Лозим шудаи касри ҳурмати ту

لازم شده کسر حرمت تو

Муллои фаҳмӣ ба рухсати ту

ملا فهمی به رخصت تو

Даии навбати кидӣ дигар буд

دی نوبت کیدی دگر بود

Имрӯз шудаи сети навбати ту

امروز شده‌ست نوبت تو

намебояд гуфт бози сади фӯҳш

می‌باید گفت باز سد فحش

Аз накбат ки ? зи накбати ту

از نکبتِ که؟ ز نکبت تو

Хуши парда дарона мезадам неш

خوش پرده درانه می‌زدم نیش

эй вой бар аҳли исмати ту

ای وای بر اهل عصمت تو

Худро бикашӣ агар бигӯям

خود را بکشی اگر بگویم

Аз мардӣ ва аз ҳамияти ту

از مردی و از حمیت تو

Инаст ки баҳри хотири мейр

اینست که بهر خاطر میر

Воҷиб шудаи ҳифзи сӯрати ту

واجب شده حفظ صورت تو

Мо нкбтиим , гӯ чунин бош

ما نکبتییم ،گو چنین باش

Хуш давлатӣаст ҳазрати ту

خوش دولتی است حضرت تو

Гўзт ёраст , давлатати кӯ

گوزت یار است ، دولتت کو

Гўзм ба ту ва ба давлати ту

گوزم به تو و به دولت تو

Ту ҳеҷ ба мулҳидон наМонӣ

تو هیچ به ملحدان نمانی

Чунаст ки шуҳрае ба илҳод

چونست که شهره‌ای به الحاد

Сади тӯҳмату сади ҳазор бӯҳтон

سد تهمت و سد هزار بهتان

Мардум ба ту мекунанд аснод

مردم به تو می‌کنند اسناد

Ин таънаи халқ , бади блоиист

این طعنهٔ خلق ، بد بلاییست

эй кош ки модарат наме зод

ای کاش که مادرت نمی‌زاد

Аз исматёни ту чаҳ гӯям

از عصمتیان تو چه گویم

Дашном ба ту наметавон дод

دشنام به تو نمی‌توان داد

Хоҳанд ки банди банди гардӣ

خواهند که بند بند گردی

Аз банда бигир то ба озод

از بنده بگیر تا به آزاد

Ту як тану душмани ту халқӣ

تو یک تن و دشمن تو خلقی

Як куштанӣ ва ҳазор ҷаллод

یک کشتنی و هزار جلاد

Аз шери сагат бузург карда сет

از شیر سگت بزرگ کرده‌ست

Модар , ки ба марги ту ншинод

مادر، که به مرگ تو نشیناد

Аз қиссаи шаби туро хабар нест

از قصهٔ شب ترا خبر نیست

Чун гӯши ту ҳеҷ гӯш кар нест

چون گوش تو هیچ گوش کر نیست

То чоштгҳӣ , ба хоби мастӣ

تا چاشتگهی، به خواب مستی

Гӯшт ба дуҳули зан саҳар нест

گوشت به دهل زن سحر نیست

Расвотар аз ин наметавон гуфт

رسواتر از این نمی‌توان گفت

Дашномӣ аз ин сариҳ тар нест

دشنامی از این صریح تر نیست

Масхии ту чунонкии хонаи ?ут ро

مسخی تو چنانکه خانه‌ات را

Ҳоҷат ба ҳалиму мағз хар нест

حاجت به حلیم و مغز خر نیست

Ин шох ки аз гули ту сар зад

این شاخ که از گل تو سر زد

Ҷузи таънаи мардумаш самар нест

جز طعنهٔ مردمش ثمر نیست

Ҳар дашномӣ ки метавон гуфт

هر دشنامی که می‌توان گفت

Рӯйиши зи ту дар касе дигар нест

رویش ز تو در کسی دگر نیست

Ҳар феъли бадӣ ки метавон гуфт

هر فعل بدی که می‌توان گفت

Аз силсилаи шумо ба дар нест

از سلسلهٔ شما به در نیست

Гуфтам ки ҳадис мухтасар кун

گفتم که حدیث مختصر کن

Венаи арбада бо касе дигар кун

وین عربده با کسی دگر کن

Дар ҳам нашӯй з гуфта мо

در هم نشوی ز گفته ما

Инҳо арзии сет муътабар кун

اینها عرضی‌ست معتبر کن

Гуфтам ки ту шишаи бози дорӣ

گفتم که تو شیشه باز داری

Ҷаҳласт зи санги ман ҳазар кун

جهل است ز سنگ من حذر کن

Ҳолои касу куни як қабӣла

حالا کس و کون یک قبیله

Омодаи мехи чор сар кун

آمادهٔ میخ چار سر کن

Худ коштае кунун биовар

خود کاشته‌ای کنون بیاور

Аз хонаи ҷуволи пар гзр кун

از خانه جوال پر گزر کن

Ин фитна шудааст аз ту бар по

این فتنه شده است از تو بر پا

Худ дастааш ин замон ба дар кун

خود دسته‌اش این زمان به در کن

Дашном ба қлтбони расидаи сет

دشنام به قلتبان رسیده‌ست

Худро бикаш ин замони расидаи сет

خود را بکش این زمان رسیده‌ست

Ногуфтанӣӣ ки буд дар дил

ناگفتنیی که بود در دل

Аз дил ба сари забони расидаи сет

از دل به سر زبان رسیده‌ست

Сади луқмаи туъмаи гаулӯгир

سد لقمهٔ طعمهٔ گلوگیر

Наздики лабу даҳони расидаи сет

نزدیک لب و دهان رسیده‌ست

Бар бод шавад кунун ба рӯят

بر باد شود کنون به رویت

Кин тир ба тирдони расидаи сет

کاین تیر به تیردان رسیده‌ست

Он банди шикасти банди номӯс

آن بند شکست بند ناموس

Ин банд ба касрашони расидаи сет

این بند به کسرشان رسیده‌ست

Ин пардаи ту дуруст монад

این پردهٔ تو درست ماند

Маҳтоб ба ин каттони расидаи сет

مهتاب به این کتان رسیده‌ست

Инаст ки қима ?ут кашидам

اینست که قیمه‌ات کشیدم

Ин корд ба устихони расидаи сет

این کارد به استخوان رسیده‌ست

Инаст ки тир шуд гузора

اینست که تیر شد گذاره

Шастам ба зиҳи камони расидаи сет

شستم به زه کمان رسیده‌ست

Бигзор ки аз насаб нагӯям

بگذار که از نسب نگویم

Вази нисбати ҷад ва аб нагӯям

وز نسبت جد و اَب نگویم

То пушти чаҳоруми ту яъне

تا پشت چهارم تو یعنی

Ҳизуми каш бўлҳб нагӯям

هیزم کش بولهب نگویم

Бигзор ки номи пушти пуштат

بگذار که نام پشت پشتت

Бо кунят ва бо лақаб нагӯям

با کنیت و با لقب نگویم

Кӯтоҳ кунам зи кунашони даст

کوتاه کنم ز کونشان دست

Ҳеҷ аз дами як ваҷаб нагӯям

هیچ از دُمِ یک وجب نگویم

Сади бўбк ва бўбкӣ наёрам

سد بوبک و بوبکی نیارم

Сади кидӣу зан ҷалб нагӯям

سد کیدی و زن جَلَب نگویم

Бигзор ки ман хамӯш бошам

بگذار که من خموش باشم

Сади фақара булъаҷаб нагӯям

سد فقره بلعجب نگویم

Он маънии кадхудо араб кун

آن معنی کدخدا عرب کن

Дар қофия араб нагӯям

در قافیهٔ عرب نگویم

Омад шуд он гуруҳи маълум

آمد شدِ آن گروه معلوم

Дар паҳлавии лафз шаб нагӯям

در پهلوی لفظ شب نگویم

эй мункири ҳазрати рисолат

ای منکر حضرت رسالت

Субҳони илоҳи зиҳии сафоҳат

سبحان اله زهی سفاهت

Инкор касе ки шқ кунад моҳ

انکار کسی که شق کند ماه

Аз чист ? зи ғояти шақоват

از چیست؟ ز غایت شقاوت

Баргашта касе зи дайни Аҳмад

برگشته کسی ز دین احمد

Инаст ниҳояти залолат

این است نهایت ضلالت

Маъбуди ту млҳдист чун ту

معبود تو ملحدیست چون تو

ӯ низ сегӣ сет бе саодат

او نیز سگی‌ست بی سعادت

Ҳаҷви ту чу ҳосили тброст

هجو تو چو حاصل تبراست

Феҳристи ҷаридаҳои тоъат

فهرست جریده‌های طاعت

Қатли ту чу маънӣ ҷиҳод аст

قتل تو چو معنی جهاد است

Сармояи тоъату ибодат

سرمایهٔ طاعت و عبادت

Дар шаръи Маҳмадии сети воҷиб

در شرع محمدی‌ست واجب

Қатли ту ба сади далелу одат

قتل تو به سد دلیل و عادت

Аз мо ба забони таъну дашном

از ما به زبان طعن و دشنام

Ва зи шоҳ ба ханҷари сиёсат

و ز شاه به خنجر سیاست