Бигуфт аз рози ман пӯшида доред

بگفت از راز من پوشیده دارید

Шабӣ бо кӯҳкан бозам гузоред

شبی با کوهکن بازم گذارید

Ки дар ишқам ба ҷузи хории надидаи сет

که در عشقم به جز خواری ندیده‌ست

Раҳу расми вафодории надидаи сет

ره و رسم وفاداری ندیده‌ست

Ба сангу оҳан аз ман ёр гашта сет

به سنگ و آهن از من یار گشته‌ست

зи сахтии меҳнаташ бисёр гашта сет

ز سختی محنتش بسیار گشته‌ست

Ба ёдам май тарошади кӯҳро рӯй

به یادم می‌تراشد کوه را روی

Ба рӯйиш меравад аз хӯни дили ҷӯй

به رویش می‌رود از خون دل جوی

Таниши зору дилаши бемор ишқ аст

تنش زار و دلش بیمار عشق است

Зиёну судаш аз бозор ишқ аст

زیان و سودش از بازار عشق است

зи ҳиҷрами ҷузи дили пар ғам надорад

ز هجرم جز دل پر غم ندارد

Ба захм аз васли ман марҳам надорад

به زخم از وصل من مرهم ندارد

Ки то нахли қадам бар бори дидаи сет

که تا نخل قدم بر بار دیده‌ست

Рутаби нохӯрдаи неши хори чидаи сет

رطب ناخورده نیش خار چیده‌ست

Бёроииди имшаби маҳфилам ро

بیارایید امشب محفلم را

Диҳед аз кӯҳкани коми дилам ро

دهید از کوهکن کام دلم را

Гулам бебулбулӣ хандон нагардад

گلم بی‌بلبلی خندان نگردد

Серум бешӯр бо сомон нагардад

سرم بی‌شور با سامان نگردد

Ливои шодкомӣ бар фарозед

لوای شادکامی بر فرازید

Майу нақлу кабоб омода созед

می و نقل و کباب آماده سازید

Агар себ сФоҳон нест , ғам нест

اگر سیب سفاهان نیست ، غم نیست

Занхдонам ба лутф аз себ кам нест

زنخدانم به لطف از سیب کم نیست

Ҳам аз норанҷу атрҷ бе ниёзам

هم از نارنج و اترج بی‌نیازم

Ки лиму бор дорад сарви нозам

که لیمو بار دارد سرو نازم

зи ҳалво гар надоред оби дандон

ز حلوا گر ندارید آب دندان

Буд ҳалвои лаълами боби дандон

بود حلوای لعلم باب دندان

Изоин меҳмон ки имшаб ҳаст моро

ازاین مهمان که امشب هست مارا

Нахоҳад басти ғам дар шасти мо ро

نخواهد بست غم در شست ما را

Шаб қадарасту рӯзи иди имшаб

شب قدر است و روز عید امشب

Навозади чанги худ ноҳиди имшаб

نوازد چنگ خود ناهید امشب

Ҳаме май дар қадаҳ резед то маст

همی می در قدح ریزید تا مست

Шавад ҳар кас ки дар ин кӯҳ сар ҳаст

شود هر کس که در این کوه سر هست

Ки касро огаҳӣ аз мо набошад

که کس را آگهی از ما نباشد

Миёни мо касеро ҷо набошад

میان ما کسی را جا نباشد

Пас аз оростани базми тараб ро

پس از آراستن بزم طرب را

Ба мо то рӯз бигзоред шаб ро

به ما تا روز بگذارید شب را

На доя на канизӣ ҳаст дар кор

نه دایه نه کنیزی هست در کار

Ки бахт кӯҳкан гашта сети бедор

که بخت کوهکن گشته‌ست بیدار

Парасторони з ӯ чун ин шуниданд

پرستاران ز او چون این شنیدند

зи ҳайрати ҷумла ангуштон гузиданд

ز حیرت جمله انگشتان گزیدند

Вале ғайр аз ризоӣ ӯ наҷустанд

ولی غیر از رضای او نجستند

Ба пеш ӯ вароӣ ӯ наҷустанд

به پیش او ورای او نجستند

Яке базми тараб омода карданд

یکی بزم طرب آماده کردند

Суроҳе ҳар чаҳ бади пар бода карданд

صراحی هر چه بد پر باده کردند

Ба маҳфил ҳар чаҳ мебоист бурданд

به محفل هر چه می‌بایست بردند

Ба ҷони по дар раҳ хизмат фишурданд

به جان پا در ره خدمت فشردند

Нҳолиҳо ниҳоданд ва бирафтанд

نهالیها نهادند و برفتند

Дар он бедори шаб то рӯз хуфтанд

در آن بیدار شب تا روز خفتند

Яке огаҳ нашуд зишон ки ширин

یکی آگه نشد زیشان که شیرین

Чисон осуд бо Фарҳоди мискин

چسان آسود با فرهاد مسکین

Магари пари кори глбонўии ҳушёр

مگر پر کار گلبانوی هشیار

Ки чун кавкаби ду чашмаш буд бедор

که چون کوکب دو چشمش‌بود بیدار

Фарози пуштае аз давр то рӯз

فراز پشته‌ای از دور تا روز

зи ҳасрати бади даҳонаш боз чун юз

ز حسرت بد دهانش باز چون یوز

Ба ҷосӯсии зи хусрав буд маъмур

به جاسوسی ز خسرو بود مأمور

Ки беаҷрӣ набошад ҳеҷ муздур

که بی‌اجری نباشد هیچ مزدور