Яке Фарҳодро дар бесутун дид

یکی فرهاد را در بیستون دید

зи вазъи бесутунаш боз пурсед

ز وضع بیستونش باز پرسید

з ширин гуфт дар ҳар сӯи нишонеи сет

ز شیرین گفت در هر سو نشانی‌ست

Ба ҳар сангии зи ширин достонӣ аст

به هر سنگی ز شیرین داستانی است

Фалони рӯзи ин тараф фармуд оҳанг

فلان روز این طرف فرمود آهنگ

Фурӯд омад зи гулгун дар фалони санг

فرود آمد ز گلگون در فلان سنگ

Фалони ҷои истоду сӯй ман дид

فلان جا ایستاد و سوی من دید

Фалони нақши фалон сангам писандид

فلان نقش فلان سنگم پسندید

Фалон ҷо монад гулгун аз таку пў

فلان جا ماند گلگون از تک و پوی

Ба гардани барадам ӯро то фалони сӯй

به گردن بردم او را تا فلان سوی

Ғараз каз гуфтугӯ будаш ҳамин ком

غرض کز گفتگو بودش همین کام

Ки ширинро ба тақрибии баради ном

که شیرین را به تقریبی برد نام