Пушт ман бишикаст кӯҳи дарди ҷони Фрсои ман

پشت من بشکست کوه درد جان فرسای من

Боз афзоед ҳамон ин дарди кори афзои ман

باز افزاید همان این درد کار افزای من

Гашти чашмами жарфи дарёии вотши хӯни дил

گشت چشمم ژرف دریایی وآتش خون دل

Шохи марҷони андар ӯ мижгони хӯни полои ман

شاخ مرجان اندر او مژگان خون پالای من

Таҳтае зин на сафина кас набинад бар канор

تخته‌ای زین نه سفینه کس نبیند بر کنار

Гар равад бар авҷ аз аинсони муваҷҷаҳи дарёии ман

گر رود بر اوج از اینسان موجهٔ دریای من

Посбони ганҷро монад , шудаи ганҷаш ба бод

پاسبان گنج را ماند، شده گنجش به باد

Алҳзр аз дӯди оҳи аждаҳои осои ман

الحذر از دود آه اژدها آسای من

Гуҳ чу Мурғобӣу гоҳам чун самандар парваранд

گه چو مرغابی و گاهم چون سمندر پرورند

Ашки дрёоФрину оҳи дӯзахи зои ман

اشک دریاآفرین و آه دوزخ زای من

Зон чу симобам дар оташи зин дар обам чун намак

زان چو سیمابم در آتش زین در آبم چون نمک

То бахуди байнам на таркибаст ва на аҷзои ман

تا بخود بینم نه ترکیب است و نه اجزای من

Рӯзи айшӣ хостам зояд чаҳ донистам ки чарх

روز عیشی خواستم زاید چه دانستم که چرخ

Ҳомила дорад ба сади мотами шаби ялдои ман

حامله دارد به سد ماتم شب یلدای من

Чун ба хок гулханам шуд ҷабҳаи Фрсои рӯзгор

چون به خاک گلخنم شد جبهه فرسا روزگار

Дафъи дард сар макун гӯи бахти сндли сои ман

دفع درد سر مکن گو بخت سندل سای من

Мотамии гаштанди аҷзои вуҷӯдам давр нест

ماتمی گشتند اجزای وجودم دور نیست

Гар зи доғи ту сияҳи пӯшеди сар то пои ман

گر ز داغ تو سیه پوشید سر تا پای من

Пой то сари доғи гаштами дили сарои по дард шуд

پای تا سر داغ گشتم دل سرا پا درد شد

Чанд нолами вои дил то чанд сӯзами вои ман

چند نالم وای دل تا چند سوزم وای من

Ҷомаи нилии гашт ва аз силии рухами нилӯфарӣ

جامه نیلی گشت و از سیلی رخم نیلوفری

Оқибати ин буд рангами зини хами хокистарӣ

عاقبت این بود رنگم زین خم خاکستری

Оби чашм аз доманами нили об ва бар атрофи хок

آب چشم از دامنم نیل آب و بر اطراف خاک

Равад нилӣ дидаам дар фарши мотами густарӣ

رود نیلی دیده‌ام در فرش ماتم گستری

Бскаҳ мавҷ равад нили чашми ман бар авҷ рафт

بسکه موج رود نیل چشم من بر اوج رفت

Шуд гиёҳи нили сабз аз марғзори ахзарӣ

شد گیاه نیل سبز از مرغزار اخضری

Дар мусӣбат хонаам погшти коҳии лоҷарам

در مصیبت خانه‌ام پاگشت کاهی لاجرم

Коҳ баррагӣ шуд тан коҳидаҳам аз лоғарӣ

کاه برگی شد تن کاهیده‌ام از لاغری

Буд дар дастами сулаймонии нигинӣ , гум шудаи сет

بود در دستم سلیمانی نگینی ، گم شده‌ست

Беҷиҳат қадам нашуд чун ҳалқаи ангуштарӣ

بی جهت قدم نشد چون حلقهٔ انگشتری

Дидаи макрӯҳи байнро нӯки мижгон баҳр чист

دیده مکروه بین را نوک مژگان بهر چیست

Борӣ аз ханҷар нагардад кош кардӣ нштрӣ

باری از خنجر نگردد کاش کردی نشتری

Зӯри бозу май намояди чарх чун пуштами шикаст

زور بازو می‌نماید چرخ چون پشتم شکست

Беш аз йен боист бо ман кардаш ин зӯр оварӣ

بیش از ین بایست با من کردش این زور آوری

Дар рабӯд аз ҳуққаам трёқи чархи муҳраи боз

در ربود از حقه‌ام تریاق چرخ مهره باز

Вена замонам мекунад дар ҷайби афъии парварӣ

وین زمانم می‌کند در جیب افعی پروری

Гӯр худ кунадам ба нохуни хоки он бар сркнон

گور خود کندم به ناخن خاک آن بر سرکنان

Дастам омад бо кафани дузии зи пероҳани дарӣ

دستم آمد با کفن دوزی ز پیراهن دری

Сӯгворон маҷлисӣ доранду хӯн дар гардиш аст

سوگواران مجلسی دارند و خون در گردش است

Ман дар он маҷлиси фурӯи рафтаи зи ҷоми охирӣ

من در آن مجلس فرو رفته ز جام آخری

Афсари Афшори барадӣ то наҳй брФрқи хеш

افسر افشار بردی تا نهی برفرق خویش

Фикр худ кун эй фалак корӣ накардӣ срсрӣ

فکر خود کن ای فلک کاری نکردی سرسری

Ёрб он шаб каз ҷаҳон май басти бори дарди ишқ

یارب آن شب کز جهان می‌بست بار درد عشق

Баради азин олам ба он олам чаҳ роҳ оварад ишқ

برد ازین عالم به آن عالم چه راه آورد عشق

Хӯн ӯ гулгунаи рухсора ҷавраст аз онк

خون او گلگونهٔ رخسارهٔ جور است از آنک

Шуд шаҳид ва рӯ нагардонид аз новирди ишқ

شد شهید و رو نگردانید از ناورد عشق

Ошиқ мардона рафту ҳасрати сади мурдаи барад

عاشق مردانه رفت و حسرت سد مرده برد

Пари бигардади ҳасан чун ӯ кам биёбад марди ишқ

پر بگردد حسن چون او کم بیابد مرد عشق

Ҳасани боқӣ эй басои Лутфӣ ки дар кораш кунад

حسن باقی ای بسا لطفی که در کارش کند

Зонка рӯҳии барад аз ин олами балои пурвирди ишқ

زانکه روحی برد از این عالم بلا پرورد عشق

Рафт то бе дӯсти сӯзад аз туфи ҷонаши биҳишт

رفت تا بی دوست سوزد از تف جانش بهشت

Ваоташ дӯзах кунад афсурдаи зи оҳи сарди ишқ

واتش دوزخ کند افسرده ز آه سرد عشق

Рӯзи истиқбол рӯҳаш омаданд аз роҳи хулд

روز استقبال روحش آمدند از راه خلد

Рӯҳи маҷнӯни пеш ва дар пас сади биёбони гирди ишқ

روح مجنون پیش و در پس سد بیابان گرد عشق

Бади қмориҳои шатранҷи маҷозӣ хуш накард

بد قماریهای شطرنج مجازی خوش نکرد

Рафт то ҷое ки мебозанад хосон нарад ишқ

رفت تا جایی که می‌بازند خاصان نرد عشق

намешуд ва мегуфт рӯҳаш бо тани бсмл шуда

می‌شد و می‌گفت روحش با تن بسمل شده

Ҳалқи хунину рух зардаст сурху зарди ишқ

حلق خونین و رخ زرد است سرخ و زرد عشق

Ишқи бохуд бараду олам бо ҳўснокони гузашт

عشق باخود برد و عالم با هوسناکان گذشت

Зонка ишқи андари хур ӯ буд ва ӯ дар хӯрд ишқ

زانکه عشق اندر خور او بود و او در خورد عشق

Аҳли нутқ аз гиряи шасти вшўӣ дафтар карда анд

اهل نطق از گریه شست وشوی دفتر کرده‌اند

Рахти бахт худ бидон оби сияҳ тар карда анд

رخت بخت خود بدان آب سیه تر کرده‌اند

Сӯхтаи аҳли сухани авроқу калак ва ҳар чаҳ ҳаст

سوخته اهل سخن اوراق و کلک و هر چه هست

Карда пас хокистараш дар мушт ва бар сар карда анд

کرده پس خاکسترش در مشت و بر سر کرده‌اند

Барқ каз дили ҷуста то олам бисӯзад ҳам зи роҳ

برق کز دل جسته تا عالم بسوزد هم ز راه

Бози гардонидаи вндри сина ханҷар карда анд

باز گردانیده وندر سینه خنجر کرده‌اند

Тӯтёнро неи шукри зори таманнои хӯрдаи хок

توتیان را نی شکر زار تمنا خورده خاک

Навҳа хон чун зоғи мишкӣни ҷома дар бар карда анд

نوحه خوان چون زاغ مشکین جامه در بر کرده‌اند

Дар кусуфи гул шудаи хуршеду ҳрбои Фитратон

در کسوف گل شده خورشید و حربا فطرتان

Хешро зиндонии сӯрох шпр карда анд

خویش را زندانی سوراخ شپر کرده‌اند

Дар зада оташ ба оби баҳри ғаввосони фикр

در زده آتش به آب بحر غواصان فکر

Маскани Мурғобёни ҷой самандар карда анд

مسکن مرغابیان جای سمندر کرده‌اند

Гарми табъон дар фалак оташ фикандау ахтарон

گرم طبعان در فلک آتش فکنده و اختران

Кисвати хокистарӣ дар бар чу ахгар карда анд

کسوت خاکستری در بر چو اخگر کرده‌اند

Гашта дар кӯҳу камари ваҳшии ниҳодону зи уқоб

گشته در کوه و کمر وحشی نهادان و ز عقاب

Баҳри парвози адами дарюза пар карда анд

بهر پرواز عدم دریوزهٔ پر کرده‌اند

Хонае тартиб дода фирқа гум карда ганҷ

خانه‌ای ترتیب داده فرقه گم کرده گنج

Вндри он даҳлезаи кому ҳалқ аждар карда анд

وندر آن دهلیزه کام و حلق اژدر کرده‌اند

Баҳри сабти ин мусӣбати номаи арбоби қалам

بهر ثبت این مصیبت نامه ارباب قلم

Дар дуот дидаи калак аз нӯк нашутур карда анд

در دوات دیده کلک از نوک نشتر کرده‌اند

Сахти нодониста корӣ кард чарху ахтараш

سخت نادانسته کاری کرد چرخ و اخترش

Дрсри ин кор хоҳад рафт заррини афсараш

درسر این کار خواهد رفت زرین افسرش

Вой бар ахтар ки мардиро ки ханҷар бар шикофт

وای بر اختر که مردی را که خنجر بر شکافت

Зуҳраи чарх об мегардад ҳануз аз ханҷараш

زهرهٔ چرخ آب می‌گردد هنوز از خنجرش

Бегумон ногоҳ тираш май ҷаҳд бар пушти чарх

بی گمان ناگاه تیرش می‌جهد بر پشت چرخ

Судаи худ бар даст ӯ як бори пайкону буриш

سوده خود بر دست او یک بار پیکان و برش

Шаҳсавори мо ки чубини асби зер рон кашид

شهسوار ما که چوبین اسب زیر ران کشید

Мураккаби зарринаи зини гӯи хок май хур бар дараш

مرکب زرینه زین گو خاک می‌خور بر درش

Мураккабии каш дам буриданд ар буд Рахши сипеҳр

مرکبی کش دم بریدند ار بود رخش سپهر

Ғошияи шоли сияҳи зебади паии зини зараш

غاشیه شال سیه زیبد پی زین زرش

Бар сари турбат чаҳ ҳосили тоҷи зар бар сндлӣ

بر سر تربت چه حاصل تاج زر بر سندلی

Тоҷдориро ки бар хок лаҳад бошад сараш

تاجداری را که بر خاک لحد باشد سرش

Гар буд тоҷи зари хур чун зи сар холӣ бимонад

گر بود تاج زر خور چون ز سر خالی بماند

Тоҷ пӯшӣ нест аз хоки сияҳи лоиқтрш

تاج پوشی نیست از خاک سیه لایقترش

Дар ҷаҳон ноёб шуд хоки сияҳ чун кимиё

در جهان نایاب شد خاک سیه چون کیمیا

Баси казин мотам ба сар карданд дар ҳар кишвараш

بس کزین ماتم به سر کردند در هر کشورش

Сӯгворон ройгон донанд ва аз гардун хазанд

سوگواران رایگان دانند و از گردون خزند

Қимати машк ар наад бар тӯдаи хокистараш

قیمت مشک ار نهد بر تودهٔ خاکسترش

Ин ки май хуонеи шабаш рӯзаст рафта дар азо

این که می‌خوانی شبش روز است رفته در عزا

Гашта шаби урён ва карда ҷомаи худ дар буриш

گشته شب عریان و کردهٔ جامهٔ خود در برش

Бӯмӣ омад номаи унвони сияҳ бар бол ӯ

بومی آمد نامهٔ عنوان سیه بر بال او

Номае бтар з рӯй номубораки фол ӯ

نامه‌ای بتر ز روی نامبارک فال او

Хонаи шаҳрӣ сияҳ гардад зи боли афшоняш

خانه شهری سیه گردد ز بال افشانیش

Бар ки хоҳад соя афкандани бдои аҳвол ӯ

بر که خواهد سایه افکندن بدا احوال او

Ҳар гуҳи ин бум омад ва бар тарафи бомаши пари кушод

هر گه این بوم آمد و بر طرف بامش پر گشاد

Саҳни гулхани гашти сақфи хонаи иқбол ӯ

صحن گلخن گشت سقف خانه اقبال او

Аз ҳамаи девори мо кӯтоҳ тар дид ва нишаст

از همه دیوار ما کوتاه‌تر دید و نشست

Номае чун пари зоғ ӯ забони ҳол ӯ

نامه‌ای چون پر زاغ او زبان حال او

Номае печидаи тӯмори мусӣбатро танур

نامه‌ای پیچیده طومار مصیبت را تنور

Гиряҳо пӯшида дар тафсил ва дар иҷмол ӯ

گریه‌ها پوشیده در تفصیل و در اجمال او

Номае сар то сар ӯ эй дариғо эй дареғ

نامه‌ای سر تا سر او ای دریغا ای دریغ

Дар навиштан карда котиби ашкӣ аз дунбол ӯ

در نوشتن کرده کاتب اشکی از دنبال او

Номи қосими бегии қисмӣ ба хӯни оғиштаи ҳарф

نام قاسم بیگی قسمی به خون‌آغشته حرف

Бскаҳ дар вақт рақам мерафт ашки ол ӯ

بسکه در وقت رقم می‌رفت اشک آل او

Захми мӯрии куштаи шириро балии лғзд чу пой

زخم موری کشته شیری را بلی لغزد چو پای

Пашшае пеш ояд ва пелӣ шавад помол ӯ

پشه ای پیش آید و پیلی شود پامال او

Он бурӣдаи сар ки бар дасти ин хато рафташ ки буд

آن بریده سر که بر دست این خطا رفتش که بود

Зуҳра аш бшикофт хавфи ханҷари қаттол ӯ

زهره‌اش بشکافت خوف خنجر قتال او

Прдлӣ буд ӯ ки рўбр тир рафтӣ синаи чок

پردلی بود او که روبر تیر رفتی سینه چاک

Ошиқӣ мекард мегуфтӣ ба хату хол ӯ

عاشقی می‌کرد می‌گفتی به خط و خال او

Нақш ҳастӣ шасту шер аз бешаи андешад ҳануз

نقش هستی شست و شیر از بیشه اندیشد هنوز

Бар канор беша бигузоранд агар тимсол ӯ

بر کنار بیشه بگذارند اگر تمثال او

Савлаташи кори гавазну гӯр осон карда буд

صولتش کار گوزن و گور آسان کرده بود

Кӯҳу беша бар палангу шер зиндон карда буд

کوه و بیشه بر پلنگ و شیر زندان کرده بود

Аждаҳоро рӯзгории ҳавли мори найза аш

اژدها را روزگاری هول مار نیزه‌اش

Барда дар сӯрохи танги мӯр пинҳон карда буд

برده در سوراخ تنگ مور پنهان کرده بود

Барқи теғаши сохтӣ чун беша оташ зада

برق تیغش ساختی چون بیشهٔ آتش زده

Найзаи шерон агар даштӣ Нитсаатон карда буд

نیزهٔ شیران اگر دشتی نیستان کرده بود

эй дариғо он сбкдстӣ ки ханҷар бар кафш

ای دریغا آن سبکدستی که خنجر بر کفش

Бӯса нодода зи хӯни хасм тӯфон карда буд

بوسه ناداده ز خون خصم توفان کرده بود

Косаи гӯи худро агар додӣ ба сгбонши сипеҳр

کاسه گو خود را اگر دادی به سگبانش سپهر

ӯ кунун ин на қробаҳ снгборон карда буд

او کنون این نه قرابه سنگباران کرده بود

Синаи моҳӣу пушти гов дар ҳам дошт роҳ

سینه ماهی و پشت گاو در هم داشت راه

Теғро то даст ӯ ?има ба ялмон карда буд

تیغ را تا دست او ایما به یلمان کرده بود

Огаҳии зини зуд рафтан дошт каз оғози умр

آگهی زین زود رفتن داشت کز آغاز عمر

Хайри бодо ҳарчӣ будаш то сар ва ҷон карда буд

خیر بادا هرچه بودش تا سر و جان کرده بود

Дахли мстқбл ба роҳи харҷи мозии рехта

دخل مستقبل به راه خرج ماضی ریخته

Нақди ҳоли хешро бо нася яксон карда буд

نقد حال خویش را با نسیه یکسان کرده بود

Ҳар чаҳ дар домони дарё буду андари ҷайби кон

هر چه در دامان دریا بود و اندر جیب کان

Аҳли ҳоҷатро ҳама дар ҷайб ва домон карда буд

اهل حاجت را همه در جیب و دامان کرده بود

Инки ҷон ва сар намебахшед буд аз баҳри онк

اینکه جان و سر نمی‌بخشید بود از بهر آنک

СртФили дӯстон , ҷони вақт ҷонон карда буд

سرطفیل دوستان ، جان وقت جانان کرده بود

Тоҷдоронро сиррӣ буду саронро афсарӣ

تاجداران را سری بود و سران را افسری

Каш наёбӣ сади як ӯ гар бигардӣ кишварӣ

کش نیابی سد یک او گر بگردی کشوری

Рӯзи эҳсони ҷӯади сар то по , сар то пои карам

روز احسان جود سر تا پا ، سر تا پا کرم

Қулзумии Нитсаон , ғуломии абр , Аммони чокарӣ

قلزمی نیسان ، غلامی ابر، عمان چاکری

Рӯзи майдони пой то сари дил , зи сар то пои ҷигар

روز میدان پای تا سر دل ، ز سر تا پا جگر

Шери ҳайбат , сафи шикофӣ , тири савлат , сафдарӣ

شیر هیبت ، صف شکافی ، تیر صولت ، صفدری

Теғ ӯ чун дар набардӣ бо аҷали гаштии қарин

تیغ او چون در نبردی با اجل گشتی قرین

То аҷали киштии яке , ӯ кушта будӣ лашкарӣ

تا اجل کشتی یکی ، او کشته بودی لشکری

Дӯди равзан будӣ оташгоҳи қаҳрашро сипеҳр

دود روزن بودی آتشگاه قهرش را سپهر

Дӯзахи тобида дар хокистар ӯ ахгарӣ

دوزخ تابیده در خاکستر او اخگری

Ҳамчу ӯе зини куҳан таркиб ноед дар вуҷӯд

همچو اویی زین کهن ترکیب ناید در وجود

Унсурии азнўи магари созанду чарху ахтарӣ

عنصری ازنو مگر سازند و چرخ و اختری

Чархи хуши дайр ошкоро карду пинҳони сохт зуд

چرخ خوش دیر آشکارا کرد و پنهان ساخت زود

Гавҳари зотш ки мислаши каси надидаи ҷавҳарӣ

گوهر ذاتش که مثلش کس ندیده جوهری

Дарҷро сар бар кушояди дайру зудаши сар наад

درج را سر بر گشاید دیر و زودش سر نهد

Ҷавҳариро чун буд дар дарҷи нодири гавҳарӣ

جوهری را چون بود در درج نادر گوهری

Лофи икрнгӣ ва ӯ хунини кафан дар хок ва ман

لاف یکرنگی و او خونین کفن در خاک و من

Не ба синаи дашнае ронда на бар дили ханҷарӣ

نی به سینه دشنه‌ای رانده نه بر دل خنجری

Шарми бодо рӯй хешами ин азо бошад ки кас

شرم بادا روی خویشم این عزا باشد که کس

Мушти коҳии пошад ва бар сар кунад хокистарӣ

مشت کاهی پاشد و بر سر کند خاکستری

Буд ин шарти азои коўли видоъ ҷон кунам

بود این شرط عزا کاول وداع جان کنم

Ҷисмро онгаҳ сазои хуш дар домон кунам

جسم را آنگه سزای خوش در دامان کنم

Санг бурдорам ҳанузам ҷон бурун наниҳода рахт

سنگ بردارم هنوزم جان برون ننهاده رخت

То равад ғмхонаҳи тан бар сараш вайрон кунам

تا رود غمخانهٔ تن بر سرش ویران کنم

Лекини ин тадбирҳо хоҳад фироқи хотирӣ

لیکن این تدبیرها خواهد فراغ خاطری

Худ крои парво ки гуяд ин кунам ё он кунам

خود کرا پروا که گوید این کنم یا آن کنم

Ғайр аз ин ноед зи ман ки оташ барорам аз ҷигар

غیر از این ناید ز من که آتش برآرم از جگر

Ашку оҳӣ аз паии таскини дил сомон кунам

اشک و آهی از پی تسکین دل سامان کنم

Сардаам ҳар дами шати хӯнӣ ба рӯй рӯзгор

سردهم هر دم شط خونی به روی روزگار

Лухти абрӣ ҳар нФш дар чархи сар гардон кунам

لخت ابری هر نفش در چرخ سر گردان کنم

Ёд хоҳад кард олами зоби тӯфони зои Нӯҳ

یاد خواهد کرد عالم زاب توفان زای نوح

Гар танур сина хоҳам котшин тӯфон кунам

گر تنور سینه خواهم کاتشین توفان کنم

Аз шикофи синаи ин тӯфон бурун хоҳад ниҳод

از شکاف سینه این توفان برون خواهد نهاد

Дар қафаси ин бодро то чанд дар зиндон кунам

در قفس این باد را تا چند در زندان کنم

Дӯд барме оварад аз оби барқи оҳи ман

دود برمی‌آورد از آب برق آه من

Ба ки бар қулзуми бгрими навҳа бар Аммон кунам

به که بر قلزم بگریم نوحه بر عمان کنم

Оби абри чашми ман тӯфони оташ чун кашад

آب ابر چشم من توفان آتش چون کشد

Диҷлае гирам ки дар ҳар қатрааш пинҳон кунам

دجله‌ای گیرم که در هر قطره‌اش پنهان کنم

ӣнҳамаи душвор дар роҳаст оламро зи ман

اینهمه دشوار در راه است عالم را ز من

Ханҷарии кӯ то ман ин душворҳо осон кунам

خنجری کو تا من این دشوارها آسان کنم

Хушк шуд баҳрӣ ки даҳраши кони гавҳар май ниҳод

خشک شد بحری که دهرش کان گوهر می‌نهاد

Гавҳарӣ аз вай ба хушк ватар баробар май ниҳод

گوهری از وی به خشک و تر برابر می‌نهاد

Офтобӣ шуд фурӯ каз хотираш дар кони аҳд

آفتابی شد فرو کز خاطرش در کان عهد

Осмони ганҷинаҳои пари зи гавҳар май ниҳод

آسمان گنجینه‌های پر ز گوهر می‌نهاد

Меҳр бар лаб зад сухансанҷӣ ки чун лаб ме гушӯд

مهر بر لب زد سخن سنجی که چون لب می‌گشود

Қуфли ҳайрат бар забон ҳар суханвар май ниҳод

قفل حیرت بر زبان هر سخنور می‌نهاد

Фоқидӣ пардохт ҷой аз худ ки дар мизони қадар

فاقدی پرداخت جای از خود که در میزان قدر

Нуктаеро дар муқобили бадараи зар май ниҳод

نکته‌ای را در مقابل بدره زر می‌نهاد

Тоирии пари рехти ковро вақти парвози баланд

طایری پر ریخت کاو را وقت پرواز بلند

Мурғи шохи сидра , сидраи бӯса бар пар май ниҳод

مرغ شاخ سدره ، سدره بوسه بر پر می‌نهاد

Хусравии маншури маънии шаст каз девон ӯ

خسروی منشور معنی شست کز دیوان او

Чарх ҳар ҷои як рақам медид бар сар май ниҳод

چرخ هر جا یک رقم میدید بر سر می‌نهاد

Об мешуд ахтар аз шарм ва фурӯ мешуд ба хок

آب می‌شد اختر از شرم و فرو می‌شد به خاک

Дар нутқаш каз фалаки паҳлавии ахтар май ниҳод

در نطقش کز فلک پهلوی اختر می‌نهاد

Дар муборизи хонаи маънии забони тир ӯ

در مبارز خانهٔ معنی زبان تیر او

Бар гулӯии ҳарфи гирони нӯки ханҷар май ниҳод

بر گلوی حرف گیران نوک خنجر می‌نهاد

Дафтар ӯро замони шероза май басту сипеҳр

دفتر او را زمان شیرازه می‌بست و سپهر

Дафтари ақрон барои ҷилди дафтар май ниҳод

دفتر اقران برای جلد دفتر می‌نهاد

Даст наниҳодӣ агар бар сина ӯ рӯзгор

دست ننهادی اگر بر سینهٔ او روزگار

Пой бар миъроҷи нутқ аз ҷумлаи бартар май ниҳод

پای بر معراج نطق از جمله برتر می‌نهاد

Тоири рӯҳаш ки мурғӣ буд алавии ошён

طایر روحش که مرغی بود علوی آشیان

Чанд рӯзии гашти сайди доми ин суфлои макон

چند روزی گشت صید دام این سفلی مکان

Дар мзиқи ин қафаси сади касраши андари болу пар

در مضیق این قفس سد کسرش اندر بال و پر

зи офати ин домгаҳи сади нақсаши андари ҷисму ҷон

ز آفت این دامگه سد نقصش اندر جسم و جان

Чнгли шоҳини озораш ба ҷои дасти шоҳ

چنگل شاهین آزارش به جای دست شاه

Кулбаи сайёди хунхораш ба ҷои бӯстон

کلبهٔ صیاد خونخوارش به جای بوستان

Карда гуми бустон аслӣ пурфишон бе ихтиёр

کرده گم بستان اصلی پرفشان بی‌اختیار

Дар хазон бебаҳор ва дар баҳор бе хазон

در خزان بی‌بهار و در بهار بی‌خزان

зи ошён бенишон дар чори девори муқӣм

ز آشیان بی‌نشان در چار دیوار مقیم

Ва омадаи болу париши санги ҳаводисро нишон

و آمده بال و پرش سنگ حوادث را نشان

Сар ба зери боли доими зи офати гирди Фтўр

سر به زیر بال دایم ز آفت گرد فتور

Вази ғубори он ҳамеша болу парвозаши гарон

وز غبار آن همیشه بال و پروازش گران

Ногаҳон омад сафирии зи ошёни сидра аш

ناگهان آمد صفیری ز آشیان سدره‌اش

Гирд бол ифшоанду мурғ сидра шуд зини хокдон

گرد بال افشاند و مرغ سدره شد زین خاکدان

Ҷои парвозаши фароз сидра кун ёрб ки ҳаст

جای پروازش فراز سدره کن یارب که هست

Дархури парвози боли ҳимматаши ҷои ҷинон

درخور پرواز بال همتش جای جنان

Мурғи шох сидра гардад ҳар ки ин парвоз ёфт

مرغ شاخ سدره گردد هر که این پرواز یافت

Он париши даҳ ков тавонад шуд ба сидра пурфишон

آن پرش ده کاو تواند شد به سدره پرفشان

Ошёнаш бар канори қасри лутфи хеши соз

آشیانش بر کنار قصر لطف خویش ساز

К-эй хушо он мурғи каш онҷоӣ бошад ошён

کای خوشا آن مرغ کش آنجای باشد آشیان

Бод то ҷовиди умру давлати аббоси бег

باد تا جاوید عمر و دولت عباس بیگ

Ногузири даври бодои муддати аббоси бег

ناگزیر دور بادا مدت عباس بیگ

Бод чун иқболу давлат дар суҷуди доимӣ

باد چون اقبال و دولت در سجود دایمی

Салтанат дар қиблаи гоҳи шавкати аббоси бег

سلطنت در قبله‌گاه شوکت عباس بیگ

Бод то ҳастӣ сет бар лашкари гуҳи гетии муҳӣт

باد تا هستی‌ست بر لشکر گه گیتی محیط

Зилли мумтади ливои ҳиммати аббоси бег

ظل ممتد لوای همت عباس بیگ

Дар умӯри муаззам ар айём савгандӣ хӯрд

در امور معظم ار ایام سوگندی خورد

Боди савганди азимаши иззати аббоси бег

باد سوگند عظیمش عزت عباس بیگ

Зилзилаи фармои нахлистони ҷон яъне аҷал

زلزله فرمای نخلستان جان یعنی اجل

Боди лзрони ҳамчуи бед аз ҳайбати аббоси бег

باد لزران همچو بید از هیبت عباس بیگ

Осмони брбўд агар як дар зи баҳри тоҷи хеш

آسمان بربود اگر یک در ز بهر تاج خویش

Аз се олии гавҳари пари қимати аббоси бег

از سه عالی گوهر پر قیمت عباس بیگ

Ин ду боқии монда дарро то абади бодои бақо

این دو باقی مانده در را تا ابد بادا بقا

Баҳри зебу зини тоҷи рифъати аббоси бег

بهر زیب و زین تاج رفعت عباس بیگ

Гар з по афтод нахлӣ зон ду сарви тозаи бод

گر ز پا افتاد نخلی زان دو سرو تازه باد

Ҷовдони сари сабзи боғи ҳишмати аббоси бег

جاودان سر سبز باغ حشمت عباس بیگ

Боди равшан зон ду мисбоҳаши шабистони мурод

باد روشن زان دو مصباحش شبستان مراد

Рафт агар шамъии зи базми ъушрати аббоси бег

رفت اگر شمعی ز بزم عشرت عباس بیگ

Ин дуро то растхез аз васл навмидӣ мабод

این دو را تا رستخیز از وصل نومیدی مباد

То ба ҳашар ар баради он як ҳасрати аббоси бег

تا به حشر ار برد آن یک حسرت عباس بیگ