Ҳумоюни даштӣу хуши марғзорӣ

همایون دشتی و خوش مرغزاری

Ки ширинро буд онҷо гузорӣ

که شیرین را بود آنجا گذاری

Мубораки манзилӣ , дилкаши маконе

مبارک منزلی ، دلکش مکانی

Ки ширин дар вай осоед замонӣ

که شیرین در وی آساید زمانی

Фазойии хуштар аз фирдавс бояд

فضایی خوشتر از فردوس باید

Ки онҷои хотири ширини кушояд

که آنجا خاطر شیرین گشاید

Маии каш дар дил ва ҷонаст манзил

مهی کش در دل و جان است منزل

зи обу гули куҷои бгшоидши дил

ز آب و گل کجا بگشایدش دل

Гулии каши нолаи дилҳо хуш ояд

گلی کش نالهٔ دلها خوش آید

Сурӯди Кебек ва дроҷш нишоед

سرود کبک و دراجش نشاید

Бутии каши ху ба дилҳои Фкор аст

بتی کش خو به دلهای فکار است

Куҷои майлаш ба гашти лола зор аст

کجا میلش به گشت لاله زار است

Касе каши хусраву Фарҳод бояд

کسی کش خسرو و فرهاد باید

Куҷо аз сарву бедаш ёд ояд

کجا از سرو و بیدش یاد آید

Нигор нозанини ширини маҳваш

نگار نازنین شیرین مهوش

Чу зулфи худ парешону мушавваш

چو زلف خود پریشان و مشوش

Таманнои дарунӣ шод ме дошт

تمنای درونی شاد می‌داشت

Умеди хотирӣ озод ме дошт

امید خاطری آزاد می‌داشت

Вазони ғофил ки то гетӣ ба по буд

وزان غافل که تا گیتی به پا بود

Мукофоти ҷафои кории ҷафо буд

مکافات جفا کاری جفا بود

Дили озоду Фарҳоди оташини дил

دل آزاد و فرهاد آتشین دل

Равони шоду хусрави пой дар гул

روان شاد و خسرو پای در گل

Вале чун лозими хӯбӣ ғурур аст

ولی چون لازم خوبی غرور است

Никуии иллати табъ ғаюр аст

نکویی علت طبع غیور است

Ба дили он дардро ҳамвора ме кард

به دل آن درد را همواره می‌کرد

Ба ёрони хўшдлӣ изҳор ме кард

به یاران خوشدلی اظهار می‌کرد

Ба соғари чеҳраро мекард гулгун

به ساغر چهره را می‌کرد گلگون

Лабаши хандон чу соғари дили пар аз хӯн

لبش خندان چو ساغر دل پر از خون

Басӣ тартиб додӣ маҳфили хуш

بسی ترتیب دادی محفل خوش

Вале кӯи ҷони шоду кӯи дили хуш

ولی کو جان شاد و کو دل خوش

Ба ҳар ҷо ҷашн кардӣ он длором

به هر جا جشن کردی آن دلارام

Вале якҷо дилаш нагирифтӣ ором

ولی یکجا دلش نگرفتی آرام

Чу майл дил шудӣ сӯии шаробаш

چو میل دل شدی سوی شرابش

Ба ашк омехтӣ саҳбои тобиш

به اشک آمیختی صهبای تابش

Магар аз заъфи дил парҳез ме кард

مگر از ضعف دل پرهیز می‌کرد

Ки саҳборо гулоб омез ме кард

که صهبا را گلاب آمیز می‌کرد

Ба ёд рӯй хусрав ҷом хӯрдӣ

به یاد روی خسرو جام خوردی

Вале Фарҳодро ҳам номи барадӣ

ولی فرهاد را هم نام بردی

Чунин саҳро ба саҳрои дашт дар дашт

چنین صحرا به صحرا دشت در دشت

Фиреб хештан медод ва май гашт

فریب خویشتن می‌داد و می‌گشت

з ҳар ҷо май гузашт аз биқрорӣ

ز هر جا می‌گذشت از بیقراری

Ки бо табъам надорад созгорӣ

که با طبعم ندارد سازگاری

Ҳама аз носабуриҳои дил буд

همه از ناصبوری های دل بود

Баҳонаи тӯҳматаш бар обу гул буд

بهانه تهمتش بر آب و گل بود

Ба даштӣ ногаҳон афтод роҳаш

به دشتی ناگهان افتاد راهش

Ки аз ҳар гӯнаи гул буду гиёҳаш

که از هر گونه گل بود و گیاهش

Аз ӯ дар рашки гулзори Ирам буд

از او در رشک گلزار ارم بود

Ду гул дар вай ба як монанди кам буд

دو گل در وی به یک مانند کم بود

Ҳавояши муътадили хокаши равони бахш

هوایش معتدل خاکش روان بخش

Зулолаши ҳамчуи хоки Хизри ҷони бахш

زلالش همچو خاک خضر جان بخش

Ғизолони вай аз сунбул чареда

غزالان وی از سنبل چریده

Гавазнонаш ба сунбул орамида

گوزنانش به سنبل آرمیده

Шақоӣқи сӯхтии доими сапандаш

شقایق سوختی دایم سپندش

Ки аз чашм хасон ноед газандаш

که از چشم خسان ناید گزندش

Чунон омода нашаву намои бӯ

چنان آماده نشو و نما بو

Каз ӯ ҳар баргро чидии баҷо буд

کز او هر برگ را چیدی بجا بود

Нбстии пардагар доими саҳобаш

نبستی پرده گر دایم سحابش

Фсрдӣ аз назокати офтобаш

فسردی از نزاکت آفتابش

зи баси рӯида дар ваии сабза бо ҳам

ز بس روییده در وی سبزه با هم

Саҳоб аз барг додӣ решаро нам

سحاب از برگ دادی ریشه را نم

зи баси атри андари он хоку ҳўобўд

ز بس عطر اندر آن خاک و هوابود

Гараш саҳроӣ чин гуфтӣ хато буд

گرش صحرای چین گفتی خطا بود

Ба рӯй сабзаи Кебеконаш ба бозӣ

به روی سبزه کبکانش به بازی

Хиром омӯз хубони тарозӣ

خرام آموز خوبان طرازی

Ғизолонаш ба хубони хтобӣ

غزالانش به خوبان ختابی

Намӯда роҳу расми дилрабое

نموده راه و رسم دلربایی

зи баси гули кондрў ҳар сӯи шукуфта

ز بس گل کاندرو هر سو شکفته

Заминаши сар ба сар дар гули наҳуфта

زمینش سر به سر در گل نهفته

Кас ар борӣ аз он саҳрои гузаштӣ

کس ار باری از آن صحرا گذشتی

Хазон дар хотираш дигар нагаштӣ

خزان در خاطرش دیگر نگشتی

Сиришта ншأаҳ май бо ҳавояш

سرشتهٔ نشأه می با هوایش

Наҳуфтаи боғи ҷинат дар фазояш

نهفته باغ جنت در فضایش

Чу бигузашт андари он дашти он ягона

چو بگذشت اندر آن دشت آن یگانه

Нмондши баҳр бигзаштани баҳона

نماندش بهر بگذشتن بهانه

Ба пои чашмае он чашмаи нӯш

به پای چشمه‌ای آن چشمهٔ نوش

Фурӯд омад ки то ҷомӣ кунад нӯш

فرود آمد که تا جامی کند نوش

Ба соқӣ гуфт обӣ дар қадаҳи рез

به ساقی گفت آبی در قدح ریز

Ки андар сина дорам оташии тез

که اندر سینه دارم آتشی تیز

з битобӣ бибин дар печу тобам

ز بیتابی ببین در پیچ و تابم

Фишон бар оташи дил аз май обам

فشان بر آتش دل از می‌آبم

Ба мутриб гуфт қонӯни тараби соз

به مطرب گفت قانون طرب ساز

Ба қонӯнӣ ки беҳтар баркаш овоз

به قانونی که بهتر برکش آواز

Раҳеи сркн ки ғам аз дил раҳанд

رهی سرکن که غم از دل رهاند

Сару кори дил аз ғам бугсаланд

سر و کار دل از غم بگسلاند

Ба фармони санами соқӣ сало гуфт

به فرمان صنم ساقی صلا گفت

Хумори олӯдагонро марҳабо гуфт

خمار آلودگان را مرحبا گفت

Май гулранг дар ҷом тараб кард

می گلرنگ در جام طرب کرد

Ба мастии ҳӯшёриро адаб кард

به مستی هوشیاری را ادب کرد

Неи мутриби чунон оҳанги бардошт

نی مطرب چنان آهنگ برداشت

Ки гуфтӣ давр аз ширин шукр дошт

که گفتی دور از شیرین شکر داشت

Димоғ аз об май чун шаст вшў кард

دماغ از آب می چون شست وشو کرد

Ба доя аз ғам дил гуфт ва гӯ кард

به دایه از غم دل گفت و گو کرد

Ки кас чун ман науфтад дар паии дил

که کس چون من نیفتد در پی دل

Набозад умр дар савдои ботил

نبازد عمر در سودای باطل

зи каф дил дода ва ғмхўор гашта

ز کف دل داده و غمخوار گشته

Паии дил ҳар тараф овора гашта

پی دل هر طرف آواره گشته

зи шаҳру буми худ маҳрӯми монда

ز شهر و بوم خود محروم مانده

Ба ҳар вайрона ҳамчун буми монда

به هر ویرانه همچون بوم مانده

Дилӣ дорам ки бо ҳаркас ба ҷанг аст

دلی دارم که با هرکس به جنگ است

Бар ӯ паҳнои ҳафт иқлӣм танг аст

بر او پهنای هفت اقلیم تنگ است

Ситезамгар ба ҷонони рои он кӯ

ستیزم گر به جانان رای آن کو

Гурезамгар зи даврони пои он кӯ

گریزم گر ز دوران پای آن کو

На ҷононро сари нокомии ман

نه جانان را سر ناکامی من

На даврон дар паии бадномии ман

نه دوران در پی بدنامی من

Маро аз хеш бошад мушкили хеш

مرا از خویش باشد مشکل خویش

Ки дорам ҳар чаҳ дорам аз дили хеш

که دارم هر چه دارم از دل خویش

Ҷавонӣ сарф карда дар ғами дил

جوانی صرف کرده در غم دل

Шимурдаи захми дилро марҳами дил

شمرده زخم دل را مرهم دل

Ба найранги касон аз раҳи фитода

به نیرنگ کسان از ره فتاده

Ба буии раҳи дарун чаҳ фитода

به بوی ره درون چه فتاده

Фиребиро талаби кории шимурда

فریبی را طلب کاری شمرده

Фусуниро вафодории шимурда

فسونی را وفاداری شمرده

Ҳавасро дрпзирФтаҳ ба ёрӣ

هوس را درپذیرفته به یاری

Тамаъро ном карда дӯстдорӣ

طمع را نام کرده دوستداری

Вафои пиндоштаи макру ҳиял ро

وفا پنداشته مکر و حیل را

Муҳаббати хондаи афсуну дағал ро

محبت خوانده افسون و دغل را

Аҷабтар инки бо паймон шикастан

عجبتر اینکه با پیمان شکستن

Ба ёри тозаи аҳди тоза бастан

به یار تازه عهد تازه بستن

зи ширин бар забонаши ном ҳам нест

ز شیرین بر زبانش نام هم نیست

Сазои номау пайғом ҳам нест

سزای نامه و پیغام هم نیست

Кунад хусрави гумон каз зғми шукр

کند خسرو گمان کز زغم شکر

Дили ширин буд аз ғами пари озар

دل شیرین بود از غم پر آذر

Марои худ авлои пурвой он нест

مرا خود اولا پروای آن نیست

Вагар бошад ту донеи ҷой он нест

وگر باشد تو دانی جای آن نیست

Чу хуршеди ҷамолами партави орад

چو خورشید جمالم پرتو آرد

Ба ҳрбоиии ҳазорон хусрави орад

به حربایی هزاران خسرو آرد

Чу гардад лаъли ширинами шкрбор

چو گردد لعل شیرینم شکربار

Ба сари дасти шукри бинии магаси вор

به سر دست شکر بینی مگس وار

Ба дили рашкӣ на аз парвиз дорам

به دل رشکی نه از پرویز دارم

На аз пайванди шукр низ дорам

نه از پیوند شکر نیز دارم

Агар шукр ба ҳукми ман ба кор аст

اگر شکر به حکم من به کار است

Вагар хусрави зи ишқи ман Фкор аст

وگر خسرو ز عشق من فکار است

Надидам чунки марди ин камандаш

ندیدم چونکه مرد این کمندش

Ба гесуӣ шукр кардам ба бандаш

به گیسوی شکر کردم به بندش

Балии шоиста шераст занҷир

بلی شایسته شیر است زنجیر

Каманд ва банд шуд дар хӯрд нахҷӣр

کمند و بند شد در خورد نخجیر

Чу хусрави ишқро омад мусаххар

چو خسرو عشق را آمد مسخر

Чаҳ домаши турраи ширин чаҳ шукр

چه دامش طرهٔ شیرین چه شکر