Хушо бе сабрии ишқи даруни сӯз

خوشا بی‌صبری عشق درون سوز

Ҳамаи дард аз дарун ва аз буруни сӯз

همه درد از درون و از برون سوز

Чу ишқ оташ фурӯзад дар наҳодӣ

چو عشق آتش فروزد در نهادی

Ба хосият бар ӯ обаст бодӣ

به خاصیت بر او آب است بادی

Дар он ҳангоми костилоӣ ишқ аст

در آن هنگام کاستیلای عشق است

Сабурии камтарини яғмоӣ ишқ аст

صبوری کمترین یغمای عشق است

зи ошиқ чун баради сабру қарораш

ز عاشق چون برد صبر و قرارش

Ба пеши оради хаёли васли ёраш

به پیش آرد خیال وصل یارش

Чу чанде бо хаёлаш ишқ бозад

چو چندی با خیالش عشق بازد

Пас онгаҳ аз висолаши сарфарозад

پس آنگه از وصالش سرفرازد

Басии ишқ инчунин найранг дорад

بسی عشق اینچنین نیرنگ دارد

Ки гоҳе сулҳ ва гоҳе ҷанг дорад

که گاهی صلح و گاهی جنگ دارد

Бақои васл хомӣ оварад бор

بقای وصل خامی آورد بار

Давоми ҳиҷри ҷони сӯзад ба якбор

دوام هجر جان سوزد به یکبار

Ки ҳаряки зини ду чун бояд давомӣ

که هریک زین دو چون باید دوامی

Нагардад пухта аз ваии ҳеҷ хомӣ

نگردد پخته از وی هیچ خامی

Аз он гуҳи оби резади гоҳи оташ

از آن گه آب ریزد گاه آتش

Ки гардад пухтаи хомии зини кашокаш

که گردد پخته خامی زین کشاکش

Чаҳ шуд Фарҳод бар болои он кӯҳ

چه شد فرهاد بر بالای آن کوه

Тану ҷонӣ ба зери кӯҳи андӯҳ

تن و جانی به زیر کوه اندوه

На дасту дил ки андари кори печад

نه دست و دل که اندر کار پیچد

На он сар то зи кори ёри печад

نه آن سر تا ز کار یار پیچد

Ба рӯзи афғонӣу шаб ёрбӣ дошт

به روز افغانی و شب یاربی داشت

Замини ишқи хуши рӯз ва шабӣ дошт

زمین عشق خوش روز و شبی داشت

Ба охир кард хуш ҷое муайян

به آخر کرد خوش جایی معین

Камаргоҳии сазовори нишеман

کمرگاهی سزاوار نشیمن

Касеро кандар онҷои дида дар буд

کسی را کاندر آنجا دیده در بود

Саросари дашту саҳро дар назар буд

سراسر دشت و صحرا در نظر بود

Дар онҷо бо дилии пурдарду андӯҳ

در آنجا با دلی پردرد و اندوه

Бар он шуд то тиҳӣ созад дили кӯҳ

بر آن شد تا تهی سازد دل کوه

Паии санъати миён бар басти чолок

پی صنعت میان بر بست چالاک

Ба зарб теша кард он кӯҳро хок

به ضرب تیشه کرد آن کوه را خاک

Чунон зад теша бар он кӯҳи хора

چنان زد تیشه بر آن کوه خاره

Ки шуд он кӯҳи хорои пораи пора

که شد آن کوه خارا پاره پاره

Дилӣ дар сина будаш чун дили танг

دلی در سینه بودش چون دل تنگ

Гуҳӣ бар сина мезад гоҳ бар санг

گهی بر سینه می‌زد گاه بر سنگ

зи захмаши санги асарҳо азбрўн дошт

ز زخمش سنگ اثرها ازبرون داشت

Валикини синаи хӯнҳо аз дарун дошт

ولیکن سینه خونها از درون داشت

Чу дидӣ захми худ дар ковуши санг

چو دیدی زخم خود در کاوش سنگ

Задӣ оҳӣ ва гуфтӣ аз дили танг

زدی آهی و گفتی از دل تنگ

Ки андари толеъами коши он ҳунар буд

که اندر طالعم کاش آن هنر بود

Ки оҳамро дар он дили ин асар буд

که آهم را در آن دل این اثر بود

Ва гар гуфтӣ ҳунари зин ба кадомам

و گر گفتی هنر زین به کدامم

Ки омад қуръаи ишқаш ба номам

که آمد قرعهٔ عشقش به نامم

Шарорӣ каз дили он кӯҳи зодӣ

شراری کز دل آن کوه زادی

Чу дили ҷояши дарун сина додӣ

چو دل جایش درون سینه دادی

Ки ин аз хуии ширинами нишонеи сет

که این از خوی شیرینم نشانی‌ست

На оташ балки оби зиндагонии сет

نه آتش بلکه آب زندگانی‌ست

Хаёл рӯй ширинаш бар он дошт

خیال روی شیرینش بر آن داشت

Ки нақши он санам бар санги бнгошт

که نقش آن صنم بر سنگ بنگاشت

Наоне узр гуфтӣ бо хаёлаш

نهانی عذر گفتی با خیالش

Каз он бар санг май бандами мисолаш

کز آن بر سنگ می‌بندم مثالش

Ки аз баси садамаи ҷой он надорам

که از بس صدمه جای آن ندارم

Ки то бар синаи нақши он нигорам

که تا بر سینه نقش آن نگارم

Чунон тимсоли он глчраҳ пардохт

چنان تمثال آن گلچره پرداخت

Ки бар худ низ онро муштабаҳи сохт

که بر خود نیز آن را مشتبه ساخت

Набӯдӣ ишқрогар пеши дастӣ

نبودی عشق را گر پیش‌دستی

Яқини гаштии смр дар бути парастӣ

یقین گشتی سمر در بت پرستی

Ба навъе зулф анбар ме кашидаш

به نوعی زلف عنبر می‌کشیدش

Ки он дил кандар он гум кард дидаш

که آن دل کاندر آن گم کرد دیدش

Чунон миҳроби абрӯи вонамӯдаш

چنان محراب ابرو وانمودش

Ки дил май хост овардани суҷудаш

که دل می‌خواست آوردن سجودش

Чунонаш тарк чашм орост хўнриз

چنانش ترک چشم آراست خونریز

Ки дар дил ёфт завқи ханҷари тез

که در دل یافت ذوق خنجر تیز

Чунон аз бодаи лаълаш нишон дод

چنان از بادهٔ لعلش نشان داد

Ки ақл ӯ ба бади мастӣ Аннан дод

که عقل او به بد مستی عنان داد

зи оташи ғунчаи лаби сохт хомӯш

ز آتش غنچه لب ساخت خاموش

Каз ӯ но карда бади ҳарфи вафои гӯш

کز او نا کرده بد حرف وفا گوش

Гар аз лаъли лабаши ҳарфии шунӯдӣ

گر از لعل لبش حرفی شنودی

Чунон тимсол ӯ бастӣ ки будӣ

چنان تمثال او بستی که بودی

Чу нақши гӯш ӯ басти он вафои кеш

چو نقش گوش او بست آن وفا کیش

Нахустин басти роҳи нолаи хеш

نخستین بست راه نالهٔ خویش

Сарашро холӣ аз савдои худ сохт

سرش را خالی از سودای خود ساخت

Қадашро офати колои худ сохт

قدش را آفت کالای خود ساخت

Даруни сина кардани кӣнаи хеш

درون سینه کردن کینهٔ خویش

Наоне меҳр ӯ дар синаи хеш

نهانی مهر او در سینهٔ خویش

Илоро сохт сахт ва бе мудоро

الی را ساخت سخت و بی مدارا

Ба айна чун дилаш яъне чу хоро

به عینه چون دلش یعنی چو خارا

Ба амди ин саҳв аз калакаши буруни ҷуст

به عمد این سهو از کلکش برون جست

Ки онҷои роҳи хусрав буд ӯ баст

که آنجا راه خسرو بود او بست

Ба тимсол намерафт дар печ

به تمثال میانش رفت در پیچ

Ки гардад чун миён ӯ нашуд ҳеҷ

که گردد چون میان او نشد هیچ

Наҳуфташ аз камар то по ба домон

نهفتش از کمر تا پا به دامان

Ки ин нодидаро тимсол натавон

که این نادیده را تمثال نتوان

Дар ӯ бинмуд аз снътгриҳо

در او بنمود از صنعتگریها

Ҳамаи ойину расми длбриҳо

همه آیین و رسم دلبریها

Чунон кони дилрабо буд ончунон кард

چنان کان دلربا بود آنچنان کرد

Ҳар онч аз санг натавон кард он кард

هر آنچ از سنگ نتوان کرد آن کرد

Лабии пари ханда яъне ошноӣам

لبی پر خنده یعنی آشناییم

Сиррии афканда яъне бо вФоиим

سری افکنده یعنی با وفاییم

Нигоҳии гарм яъне длнўозим

نگاهی گرم یعنی دلنوازیم

Забонии нарм яъне чора созем

زبانی نرم یعنی چاره سازیم

Сарои пои дилрабои з онгуна басташ

سرا پا دلربا ز آنگونه بستش

Кигар будӣ дилӣ додӣ ба дасташ

که گر بودی دلی دادی به دستش

Чу шуд фориғ аз он сӯрати нигорӣ

چو شد فارغ از آن صورت نگاری

Ба поиши сари ниҳод аз биқрорӣ

به پایش سر نهاد از بیقراری

Фиғони бардошти к-эии бути коми ман даҳ

فغان برداشت کای بت کام من ده

Бибин бе тоқатии ороми ман даҳ

ببین بی طاقتی آرام من ده

Туро донам надории ҷон , тании ту

ترا دانم نداری جان ، تنی تو

Бути сангӣу маснӯъи манӣ ту

بت سنگی و مصنوع منی تو

Вале раҳ зад чунон савдои ёрам

ولی ره زد چنان سودای یارم

Ки ғайр аз бут парастӣ нест корам

که غیر از بت پرستی نیست کارم

Манам чинӣу чин дар бути парастӣ

منم چینی و چین در بت پرستی

Буд машҳур чун бо бодаи мастӣ

بود مشهور چون با باده مستی

Чунон ишқи фусунгари бастаи дастам

چنان عشق فسونگر بسته دستم

Ки ҳам худ бтгрми ҳам бути пурситам

که هم خود بتگرم هم بت پرستم

Ҷаҳон яксар дарин коранд модом

جهان یکسر درین کارند مادام

Ҳама дар бути парастии хос то ом

همه در بت پرستی خاص تا عام

Гар афсурдаи сет ё тақлиди пеша

گر افسرده‌ست یا تقلید پیشه

Тўоши сӯрати парастии дон ҳамеша

تواش صورت پرستی دان همیشه

Чу беишқаст ӯ ҷисмии сети биҷон

چو بی‌عشق است او جسمی‌ست بیجان

Чаҳ вирдаш аҳриман бошад чаҳ яздон

چه وردش اهرمن باشد چه یزدان

Бидиҳ соқии шароби лаъли рангам

بده ساقی شراب لعل رنگم

Саросар башикан ин бутҳо ба сангам

سراسر بشکن این بتها به سنگم

Магар дар ошиқӣ номам барояд

مگر در عاشقی نامم برآید

зи Ямани ошиқӣ комам барояд

ز یمن عاشقی کامم برآید