Биё ваҳшӣ хамӯшӣ то кӣ ва чанд
بیا وحشی خموشی تا کی و چند
Хамӯшӣ гарчи ба пеши хирадманд
خموشی گرچه به پیش خردمند
Хамӯшӣ пардаи пӯш роз бошад
خموشی پرده پوش راز باشد
На монанди сухан ғаммоз бошад
نه مانند سخن غماز باشد
Чу дилро муҳаррам асрор карданд
چو دل را محرم اسرار کردند
Хамӯширо амонат дор карданд
خموشی را امانت دار کردند
Бар он кас каз ҳунар иксў нишаста
بر آن کس کز هنر یکسو نشسته
Хамӯшӣ рахнаи сади айби баста
خموشی رخنهٔ سد عیب بسته
Хамӯшӣ бар сухангар дар нбстӣ
خموشی بر سخن گر در نبستی
зи осеби забони як сари нрстӣ
ز آسیب زبان یک سر نرستی
Басои ногуфтанӣ каз гуфтанаши мард
بسا ناگفتنی کز گفتنش مرد
Кунад ҳангомаи ҷон бар бадани сард
کند هنگامهٔ جان بر بدن سرد
Хамӯшӣ посбони аҳл роз аст
خموشی پاسبان اهل راز است
Аз ӯ Кебеки эмин аз ошӯб боз аст
از او کبک ایمن از آشوب باز است
Нашуд хомӯши Кебеки кӯҳсорӣ
نشد خاموش کبک کوهساری
Аз он шуд туъмаи бози шикорӣ
از آن شد طعمهٔ باز شکاری
Агар тӯтии забон май баст дар ком
اگر توتی زبان میبست در کام
На худро дар қафас дидӣ на дар дом
نه خود را در قفس دیدی نه در دام
На булбул дар қафас бошад зи сайёд
نه بلبل در قفس باشد ز صیاد
Ки аз фарёд худ бошад ба фарёд
که از فریاد خود باشد به فریاد
Агар ранҷи қафас дар хоб дидӣ
اگر رنج قفس در خواب دیدی
Чу бутемори сар дар пар кашидӣ
چو بوتیمار سر در پر کشیدی
Забони одамӣ бо одамизод
زبان آدمی با آدمیزاد
Кунад корӣ ки бо хас мекунад бод
کند کاری که با خس میکند باد
Забон бисёр сар бар бод додаст
زبان بسیار سر بر باد دادست
Забони сарро адуӣ хона зодаст
زبان سر را عدوی خانه زادست
Адуии хонаи ханҷар тез карда
عدوی خانه خنجر تیز کرده
Ту аз хасми бурун парҳез карда
تو از خصم برون پرهیز کرده
Вале онҷо ки бошад ҷои гуфтор
ولی آنجا که باشد جای گفتار
Хамӯшӣ оварад сади нақс дар кор
خموشی آورد سد نقص در کار
Агар боист доим буд хомӯш
اگر بایست دایم بود خاموش
Забон будӣ абас , бе моҳасали гӯш
زبان بودی عبث ، بی ماحصل گوش
Забон ва гӯш додат калаки наққош
زبان و گوش دادت کلک نقاش
Ки гоҳе гӯши шӯ гоҳе забон бош
که گاهی گوش شو گاهی زبان باش
зи гӯшт нафъ набӯд вази забони суд
ز گوشت نفع نبود وز زبان سود
Ки бошӣ гӯш чун бояд забон буд
که باشی گوش چون باید زبان بود
Навои пардоз эй мурғи нўосоз
نوا پرداز ای مرغ نواساز
Ки мурғон дигарро рафт овоз
که مرغان دگر را رفت آواز
Ту акнӯн булбулии ин бӯстон ро
تو اکنون بلبلی این بوستان را
Салои бӯстони зани дӯстон ро
صلای بوستان زن دوستان را
Сурӯди тоирони ишқ сар кун
سرود طایران عشق سر کن
Навои таълими мурғон саҳар кун
نوا تعلیم مرغان سحر کن
Ту дастони зан ки бошад олимии гӯш
تو دستان زن که باشد عالمی گوش
Забонҳоро сухан гардад фаромӯш
زبانها را سخن گردد فراموش
Китоби ишқ бар тоқ баланд аст
کتاب عشق بر طاق بلند است
Варои даст ҳар кӯтаҳ писанд аст
ورای دست هر کوته پسند است
Фурӯи гири ин китоб аз гӯшаи тоқ
فرو گیر این کتاب از گوشه طاق
Ки нагушӯдаш касу Фрсўдши авроқ
که نگشودش کس و فرسودش اوراق
Варақи нӯсози ин дерини рақам ро
ورق نوساز این دیرین رقم را
Вале нозуки тарошии даҳ қалам ро
ولی نازک تراشی ده قلم را
Агар ҳарфати назокати бор бояд
اگر حرفت نزاکت بار باید
Қаламро нозукӣ бисёр бояд
قلم را نازکی بسیار باید
Чу мутриб нозукӣ хоҳад дар оҳанг
چو مطرب نازکی خواهد در آهنگ
Занад мизроби нозук бар раги чанг
زند مضراب نازک بر رگ چنگ
Қалам бурдору нӯк хома кун тез
قلم بردار و نوک خامه کن تیز
Ба ширини нағмаҳои рағбат омез
به شیرین نغمههای رغبت آمیز
Навой ишқро кун пардае соз
نوای عشق را کن پردهای ساز
Ки дар тоқи сипеҳраши печади овоз
که در طاق سپهرش پیچد آواز
Фалак ҳангома кун ҳарфи вафо ро
فلک هنگامه کن حرف وفا را
Барор аз чанги ноҳиди ин наво ро
برآر از چنگ ناهید این نوا را
Ҳадиси ишқи гӯ каз ҷумлаи он ба
حدیث عشق گو کز جمله آن به
з ҳар ҷои қиссаи он достон ба
ز هر جا قصهٔ آن داستان به
Муҳаббати номае аз худ буруни ор
محبت نامهای از خود برون آر
Ту худ доне намегӯям ки чун ор
تو خود دانی نمیگویم که چون آر
Намӯдории зи ишқи поки бозон
نموداری ز عشق پاک بازان
Беонаш аз забони ҷони гудозон
بیانش از زبان جان گدازان
Забони ҷони гудозон оташин аст
زبان جان گدازان آتشین است
Чу шамъаши оташи андар остин аст
چو شمعش آتش اندر آستین است
Касе каши он забон дар остин нест
کسی کش آن زبان در آستین نیست
Забонаш ҳаст аммо оташин нест
زبانش هست اما آتشین نیست
Ҳадиси ишқи оташбор бояд
حدیث عشق آتشبار باید
Забони оташин дар кор бояд
زبان آتشین در کار باید