Ба маҷнӯн гуфт рӯзии айби ҷӯӣ
به مجنون گفت روزی عیبجویی
Ки пайдо кун ба аз Лайлии никуӣ
که پیدا کن به از لیلی نکویی
Ки Лайлӣ гарчи дар чашми ту ҳўрист
که لیلی گرچه در چشم تو حوریست
Ба ҳар ҷузвии зи ҳасан ӯ қсўрист
به هر جزوی ز حسن او قصوریست
зи ҳарфи айби ҷӯ маҷнӯн барошуфт
ز حرف عیبجو مجنون برآشفت
Дар он ошуфтагӣ хандон шуд ва гуфт
در آن آشفتگی خندان شد و گفت
Агар дар дидаи маҷнӯни нишинӣ
اگر در دیدهٔ مجنون نشینی
Ба ғайр аз хӯбӣ Лайлӣ набинӣ
به غیر از خوبی لیلی نبینی
Ту кӣ доне ки Лайлӣ чун никуӣ аст
تو کی دانی که لیلی چون نکویی است
Казу чашмати ҳамин бар зулф ва рӯе аст
کزو چشمت همین بر زلف و رویی است
Ту қади бинӣу маҷнӯни ҷилваи ноз
تو قد بینی و مجنون جلوهٔ ناز
Ту чашм ва ӯ нигоҳ новак андоз
تو چشم و او نگاه ناوکانداز
Ту мӯи бинӣу маҷнӯни печиши мӯ
تو مو بینی و مجنون پیچش مو
Ту абрӯ , ӯ ишоратҳои абрӯ
تو ابرو، او اشارتهای ابرو
Дили маҷнӯни зи шукр ханда хӯнаст
دل مجنون ز شکّرخنده خونست
Ту лаб май бинӣу дандон ки чунаст
تو لب میبینی و دندان که چونست
Касе ковро ту Лайлӣ кардае ном
کسی کاو را تو لیلی کردهای نام
На он Лайлии сет каз ман бардаи ором
نه آن لیلیست کز من برده آرام
Агар май буд Лайлии бад наме буд
اگر میبود لیلی بد نمیبود
Турои рад кардан ӯ ҳад наме буд
ترا رد کردن او حد نمیبود
Мизоҷи ишқи баси мушкил писанд аст
مزاج عشق بس مشکل پسند است
Қабули ишқи барҷое баланд аст
قبول عشق برجایی بلند است
Шикор ишқ набӯд ҳар ҳўснок
شکار عشق نبود هر هوسناک
Набандад ишқ ҳар сайдӣ ба фитрок
نبندد عشق هر صیدی به فتراک
Уқоби онҷо ки дар парвоз бошад
عقاب آنجا که در پرواز باشد
Куҷо аз съўаҳ сайд андоз бошад
کجا از صَعوه صید انداز باشد
Гавазнии баси қавии бунёд бояд
گوزنی بس قویبنیاد باید
Ки бар ваии шери силии озмоид
که بر وی شیر سیلی آزماید
Макун бовар ки ҳаргиз тар кунад ком
مکن باور که هرگز تر کند کام
зи оби ҷӯи наҳанги лаҷаи ошом
ز آب جو نهنگ لُجّهآشام
Дилӣ бояд ки чун ишқ оварад зӯр
دلی باید که چون عشق آورد زور
Шикебад бо вуҷӯди як ҷаҳони шӯр
شکیبد با وجود یک جهان شور
Агар дории дилӣ дар синаи танг
اگر داری دلی در سینهٔ تنگ
Маҷоли ғам дар ӯ фарсанги фарсанг
مجال غم در او فرسنگ فرسنگ
Салои ишқи дарда варна зинҳор
صلای عشق درده ورنه زنهار
Сари кӯии фироқ аз даст магузор
سر کوی فراغ از دست مگذار
Дар он тӯфон ки ишқи оташи ангез
در آن طوفان که عشق آتشانگیز
Кунад боди ҷунунро оташ омез
کند باد جنون را آتشآمیز
Асосигар надории кӯҳи бунёд
اساسی گر نداری کوهبنیاد
Ғами худ хур ки коҳӣ дар раҳи бод
غم خود خور که کاهی در ره باد
Яке баҳраст ишқ бе карона
یکی بحر است عشق بیکرانه
Дар ӯ оташи забона дар забона
در او آتش زبانه در زبانه
Агар Мурғобе ӣнҷо мазан пар
اگر مرغابیای اینجا مزن پر
Дар ин оташи самандари шӯи самандар
در این آتش سمندر شو سمندر
Яке хайласт ишқи офияти сӯз
یکی خیل است عشق عافیتسوز
Ҳуҷумаш дар тараққии рӯз дар рӯз
هجومش در ترقی روز در روز
Фироқи бол агар дории ғанимат
فراغ بال اگر داری غنیمت
Азин лашкар ҳазимат кун ҳазимат
ازین لشکر هزیمت کن هزیمت
зи мо то ишқи бас роҳ дарозӣаст
ز ما تا عشق بس راه درازیست
Ба ҳар гомии нишебӣу Фрозист
به هر گامی نشیبی و فرازیست
Нишебаш чист хоки роҳи гаштан
نشیبش چیست؟ خاک راه گشتن
Фароз ӯ кадом аз худ гузаштан
فراز او کدام؟ از خود گذشتن
Нишони онкӣ ишқаш корфармост
نشانِ آنکه عشقش کارفرماست
Саботи саъй дар қатъ таманност
ثبات سعی در قطع تمناست
Далели онкии ишқаш дар ниҳод аст
دلیل آنکه عشقش در نهاد است
Вафои аҳд бар тарк мурод аст
وفای عهد بر تَرک مراد است
Чаҳ бошад рукни ишқу ъшқбозӣ ?
چه باشد رکن عشق و عشقبازی ؟
зи лавси орзӯи гаштани намозӣ
ز لوث آرزو گشتن نمازی
Ғаразҳоро ҳамаи як сӯ ниҳодан
غرضها را همه یک سو نهادن
Аннани худ ба дасти дӯст додан
عنان خود به دست دوست دادن
Агар гуяд дар оташи рӯ , рӯй хуш
اگر گوید در آتش رو، روی خوش
Гулистони донеи оташгоҳу оташ
گلستان دانی آتشگاه و آتش
Вагар гуяд ки дар дарё фикан рахт
وگر گوید که در دریا فکن رخت
Рӯй бо рахту миннати дор аз бахт
روی با رخت و منّتدار از بخت
Ба гардани поси дории тавқи таслим
به گردن پاس داری طوق تسلیم
Наёбӣ фарқ аз умед то бим
نیابی فرق از امید تا بیم
На ҳиҷрат ғам диҳад неи васли шодӣ
نه هجرت غم دهد نی وصل شادی
Яке донеи муроду ноМуродӣ
یکی دانی مراد و نامرادی
Агар сади сол помолат кунад дард
اگر صد سال پامالت کند درد
Наёмизад ба тарафи доманати гирд
نیامیزد به طرف دامنت گرد
Ба ҳар фикр ва ба ҳар ҳол ва ба ҳар кор
به هر فکر و به هر حال و به هر کار
Чаҳ дар фахр ва чаҳ дар нанг ва чаҳ дар ор
چه در فخر و چه در ننگ و چه در عار
Ба ҳар сӯрат ки набӯд нои гзирт
به هر صورت که نبود ناگزیرت
Биҷуз маъшӯқ набӯд дар замират
بجز معشوق نبود در ضمیرت