Фарз буд бар ҳамаи шукру сипос
فرض بود بر همه شکر و سپاس
Шукру сипосӣ на ба ҳади қиёс
شکر و سپاسی نه به حد قیاس
Шукру сипосӣ ки худоро сазад
شکر و سپاسی که خدا را سزد
Холиқи мо , розиқи моро сазад
خالق ما، رازق ما را سزد
Розиқи мо он ки ба хон нъм
رازق ما آن که به خوان نعم
Хонд ҷаҳонро ба вуҷӯд аз адам
خواند جهان را به وجود از عدم
Ҳаст ҷаҳони суфраи эҳсон ӯ
هست جهان سفرهٔ احسان او
Аҳли ҷаҳони зула хур хон ӯ
اهل جهان زله خور خوان او
Ҳар ки на парвардаи ин неъмат аст
هر که نه پروردهٔ این نعمت است
Аз сар хон адамаш қисмат аст
از سر خوان عدمش قسمت است
Моидаи файз чаҳ ҷузв ва чаҳ кул
مائدهٔ فیض چه جزو و چه کل
Барда аз ӯ файз чаҳ хор ва чаҳ гул
برده از او فیض چه خار و چهگل
ӯ чаман орост дигарҳо чаман
او چمن آراست دگرها چمن
Боди баради шохи гулу Настаран
باد برد شاخ گل و نسترن
Вар накунад тарҳи чаман аз нахуст
ور نکند طرح چمن از نخست
Бар қад гулбун нашавад ҷомаи чуст
بر قد گلبن نشود جامه چست
Нусха ҳар гул ки рақамҳо дар ӯст
نسخه هر گل که رقمها در اوست
Шарҳи камоли чамани оро дар ӯст
شرح کمال چمن آرا در اوست
Ҳарфнигор суҳуфи коинот
حرف نگار صحف کاینات
Беварақ ва беқалам ва бе дуот
بی ورق و بی قلم و بی دوات
Нақш кун лавҳи даруну бурун
نقش کن لوح درون و برون
Санъаташ аз тӯҳмати олати масӯн
صنعتش از تهمت آلت مصون
Гар набӯд оҳани хорои тарош
گر نبود آهن خارا تراش
Санги куҷо бут шавад аз бути тарош
سنگ کجا بت شود از بت تراش
Бутгар агар теша наёрад ба даст
بتگر اگر تیشه نیارد به دست
Пайкари бутро натавон нақши баст
پیکر بت را نتوان نقش بست
Вар набӯд қӯти он пеша аш
ور نبود قوت آن پیشهاش
Рахнагар кор шавад теша аш
رخنهگر کار شود تیشهاش
Бут ки нигоранда шудаш бут нигор
بت که نگارنده شدش بت نگار
Чун диҳадаш кас ба худои қарор
چون دهدش کس به خدایی قرار
Ҳаст худои он ки буд бе ниёз
هست خدا آن که بود بینیاز
Дар ҳамаи кории ҳамаро кори соз
در همه کاری همه را کار ساز
Онкии мақдами адамаш бар вуҷӯд
آنکه مقدم عدمش بر وجود
Чун кунадаш кас ба худои суҷуд
چون کندش کس به خدایی سجود
Нақш набӯд аз бут ва аз бут нигор
نقش نبود از بت و از بت نگار
Кови ҳамаро буд худовандгор
کاو همه را بود خداوندگار
Пештар аз номи буту бути параст
پیشتر از نام بت و بت پرست
Буд худованд бад-инсон ки ҳаст
بود خداوند بدینسان که هست
Ҷону ҷасадро ба ҳам улфат физой
جان و جسد را به هم الفت فزای
Ва зи дилу ҷони гирд кудурат задой
و ز دل و جان گرد کدورت زدای
Роҳнамои хиради роҳҷўӣ
راهنمای خرد راهجوی
Коми гушои нафаси гарми пўӣ
کام گشای نفس گرم پوی
Пўиаҳи даҳ аблақи гетии навард
پویهده ابلق گیتی نورد
Гарм кун зардаи офоқи гирд
گرمکن زردهٔ آفاق گرد
Ғолияи сои чамани длФрўз
غالیهسای چمن دلفروز
Миҷмараи гардони гули авди сӯз
مجمره گردان گل عود سوز
Занг задой дили длхстгон
زنگزدای دل دلخستگان
Қуфли гушой дар дарбастагон
قفلگشای در دربستگان
Уқдаи гушояндаи душворҳо
عقده گشاینده دشوارها
Чораи намояндаи озорҳо
چاره نماینده آزارها
Тоби даҳ лолаи лаълии чароғ
تاب ده لالهٔ لعلی چراغ
Ҷомгар наргиси заррини аёғ
جام گر نرگس زرین ایاغ
Кӯҳли каши босираи моҳи вмҳр
کحل کش باصرهٔ ماه ومهر
Машъалаи афрӯзи бисоти сипеҳр
مشعله افروز بساط سپهر
Садри нишони дили равшани замир
صدر نشان دل روشنضمیر
Хурдаи шиноси хиради хурдаи гир
خردهشناس خرد خردهگیر
Ақл ки ҳаст аз ҳамаи огоҳ тар
عقل که هست از همه آگاهتر
Дар раҳ ӯ аз ҳамаи гумроҳ тар
در ره او از همه گمراهتر
Роҳ ба канааши набарди ақли кас
راه به کنهش نبرد عقل کس
Маърифати аллоҳ ҳаминасту бас
معرفت الله همین است و بس
Сидқ надорад нафаси ҳеҷ кас
صدق ندارد نفس هیچ کس
Содиқи агрҳст буд субҳу бас
صادق اگرهست بود صبح و بس
Бар сари ин лавҳи рақами мухталиф
بر سر این لوح رقم مختلف
Нест яке рост ба ғайр аз алиф
نیست یکی راست به غیر از الف
Нест дар ин лаҷа ба ғайр аз саҳоб
نیست در این لجه به غیر از سحاب
Он ки шдози ҳарфи ҳаё ном ёб
آن که شداز حرف حیا نام یاب
Ҳеҷ камари баста ба ҷуз не намонад
هیچ کمر بسته به جز نی نماند
Софи дилии ғайр хам ме намонад
صاف دلی غیر خم می نماند
Кист дар ин дайри ҳаводис пазир
کیست در این دیر حوادثپذیر
Ғайри хам май ки буд гӯшаи гир
غیر خم میکه بود گوشه گیر
Рӯй замини зи аҳли ҳунар рафта анд
روی زمین ز اهل هنر رفتهاند
Аҳли ҳунари зери замин хуфта анд
اهل هنر زیر زمین خفتهاند
Софӣ аз ин майкада боқӣ намонад
صافی از این میکده باقی نماند
Гашти тиҳии шиша ва соқӣ намонад
گشت تهی شیشه و ساقی نماند
Шамъи фурӯзандаи з партав нишаст
شمع فروزنده ز پرتو نشست
Субҳ шуду равнақи маҷлиси шикаст
صبح شد و رونق مجلس شکست
Тираи гулӣ аз мегулранг монад
تیره گلی از می گلرنگ ماند
Кони тиҳӣ аз лаъл шуд ва санг монад
کان تهی از لعل شد و سنگ ماند
Гашти тиҳии базми зи шамъи тароз
گشت تهی بزم ز شمع طراز
Монад ҳамин дӯдае аз шамъи боз
ماند همین دودهای از شمع باز
Ганҷ зҷо рафт ваба ҷо хуфт мор
گنج زجا رفت وبه جا خفت مار
Лек на Марӣ ки буд муҳраи дор
لیک نه ماری که بود مهره دار
Бигузар аз ин тайифаи морўш
بگذر از این طایفه ماروش
Бар сифати мор ба озори хуш
بر صفت مار به آزار خوش
Хез ва манеҳ по ба сари роҳашон
خیز و منه پا به سر راهشان
Бишинав ва магзар зи гузаргоҳашон
بشنو و مگذر ز گذرگاهشان
Пой наҳй дар раҳи афъӣ ба хок
پای نهی در ره افعی به خاک
Лек кунандат дами фурсати ҳалок
لیک کنندت دم فرصت هلاک
То нашӯй ҳамчуи замини поймол
تا نشوی همچو زمین پایمال
Давр нишин аз ҳамаи гардуни мисол
دور نشین از همه گردون مثال
Рӯй ба мардум манимо чун парӣ
روی به مردم منما چون پری
То тлбндт ба сади афсунгарӣ
تا طلبندت به سد افسونگری
Рух манимо вази ҳама дар парда бош
رخ منما وز همه در پرده باش
Бар сифати рӯз гузар карда бош
بر صفت روز گذر کرده باش
То чу кунад ёди ту дар дили гузор
تا چو کند یاد تو در دل گذار
Рӯй диҳад гиря бе ихтиёр
روی دهد گریه بیاختیار
Бигузар аз ин тайифаи парда дар
بگذر از این طایفه پرده در
Парда нишин бош чу нури басар
پردهنشین باش چو نور بصر
Расм вафо нест дар аҳли ҷаҳон
رسم وفا نیست در اهل جهان
Ҳамчуи вафо пой бикаш аз миён
همچو وفا پای بکش از میان
Бош ба ъзлтгаҳи худ по ба гул
باش به عزلتگه خود پا به گل
То нарӯй аз дар каси мунфаил
تا نروی از در کس منفعل