Худовандо на лавҳ ва на қалам буд

خداوندا نه لوح و نه قلم بود

Ҳуруфи офариниш берақам буд

حروف آفرینش بی رقم بود

Иродат шуд ба ҳикмати тези хома

ارادت شد به حکمت تیز خامه

Ба номи ақл номӣ кард нома

به نام عقل نامی کرد نامه

зи ҳарфи ақли кул то нуқтаи хок

ز حرف عقل کل تا نقطهٔ خاک

Ба як ҷунбиш навишт он калаки чолок

به یک جنبش نوشت آن کلک چالاک

Вараши хоҳии ҳамон нобӯду нобоб

ورش خواهی همان نابود و ناباب

Шавад нобӯдтар аз нақш бар об

شود نابودتر از نقش بر آب

Агар на раҳматат кардӣ қалами тез

اگر نه رحمتت کردی قلم تیز

Ки дидӣ ӣнҳамаи нақши диловез

که دیدی اینهمه نقش دلاویز

Нуқӯш коргоҳ кун факоне

نقوش کارگاه کن فکانی

Ба таии ғайб будӣ ҷовдонӣ

به طی غیب بودی جاودانی

Ки донистӣ ки чандини нақши пари печ

که دانستی که چندین نقش پر پیچ

Касе донад намӯд аз ҳеҷ бар ҳеҷ

کسی داند نمود از هیچ بر هیچ

Зиҳии раҳмат ки кардӣ тези дастӣ

زهی رحمت که کردی تیز دستی

Задӣ бар нестӣ найранг ҳастӣ

زدی بر نیستی نیرنگ هستی

Ҳар он сӯрат ки фармудяш найранг

هر آن صورت که فرمودیش نیرنگ

Задаш сади бӯса бар пои нақши Аржанг

زدش سد بوسه بر پا نقش ارژنگ

з ҳар парда ки аз таҳ кардяш боз

ز هر پرده که از ته کردیش باز

Наҳуфтӣ сади ҳазорон чеҳраи роз

نهفتی سد هزاران چهرهٔ راز

Кашидӣ пардаҳоӣ бар чаҳ ва чун

کشیدی پرده‌هایی بر چه و چون

Ки аз парда науфтад рози берун

که از پرده نیفتد راز بیرون

з ҳар парда ки бастӣ ё кушодӣ

ز هر پرده که بستی یا گشادی

Ду сади рози дарун берун наҳодӣ

دو سد راز درون بیرون نهادی

Агар беруни пардаи вар дарун аст

اگر بیرون پرده ور درون است

Бтў аз ту хирадро раҳнамӯн аст

بتو از تو خرد را رهنمون است

Шносо гар намекардӣ хирад ро

شناسا گر نمی‌کردی خرد را

Ки аз ҳам фарқ кардӣ неку бад ро

که از هم فرق کردی نیک و بد را

Яке будӣ баду неки замона

یکی بودی بد و نیک زمانه

Тафовути покшидӣ аз миёна

تفاوت پاکشیدی از میانه

эй ва бум будандӣ баҳами ҷуфт

همای و بوم بودندی بهم جفت

Ба як байзаи даруни ҳамхоб ва ҳамхуфт

به یک بیضه درون همخواب و همخفت

На бо иқболи онро кор будӣ

نه با اقبال آن را کار بودی

На инро таънаи идбор будӣ

نه این را طعنهٔ ادبار بودی

зи ту андӯхтаи ақли ин маҳак ро

ز تو اندوخته عقل این محک را

Ки май синҷиди айёри як ба як ро

که می‌سنجد عیار یک به یک را

зи чандини зодаи қудрат ки дорӣ

ز چندین زادهٔ قدرت که داری

Кафии бардоштӣ аз хоки хорӣ

کفی برداشتی از خاک خواری

Ба дони иззати сириштии он кафи хок

به دان عزت سرشتی آن کف خاک

Ки зеб шарфа шуд бар боми афлок

که زیب شرفه شد بر بام افلاک

Тарози пайкарии бастӣ бар он гул

طراز پیکری بستی بر آن گل

Ки омад ошиқ ӯ ҷон ба сади дил

که آمد عاشق او جان به سد دل

Ба даҳ ҷо ходимонаш доштӣ боз

به ده جا خادمانش داشتی باز

Ки гуфтӣ хоку чандини қадари эъзоз

که گفتی خاک و چندین قدر اعزاز

Ба хоки ин қадар додан рамз корӣаст

به خاک این قدر دادن رمز کاریست

Ки иззати пеши мо дар хоксорист

که عزت پیش ما در خاکساریست

Чаҳ шуд гӯ хок бош аз ҷумла дар пас

چه شد گو خاک باش از جمله در پس

Маниши бардоштам , ин иззаташи бас

منش برداشتم، این عزتش بس

Бар он ходимон каш доштӣ пеш

بر آن خادمان کش داشتی پیش

Дўонидӣ ба хизмати сади ҳашар беш

دوانیدی به خدمت سد حشر بیش

Ҳамаи фармон бароне корфармоӣ

همه فرمان برانی کارفرمای

Ҳама дар роҳи хизмати пои барҷоӣ

همه در راه خدمت پای برجای

Аз он даҳ ходими даҳ ҷои ситода

از آن ده خادم ده جا ستاده

Муҳайё ҳар чаҳ фармоед ирода

مهیا هر چه فرماید اراده

Чаҳ даҳ ходим ки даҳ махдуми олам

چه ده خادم که ده مخدوم عالم

Мабодо аз сари мо сояи шан кам

مبادا از سر ما سایه شان کم

Нишондии панҷ аз онҳо бар дар бор

نشاندی پنج از آنها بر در بار

зи аҳволи ҳамаи олами хабардор

ز احوال همه عالم خبردار

Гузари дорони ҷисму олами ҷисм

گذر داران جسم و عالم جسم

Бар эшон роҳи сӯратҳо з ҳар қисм

بر ایشان راه صورتها ز هر قسم

зи хосони панҷ бо ӯ гоҳу бегоҳ

ز خاصان پنج با او گاه و بیگاه

Надидаи ҳичгаҳи беруни даргоҳ

ندیده هیچگه بیرون درگاه

Шуда ҳар як ба шуғли хоси маъмур

شده هر یک به شغل خاص مأمور

Ба як ҷои ҷамъ лек аз якдигари давр

به یک جا جمع لیک از یکدگر دور

Ҳамаи собити қадам дар рози дорӣ

همه ثابت قدم در راز داری

Ҳама бо якдигари дрсозгорӣ

همه با یکدیگر درسازگاری

Яке ойӣнаи эшонро супурдӣ

یکی آیینه ایشان را سپردی

Ки худ доне ки зангаш чун стрдӣ

که خود دانی که زنگش چون ستردی

зи берун ҳар чаҳ бурқаъ баргушода

ز بیرون هر چه برقع برگشاده

Дар он ойӣнаи аксаши аўФтодаҳ

در آن آیینه عکسش اوفتاده

Чунин ойӣнае онро ки пеш аст

چنین آیینه‌ای آنرا که پیش است

Агар худ байн шавад барҷоӣ хеш аст

اگر خود بین شود برجای خویش است

Димоғашро ба мағз оростӣ пӯст

دماغش را به مغز آراستی پوست

Дилӣ додяш кин хлўтгаҳи дӯст

دلی دادیش کاین خلوتگه دوست

зи дили роҳии кушодӣ дар димоғаш

ز دل راهی گشادی در دماغش

Фикандӣ оташи дил дар чароғаш

فکندی آتش دل در چراغش

Чароғашро хирад парвона кардӣ

چراغش را خرد پروانه کردی

зи рашкаши олимӣ девона кардӣ

ز رشکش عالمی دیوانه کردی

Агар ақласт агар табъаст агар ҳуш

اگر عقل است اگر طبع است اگر هوش

Ливоӣ хизматаш доранд бар дӯш

لوای خدمتش دارند بر دوش

Ба хизмати ақлу нафасу чарху ахтар

به خدمت عقل و نفس و چرخ و اختر

Ҳамаи пешаши ситодаи даст дар бар

همه پیشش ستاده دست در بر

Чаҳ лутфаст илоҳи илоҳ бо кафии хок

چه لطف است‌اله اله با کفی خاک

Ки барбастӣ сари чархиш ба фитрок

که بربستی سر چرخش به فتراک

Агар ҷисмонӣад ар ҷон по кунад

اگر جسمانید ار جان پا کند

Ҳама дар хизмати ин мушт хоканд

همه در خدمت این مشت خاکند

Ҳама аз баҳри мо ҳар як ба корӣ

همه از بهر ما هر یک به کاری

Дариғо нест чашми эътиборӣ

دریغا نیست چشم اعتباری

зи могар ошкорои вар ниҳон аст

ز ما گر آشکارا ور نهان است

зи лутфу раҳматати шарҳ ва баён аст

ز لطف و رحمتت شرح و بیان است

Бкрдим аз тамом ҳастӣ хеш

بکردیم از تمام هستی خویش

Наомад ҳеҷ ҷузи лутфати фарои пеш

نیامد هیچ جز لطفت فرا پیش

Агар лутфи ту домани брФшонд

اگر لطف تو دامن برفشاند

зи мо ҷузи нестӣ чизе намонад

ز ما جز نیستی چیزی نماند

Буд бе раҳматати аҷзои мардум

بود بی‌رحمتت اجزای مردم

Сифатҳои бади андари нестии гум

صفتهای بد اندر نیستی گم

Раҳ ҳастӣ саропогар нпўинд

ره هستی سراپا گر نپویند

Адам ёбанд морогар биҷӯянд

عدم یابند ما را گر بجویند

Адами блак аз адами ҳам лухтии онсӯӣ

عدم بلک از عدم هم لختی آنسوی

Бадӣҳои наҳуфта дар адам рӯй

بدیهای نهفته در عدم روی

з мо ноед ба ҷузи бад нек донем

ز ما ناید به جز بد نیک دانیم

Ту моро нек кун то нек монем

تو ما را نیک کن تا نیک مانیم

Касе кӯи гиря брхўд кун шабу рӯз

کسی کو گریه برخود کن شب و روز

Ки бигзорӣ бадви оташи бдомўз

که بگذاری بدو آتش بدآموز

Вале он гиряро судӣ набошад

ولی آن گریه را سودی نباشد

Ки аз ту дар ҷигар дӯдӣ набошад

که از تو در جگر دودی نباشد

Шарорӣ бояд аз ту дар миёна

شراری باید از تو در میانه

Ки дӯзах сӯхт битавон зон забона

که دوزخ سوخت بتوان زان زبانه

Бадӣҳо дар худии хас пӯш дорем

بدیها در خودی خس پوش داریم

Бидиҳ барқӣ ки дӯд аз худ барорем

بده برقی که دود از خود برآریم

Дурахшии шамъи роҳи мокн аз худ

درخشی شمع راه ماکن از خود

Ту худ моро шӯ ва моро кун аз худ

تو خود ما را شو و مارا کن از خود

Касе кӯро з худ кардӣ хушаши ҳол

کسی کو را ز خود کردی خوشش حال

Бирав гӯ бар фалаки зани кӯии иқбол

برو گو بر فلک زن کوی اقبال

Хушо ҳоли дили он кас дар ин кӯй

خوشا حال دل آن کس در این کوی

Ки чавгони ту май грдондши гӯй

که چوگان تو می‌گرداندش گوی

Фалаки гӯии сар майдон онаст

فلک گوی سر میدان آنست

Ки гӯйиш дар хами он сўлҷонст

که گویش در خم آن صولجانست

Ба чавгон ҳаво дорем гӯйӣ

به چوگان هوا داریم گویی

Ҳаваси грдондш ҳар дам ба сӯе

هوس گرداندش هر دم به سویی

Бикаш аз дасти чавгони ҳаво ро

بکش از دست چوگان هوا را

Шикан бар сари ҳавои ҷунбони мо ро

شکن بر سر هوا جنبان ما را

Бабр аз мо ҳаворо дасти баста

ببر از ما هوا را دست بسته

Ки моро сахт дорад сари шикаста

که ما را سخت دارد سر شکسته

Ҳавоҳое ки он моро бтоннд

هواهایی که آن ما را بتانند

Биҳишти ҷисму дӯзах тоб ҷонанд

بهشت جسم و دوزخ تاب جانند

Дил чун каъбаро бтхонаҳ мапаснд

دل چون کعبه را بتخانه مپسند

Ҳарими тест бо бегона мапаснд

حریم تست با بیگانه مپسند

Кнштии пар санам шуд дили сади афсӯс

کنشتی پر صنم شد دل سد افسوس

Дару бомаши пар аз зуннору ноқавс

در و بامش پر از زنار و ناقوس

Ҳавоят шуд ҳаваси зуннори мо ро

هوایت شد هوس زنار ما را

Азин зуннору бути бози ори моро

ازین زنار و بت باز آر مارا

Буту зуннори ин кешии сети ботил

بت و زنار این کیشی‌ست باطل

Бут мо башикану зуннори бугсал

بت ما بشکن و زنار بگسل

Забони муздури зикри тест , зишт аст

زبان مزدور ذکر تست، زشت است

Ки хидматкори ноқавс кунишат аст

که خدمتکار ناقوس کنشت است

Фикан сангӣ ба ноқўсш ки тани зан

فکن سنگی به ناقوسش که تن زن

Вагар бад ҷунбад ӯро бар даҳани зан

وگر بد جنبد او را بر دهن زن

Ба тороҷи кунишати мо бурун тоз

به تاراج کنشت ما برون تاز

Салиб ҳастӣ мо сари нигуни соз

صلیب هستی ما سر نگون ساز

На дар бигзор ва на девори ин дайр

نه در بگذار و نه دیوار این دیر

Бисӯзон ҳар чаҳ пеш ояд дару ғайр

بسوزان هر چه پیش آید در و غیر

зи мо даракаши либоси бути парастӣ

ز ما درکش لباس بت پرستی

Ҳам инро сӯз ва ҳам зуннор ҳастӣ

هم این را سوز و هم زنار هستی

Ишорат кун ки ангушти ародот

اشارت کن که انگشت ارادات

Барорем аз паии арзи шаҳодат

برآریم از پی عرض شهادت

Ба мо таълими нафй « мосўо » кун

به ما تعلیم نفی «ماسوا» کن

Шаҳодати вирди сртои пои мокн

شهادت ورد سرتا پای ماکن

Шаҳодати ғайри нафй « мосўо » чист

شهادت غیر نفی «ماسوا» چیست

зи баъди лои нафии ало худо чист

ز بعد لای نفی الا خدا چیست

Ба ин хилват касе кӯ муҳаррамӣ ёфт

به این خلوت کسی کو محرمی یافت

Ба талқини расӯл ҳошимӣ ёфт

به تلقین رسول هاشمی یافت