Ба ҳрбо гуфт хФошӣ ки то чанд
به حربا گفت خفاشی که تا چند
Сӯии хуршеди бинии дидаи дарбанд
سوی خورشید بینی دیده دربند
Азин пайкар ки созад чашми хира
ازین پیکر که سازد چشم خیره
Чаро олам кунӣ бар хеши тира
چرا عالم کنی بر خویش تیره
зи нштрҳоши кови алмоси дидаи сет
ز نشترهاش کاو الماس دیدهست
Ба ғайр аз тирагии чашмат чаҳ дидаи сет
به غیر از تیرگی چشمت چه دیدهست
Чаҳ дидӣ коинчнин бетобӣ аз вай
چه دیدی کاینچنین بیتابی از وی
Тапон чун моҳӣ беобӣ аз вай
تپان چون ماهی بیآبی از وی
Турои ҷо дар муғок , ӯро дар афлок
ترا جا در مغاک ، او را در افلاک
Бирав кӯтоҳ кун дасташи зи фитрок
برو کوتاه کن دستش ز فتراک
Чу парвонаи талаби ёрӣ ки он ёр
چو پروانه طلب یاری که آن یار
Гуҳии пиромн хешат диҳад бор
گهی پیرامن خویشت دهد بار
Чу нилӯфар аз ин савдои ботил
چو نیلوفر از این سودای باطل
намедонам чаҳ хоҳӣ кард ҳосил
نمیدانم چه خواهی کرد حاصل
Бигуфташ кӯтаҳии афсӯси афсӯс
بگفتش کوتهی افسوس افسوس
Ту по май бинӣ ва ман пари тоўўс
تو پا میبینی و من پر تاووس
Ту шабҳои сияҳ дидӣ чаҳ доне
تو شبهای سیه دیدی چه دانی
Фурӯғи ин чароғи осмонӣ
فروغ این چراغ آسمانی
?герат равшан шудӣ як чашми сӯзан
گرت روشن شدی یک چشم سوزن
Бар ӯ медӯхтӣ сади дида чун ман
بر او میدوختی سد دیده چون من
Ту май паймои саводи шоми диҷўр
تو می پیما سواد شام دیجور
Надории каффаи мизони ин нур
نداری کفه میزان این نور
Тарозуе ки бошад баҳри ангушт
ترازویی که باشد بهر انگشت
Буд санҷидани кофур аз ӯ зишт
بود سنجیدن کافور از او زشت
Ҳамин баси ҳосилами зини шуғл созӣ
همین بس حاصلم زین شغل سازی
Ки бо хуршед дорам ъшқбозӣ
که با خورشید دارم عشقبازی
Азин ба давлатӣ хоҳам дар айём
ازین به دولتی خواهم در ایام
Ки то хуршед бошад бошудам ном
که تا خورشید باشد باشدم نام
Биёи ваҳшии зи ҳрбоиии Не кам
بیا وحشی ز حربایی نیی کم
Ки шуд ин нисбату номаши мусаллам
که شد این نسبت و نامش مسلم
Ба хуршеди сухан на дидаи дил
به خورشید سخن نه دیدهٔ دل
Машав хафоаши зулмати хонаи гул
مشو خفاش ظلمت خانه گل
Гар ин нисбат биёбӣ то ба ҷовид
گر این نسبت بیابی تا به جاوید
Бимонад сиккаи ?ут бар нақди хуршед
بماند سکهات بر نقد خورشید