуд

کاین یکی را مدح می‌گفت، آن یکی را می‌ستود

Гуфтам ин мадҳ ва саноӣ кист , гуфтандаш хамӯш

گفتم این مدح و ثنای کیست ، گفتندش خموش

Худ намайдонӣ муроди мо аз ин гуфт вшнўд

خود نمیدانی مراد ما از این گفت وشنود

Давлату иқболро акнӯн фазояд қадару шан

دولت و اقبال را اکنون فزاید قدر و شان

Каз ду олии қадару олии шан , музайян шуд ҷаҳон

کز دو عالی‌قدر و عالی‌شان، مزین شد جهان

Бо вуҷӯди хурдсолӣ аз бузургони ҷумла беш

با وجود خردسالی از بزرگان جمله بیش

Ҳам ба илм ва ҳам ба ҳалам ва ҳам ба қадар ва ҳам ба шаън

هم به علم و هم به حلم و هم به قدر و هم به شأن

Бар сари таъзими эшон танг ва бар қадашони қсир

بر سر تعظیم ایشان تنگ و بر قدشان قصیر

Ҳам кулоҳи офтоб ва ҳам қабои осмон

هم کلاه آفتاب و هم قبای آسمان

Ҳишмати инро фитодаи офтоби андари рикоб

حشمت این را فتاده آفتاب اندر رکاب

Рифъати онро давидаи осмони андари Аннан

رفعت آن را دویده آسمان اندر عنان

Ин яке дар ҳифзи дониш , пеш аз ақрони хеш

این یکی در حفظ دانش، پیش از اقران خویش

Хоҳ аз таҷвед хону хоҳ аз тафсири дон

خواه از تجوید خوان و خواه از تفسیر دان

Шоҳи сонии неъмати аллоҳ , офтоби ъзу ҷоҳ

شاه ثانی نعمت الله، آفتاب عز و جاه

Саф нишин хусравон , домоди шоҳи шаҳи нишон

صف نشین خسروان ، داماد شاه شه نشان

Он яке перояи фар эй салтанат

آن یکی پیرایهٔ فر همای سلطنت

Бози навпардози давлати сайди гардуни ошён

باز نوپرداز دولت صید گردون آشیان

Ҳазрати шҳзодаҳи олами халили аллоҳ ки ҳаст

حضرت شهزادهٔ عالم خلیل الله که هست

Бар заминаши пои тамкин , пояаш бар ломакон

بر زمینش پای تمکین ، پایه‌اش بر لامکان

Даҳр мегуяд ба ин то осмон поед , бпоӣ

دهر می‌گوید به این تا آسمان پاید ، بپای

Чарх мегуяд ба он то даҳр мемонад , бимон

چرخ می‌گوید به آن تا دهر می‌ماند، بمان

Ёрб ин даргоҳи доими қиблаи мақсӯди бод

یارب این درگاه دایم قبلهٔ مقصود باد

Ҳар ки бошад душмани ин хонадони нобӯди бод

هر که باشد دشمن این خاندان نابود باد

Ҳар ки мақбул ту набӯдгар ҳама бошад малик

هر که مقبول تو نبود گر همه باشد ملک

Ҳамчуи шайтони зи осмони кибриёи мардӯди бод

همچو شیطان ز آسمان کبریا مردود باد

Нест хасматро сару барги гулистон , вар буд

نیست خصمت را سر و برگ گلستان ، ور بود

Бо гули бустони хавоси оташи намруди бод

با گل بستان خواص آتش نمرود باد

Рӯзгори нохушӣ дар интиқоми душманат

روزگار ناخوشی در انتقام دشمنت

Ҳамчуи мори захми дору шер хашм олуд бод

همچو مار زخم‌دار و شیر خشم‌آلود باد

Дар ҷаҳони ғусса , яъне хотири бадхоҳи ту

در جهان غصه ، یعنی خاطر بدخواه تو

Ношудаи маъдӯми як ғам , сади ?илами мавҷӯди бод

ناشده معدوم یک غم ، سد الم موجود باد

Дар ҳарими ҳурматат аз сади ҳифзи эзадӣ

در حریم حرمتت از سد حفظ ایزدی

Роҳи иأҷўҷи ҳаводис то абади масдӯди бод

راه یأجوج حوادث تا ابد مسدود باد

То буд маҳдӯд бо ин қадару рифъати осмон

تا بود محدود با این قدر و رفعت آسمان

Бархилофи осмони қадари ту номаҳдӯди бод

برخلاف آسمان قدر تو نامحدود باد

Ҳар чаҳгирӣ пеш ёрб дар салоҳи ҷузву кул

هر چه گیری پیش یارب در صلاح جزو و کل

Аввалаши масъӯди боди вохрши Маҳмӯди бод

اولش مسعود باد وآخرش محمود باد