Ҳакими ақл каз Юнон замин аст

حکیم عقل کز یونان زمین است

Агар чаҳ бар ҳама болоншин аст

اگر چه بر همه بالانشین است

Ба ҳар ҷои шаръ бар маснад нишинад

به هر جا شرع بر مسند نشیند

Касаши ҷуз дар бурун дар набинад

کسش جز در برون در نبیند

Балӣ шаръаст айвони алоҳӣ

بلی شرع است ایوان الاهی

Набуввати андар ӯ авранги шоҳӣ

نبوت اندر او اورنگ شاهی

Бисотии каши набувват маҷлис орост

بساطی کش نبوت مجلس آراست

Куҷо ҳар бўолФзўлиро дар ӯ ҷост

کجا هر بوالفضولی را در او جاست

Хирад ҳар чанд пуед гоҳу бегоҳ

خرد هر چند پوید گاه و بیگاه

Наёбади ҷои ҷузи беруни даргоҳ

نیابد جای جز بیرون درگاه

Бакӯшад то кунад берун дар ҷой

بکوشد تا کند بیرون در جای

Чу наздик дар ояд гум кунад пой

چو نزدیک در آید گم کند پای

Чаҳ шуд гӯ бош гомӣ то дар ком

چه شد گو باش گامی تا در کام

Чу по набӯд чаҳ як фарсах чаҳ як гом

چو پا نبود چه یک فرسخ چه یک گام

Басои кӯрӣ ки ояд то дар бор

بسا کوری که آید تا در بار

Чу чашмаш нест сари кӯбад ба девор

چو چشمش نیست سر کوبد به دیوار

Магари ҳам аз дарун бонгӣ барояд

مگر هم از درون بانگی برآید

Ки чашмӣ лутф кардемаш , даройад

که چشمی لطف کردیمش، درآید

Дар ин айвон ки бо тғрои ҷовид

در این ایوان که با طغرای جاوید

Буруни оранди ҳукми биму умед

برون آرند حکم بیم و امید

Набуввати маснади ороёни тақдир

نبوت مسند آرایان تقدیر

Ваз ӯ иқлӣм ҷон карданд тасхир

وز او اقلیم جان کردند تسخیر

Ба олии хутба « алмалики ллаҳ »

به عالی خطبهٔ «الملک لله»

зи моҳии ситшони бррФт то моҳ

ز ماهی صیتشان بررفت تا ماه

Ҷаҳонро дар салои кори ҷумҳӯр

جهان را در صلای کار جمهور

Ба лутфу қаҳр ту карданд маншур

به لطف و قهر تو کردند منشور

На шоҳоне ки тахт ва тоҷ хоҳанд

نه شاهانی که تخت و تاج خواهند

Азин даҳҳои вайрон боҷ хоҳанд

ازین ده‌های ویران باج خواهند

Аз он шоҳон ки кишвар гир ҷонанд

از آن شاهان که کشور گیر جانند

Вилояти бахш малик ҷовдонанд

ولایت بخش ملک جاودانند

Атоҳошон ба ҳар бебарг ва бе соз

عطاهاشان به هر بی‌برگ و بی ساز

Ҳазорон равзаи пурнеъмату ноз

هزاران روضهٔ پرنعمت و ناز

Буд малики абади камтари атоашон

بود ملک ابد کمتر عطاشان

Агар бовари надории шӯи гадоашон

اگر باور نداری شو گداشان

Шаҳонеи фориғ аз хайли вхзонаҳ

شهانی فارغ از خیل وخزانه

Туфайли подшоҳишони замона

طفیل پادشاهیشان زمانه

Ҳама аз офариниши баргузӣда

همه از آفرینش برگزیده

Ҳама аз нури як зоти офарӣда

همه از نور یک ذات آفریده

Чаҳ зотии айни нури зулҷалолӣ

چه ذاتی عین نور ذوالجلالی

Чаҳ нурии илоҳи илоҳи лоязолӣ

چه نوری اله اله لایزالی

зи нураш ҳар куҷои осори рӯҳии сет

ز نورش هر کجا آثار روحی‌ست

Ба хизмати андараш ҳар ҷои футуҳии сет

به خدمت اندرش هر جا فتوحی‌ست

Ҷаҳонро иллати ғоӣии вуҷӯдаш

جهان را علت غائی وجودش

Вуҷӯди ҷумлаи мавҷи баҳри ҷўдш

وجود جمله موج بحر جودش

Муҳамади тоҷдори тахти кунин

محمد تاجدار تخت کونین

Ду кун аз ваии пар аз зебу пар аз зин

دو کون از وی پر از زیب و پر از زین

Чароғи чашми чархи анҷуми афрӯз

چراغ چشم چرخ انجم افروز

зи номаши ҳрзи ту мори шабу рӯз

ز نامش حرز تو مار شب و روز

Фалаки майдони савори ломакони пўӣ

فلک میدان سوار لامکان پوی

Мҷраҳи сўлҷони осмони кӯй

مجره صولجان آسمان کوی

Шикаст омӯз кори лоату азо

شکست آموز کار لات و عزا

Нгўнсозӣ аз ӯ дар тоқи касрӣ

نگونسازی از او در طاق کسری

Шудаи зи оби вузӯии оў ба як мушт

شده ز آب وضوی آو به یک مشت

Ба гардуни дӯд аз оташгоҳи зардушт

به گردون دود از آتشگاه زردشت

Шиква ӯ салиб аз по дар афканд

شکوه او صلیب از پا در افکند

Казон ҳизум бисӯзад занаду познд

کزان هیزم بسوزد زند و پازند

Арабро зу баромади офтобӣ

عرب را زو برآمد آفتابی

Ки аз вай субҳ ҳастӣ буд тобӣ

که از وی صبح هستی بود تابی

На хуршедӣ ки чун пинҳон кунад рӯй

نه خورشیدی که چون پنهان کند روی

Гузорад даҳрро зулмати з ҳар сӯй

گذارد دهر را ظلمت ز هر سوی

Фурӯзони нирӣ кандар ниқоб аст

فروزان نیری کاندر نقاب است

Азуи олами саросар офтоб аст

ازو عالم سراسر آفتاب است

зи шаръ ӯ ки меҳр анвар омад

ز شرع او که مهر انور آمد

Ҷаҳонро меҳри болой сар омад

جهان را مهر بالای سر آمد

Чунон шуд зулмати куфр аз ҷаҳони давр

چنان شد ظلمت کفر از جهان دور

Ки ногуҳи холи бут рӯйон шавад нур

که ناگه خال بت رویان شود نور

зи иззати муваллидаш бо Макка он кард

ز عزت مولدش با مکه آن کرد

Ки андар ҳар шубони рӯзии зани вмрд

که اندر هر شبان روزی زن ومرد

Суҷуд аз чори ҳади маркази гул

سجود از چار حد مرکز گل

Барандаш панҷ навбат дар муқобил

برندش پنج نوبت در مقابل

Ҳазорон роҳро як роҳ карда

هزاران راه را یک راه کرده

Сухан бар раҳравон кӯтоҳ карда

سخن بر رهروان کوتاه کرده

Супурдаи раҳ ба раҳи дорони мақсӯд

سپرده ره به ره داران مقصود

Ҳамаи ғӯлони раҳро карда нобӯд

همه غولان ره را کرده نابود

Миёни обу гули одами ниҳон буд

میان آب و گل آدم نهان بود

Ки ӯ пайғамбари охири замон буд

که او پیغمبر آخر زمان بود

Надода бо нафаси як ҳарфи пайванд

نداده با نفس یک حرف پیوند

Ки нақш зар нагашта сикка монанд

که نقش زر نگشته سکه مانند

зи ҷунбиши гир аз вай то ба ором

ز جنبش گیر از وی تا به آرام

Набӯд алои румузи ваҳйу илҳом

نبود الا رموز وحی و الهام

Чу шуд қалби озмои офариниш

چو شد قلب آزمای آفرینش

Ба меъёрӣ ки донанд аҳли бениш

به معیاری که دانند اهل بینش

Нахуст оварад сӯии осмони даст

نخست آورد سوی آسمان دست

Фалакро сими қалб моҳ бишикаст

فلک را سیم قلب ماه بشکست

зи нақди худ чу дидаш шармсорӣ

ز نقد خود چو دیدش شرمساری

Дурустӣ додашу комили айёрӣ

درستی دادش و کامل عیاری

Ки яъне омадам эй қалби корон

که یعنی آمدم ای قلب کاران

Ба комил кардани ноқиси айёрон

به کامل کردن ناقص عیاران

Кро қалбӣаст то баъд аз шикастан

کرا قلبیست تا بعد از شکستن

Дурусташ карда бисипорам ба дасташ

درستش کرده بسپارم به دستش

На дар дасташи ҳамин шқи қамар буд

نه در دستش همین شق قمر بود

Ба ҳар ангушт аз инаши сади ҳунар буд

به هر انگشت از اینش سد هنر بود

Ба тахт ҳастӣ ар хосаст агар ом

به تخت هستی ار خاص است اگر عام

Ҳама дар ҳитаи фармон ӯ ром

همه در حیطهٔ فرمان او رام

Замонаи хонаи зод муддат ӯст

زمانه خانه زاد مدت اوست

зи хурдии бози андар хизмат ӯст

ز خردی باز اندر خدمت اوست

зи рӯйиши рӯзи тобӣ вом карда

ز رویش روز تابی وام کرده

Замонаи офтобаш ном карда

زمانه آفتابش نام کرده

Чаҳ мегӯям ба ҷанби раҳмати ом

چه می‌گویم به جنب رحمت عام

Буд беҳудаи вому нисбати вом

بود بیهوده وام و نسبت وام

Ба шаб аз гесуӣ худ дода торӣ

به شب از گیسوی خود داده تاری

Бар ӯ ҳар шаби кавокибро нисорӣ

بر او هر شب کواکب را نثاری

Ҳам аз ганҷина ҷўдш ситонанд

هم از گنجینهٔ جودش ستانند

Гуҳарҳое ки бар мӯяш фишонанд

گهرهایی که بر مویش فشانند

Давидаи осмони умрӣ ба роҳаш

دویده آسمان عمری به راهش

Ки карда зрўаҳи худ тхтгоҳш

که کرده ذروهٔ خود تختگاهش

Чаҳ моя абр карда ашкборӣ

چه مایه ابر کرده اشکباری

Ки гашта хоссаи шуғли чтрдорӣ

که گشته خاصه شغل چترداری

Зари шаки шуғл ӯ хуршеди афлок

زر شک شغل او خورشید افلاک

Занад ҳар шоми чатри хеш бар хок

زند هر شام چتر خویش بر خاک

Саҳобаш буд бар сари тозӣона

سحابش بود بر سر تازیانه

Чу дид он халқу ҳасани ҷовдона

چو دید آن خلق و حسن جاودانه

Сапандии сӯхт дар дафъи газандаш

سپندی سوخت در دفع گزندش

Ба боло ҷамъ шуд дӯди сапандаш

به بالا جمع شد دود سپندش

Касе аз чашми бад худ несташ бок

کسی از چشم بد خود نیستش باک

Ки хонд « ани икод » ши эзади пок

که خواند «ان یکاد»ش ایزد پاک

Дар он арса ки нур ҷовдонаст

در آن عرصه که نور جاودانست

Барроқи ҷон дар ӯ чобук Аннанаст

براق جان در او چابک عنانست

Ҷнибт то ба ҳаддии пеши ронда

جنیبت تا به حدی پیش رانده

Ки аз паии соя низаш бозмонда

که از پی سایه نیزش بازمانده

Ба ҳар ҷои коФтоби онҷо наад пой

به هر جا کآفتاب آنجا نهد پای

Пас девор бошад сояро ҷой

پس دیوار باشد سایه را جای

Фитодӣ сояашгар бар сари хок

فتادی سایه‌اش گر بر سر خاک

Замини сари барзадӣ аз ҷайби афлок

زمین سر برزدی از جیب افلاک

Чу роҳ хизматаш насупурд соя

چو راه خدمتش نسپرد سایه

Дар он пастӣ ки будаш монад моя

در آن پستی که بودش ماند مایه

Гараш соя замин бӯседӣ аз давр

گرش سایه زمین بوسیدی از دور

Давидӣ чун ғуломон аз пеши нур

دویدی چون غلامان از پیش نور

Ба завқи базми қурби ваҳдати анҷом

به ذوق بزم قرب وحدت انجام

Бдонсони қолабӣ будаш сабки гом

بدانسان قالبی بودش سبک گام

Ки гарна бар шикам май басти сангаш

که گرنه بر شکم می‌بست سنگش

Надидӣ кас ба дигари ҷои дирангаш

ندیدی کس به دیگر جا درنگش

Таъолии аллоҳ чаҳ қолаби асли ҷонҳо

تعالی الله چه قالب اصل جانها

Давони дрсоиаҳи лутфаши равонҳо

دوان درسایهٔ لطفش روانها

Зиҳии қолаб на қолаби ҷони олам

زهی قالب نه قالب جان عالم

На танҳо ҷону баси ҷонони олам

نه تنها جان و بس جانان عالم

зи ҷисмаши гўхрд андоза бурдор

ز جسمش گوخرد اندازه بردار

Ҳадиси ҷони ҳамон дар парда бигзор

حدیث جان همان در پرده بگذار

Ки тарсам гар шавад бе пардаи он роз

که ترسم گر شود بی‌پرده آن راز

Набошад каси ҳарифи ваҳми ғаммоз

نباشد کس حریف وهم غماز

Дар он қолаб касе кин ҷонаш бошад

در آن قالب کسی کاین جانش باشد

Ба гардуни бршдн осонаш бошад

به گردون برشدن آسانش باشد