Хуши он бедилӣ ки ишқаши кофари мост

خوش آن بی‌دلی که عشقش کافر ماست

Таниш дар кори ҷонони ранҷи Фрсост

تنش در کار جانان رنج فرساست

Гараш аз корҳо маъзул созад

گرش از کارها معزول سازد

Ба кори худ варо машғӯл созад

به کار خود ورا مشغول سازد

Чу даст ӯ фурӯ шавед з ҳар кор

چو دست او فرو شوید ز هر کار

برارد бар сари кораш дигар бор

برآرد بر سر کارش دگر بار

Ки чун ҷон бошадаш машғӯли тан низ

که چون جان باشدش مشغول تن نیز

Шавад ин ишқсозӣ дар бадан низ

شود این عشق سازی در بدن نیز

Таниш чун ҷон чу он ғам дар пазирад

تنش چون جان چو آن غم در پذیرد

Саропои вуҷӯдаш ишқ гирад

سراپای وجودش عشق گیرد

Ки чун хуршеди ҷон бар ҷисми тобад

که چون خورشید جان بر جسم تابد

Мизоҷаш низ табъ ишқ ёбад

مزاجش نیز طبع عشق یابد

Шавад аз офтоби ишқи ҷонон

شود از آفتاب عشق جانان

Тан чун санг ӯ лаъли Бадахшон

تن چون سنگ او لعل بدخشان

Чу санг ӯ набошад монеъи хур

چو سنگ او نباشد مانع خور

Ба берун бар занад ишқ аз даруни сар

به بیرون بر زند عشق از درون سر

Ҳамаи олами фурӯғ ишқ гирад

همه عالم فروغ عشق گیرد

Дару девори нураш дар пазирад

در و دیوار نورش در پذیرد

Чу аксаш бар дар ва девор бинад

چو عکسش بر در و دیوار بیند

Ба ҳар ҷои рӯи намояд ёр бинад

به هر جا رو نماید یار بیند

Чу Фарҳод аз пай хизмат камарбаст

چو فرهاد از پی خدمت کمربست

Камар дар ӯҳдаи ӣнкори дарбаст

کمر در عهدهٔ اینکار دربست

Ба гулгун бар нишаст он сарви озод

به گلگون بر نشست آن سرو آزاد

Чу соя дар пеш афтод Фарҳод

چو سایه در پیش افتاد فرهاد

Чунин рафтанд то наздики кӯҳӣ

چنین رفتند تا نزدیک کوهی

Хуҷастаи пайкарӣ , фаррухи шикваӣ

خجسته پیکری ، فرخ شکوهی

Яке кӯҳ аз баландии осмони ранг

یکی کوه از بلندی آسمان رنگ

Азуи хуршеду маро шиша бар санг

ازو خورشید و مه را شیشه بر سنگ

Ҳазорон чун мҷраҳи ҷӯйбораш

هزاران چون مجره جویبارش

Ҳазорон ҷаддӣу савр аз ҳар канораш

هزاران جدی و ثور از هر کنارش

Ба аз Каҳф аз шарофат ҳар шикофаш

به از کهف از شرافت هر شکافش

Ҳазорон қулла ҳамчун кӯҳи қофаш

هزاران قله همچون کوه قافش

Нишеб ӯ ба гардуни раҳнамо буд

نشیب او به گردون رهنما بود

Фарозашро худо донад куҷо буд

فرازش را خدا داند کجا بود

Дар ӯ насрини гардун бас парида

در او نسرین گردون بس پریده

Вале бар заррааш роҳии надида

ولی بر ذره‌اش راهی ندیده

Шуда бо қалъа ӯ сидраи ҳамдӯш

شده با قلعه او سدره همدوش

Сипеҳр аз соя ӯ нилгуни пӯш

سپهر از سایهٔ او نیلگون پوش

Мадори осмони пиромн ӯ

مدار آسمان پیرامن او

Кавокиби сангҳои доман ӯ

کواکب سنگهای دامن او

Ба сахтии ғайр ин натавон ситудаш

به سختی غیر این نتوان ستودش

Ки тоби тешаи Фарҳод будаш

که تاب تیشه فرهاد بودش

Вагар ҷӯии нишон аз ман кунунаш

وگر جویی نشان از من کنونش

Буд шӯҳрат ба кӯҳи бесутунаш

بود شهرت به کوه بیستونش

Ишорат рафт аз он моҳи призод

اشارت رفت از آن ماه پریزاد

Ки он кӯҳи афканд аз тешаи Фарҳод

که آن کوه افکند از تیشه فرهاد

Магари кӯҳи вуҷӯди кӯҳкан буд

مگر کوه وجود کوهکن بود

Ки ӯро кӯҳ кандан амр фармуд

که او را کوه کندن امر فرمود

Ки яъне хешро аз по дарандоз

که یعنی خویش را از پا درانداز

Вазони пас бо ҷамолами ишқ май боз

وزان پس با جمالم عشق می‌باز

Агар хоҳӣ ба васлами ошноӣ

اگر خواهی به وصلم آشنایی

Марои ҷо дар даруни ҷони намое

مرا جا در درون جان نمایی

Турои кӯҳӣ шудаи сети ин ваҳму пиндор

ترا کوهی شده‌ست این وهم و پندار

Марои хоҳии зи роҳи ин кӯҳ бурдор

مرا خواهی ز راه این کوه بردار

Ним дад то ба кӯҳам бошад ором

نیم دد تا به کوهم باشد آرام

Ки дар кӯҳаст мأўои дади вдом

که در کوه است مأوای دد ودام

Магар бошад ба нудрати кӯҳи қофӣ

مگر باشد به ندرت کوه قافی

Каз ӯ симурғро бошад мтоФӣ

کز او سیمرغ را باشد مطافی

Вазон пас гуфт каз санъати намое

وزان پس گفت کز صنعت نمایی

Чунон хоҳам ки бозу бар гушойӣ

چنان خواهم که بازو بر گشایی

Ба зарб теша бигушое зи кҳсор

به ضرب تیشه بگشایی ز کهسار

Нишемани гоҳро ҷое сзоўро

نشیمن گاه را جایی سزاورا

Буруни оре ба тадбир ва ба фарҳанг

برون آری به تدبیر و به فرهنگ

Равоқу манзару айвонӣ аз санг

رواق و منظر و ایوانی از سنگ

Ба нӯки теша аз санъати нигорӣ

به نوک تیشه از صنعت نگاری

Таманнои дили ширини барорӣ

تمنای دل شیرین برآری

Ҳар он санъат ки бо хишт ва гул ояд

هر آن صنعت که با خشت و گل آید

Туро аз санг бояд ҳосил ояд

ترا از سنگ باید حاصل آید

Намое дар муқарнаси ҳандасӣ ро

نمایی در مقرنس هندسی را

Физойӣ санъати Уқлӣдусӣ ро

فزایی صنعت اقلیدسی را

Чунон тимсолҳо бинмое аз санг

چنان تمثالها بنمایی از سنگ

Ки бошад ғайрати Монӣу Аржанг

که باشد غیرت مانی و ارژنگ

Агар чаҳ донам ин корӣаст душвор

اگر چه دانم این کاریست دشوار

Набошад чун туеро дархури ин кор

نباشد چون تویی را درخور این کار

Вале дар хайли мо ҳарфӣ саройанд

ولی در خیل ما حرفی سرایند

Ки мардонро ба сахтии озмоинд

که مردان را به سختی آزمایند