Чу он заррини қалам аз хонаи зар

چو آن زرین قلم از خانهٔ زر

Кашид аз сими мудаббири лавҳи ахзар

کشید از سیم مدبر لوح اخضر

Сарои чарх холӣ шуд зи кавкаб

سرای چرخ خالی شد ز کوکب

Чу охирҳои рӯз аз Тифли мактаб

چو آخرهای روز از طفل مکتب

Ба мктбхонаҳи ҳозири гашти нозир

به مکتبخانه حاضر گشت ناظر

Ба роҳи хонаи манзури нозир

به راه خانهٔ منظور ناظر

з ҳад бигузашт ва манзураш наомад

ز حد بگذشت و منظورش نیامد

Давои ҷон ранҷураш наомад

دوای جان رنجورش نیامد

Забон аз дарсу лаб аз гуфтугӯи баст

زبان از درس و لب از گفتگو بست

з бе сабрии зи ҷои хеш бар ҷуст

ز بی‌صبری ز جای خویش بر جست

зи мактаб ҳар замони беруни давидӣ

ز مکتب هر زمان بیرون دویدی

Фиғон аз дард маҳрӯмӣ кашидӣ

فغان از درد محرومی کشیدی

Адиби кордон аз вай барошуфт

ادیب کاردان از وی برآشفت

Ба ӯ аз ғоят ошуфтагӣ гуфт

به او از غایت آشفتگی گفت

Ки инҳо лоиқи вазъ шумо нест

که اینها لایق وضع شما نیست

Макун инҳо ки инҳо хўшнмо нест

مکن اینها که اینها خوشنما نیست

з ҳар бодии макаш аз ҷои худ по

ز هر بادی مکش از جای خود پا

Буд хаси кӯ ба ҳар бодӣ шуд аз ҷо

بود خس کو به هر بادی شد از جا

Надорад чун виқории боди сарсар

ندارد چون وقاری باد صرصر

Буд пайваста ӯро хок бар сар

بود پیوسته او را خاک بر سر

Нагардад ғарқи киштии вақти тӯфон

نگردد غرق کشتی وقت توفان

Чу бо лангар буд бар рӯй Аммон

چو با لنگر بود بر روی عمان

Макун бе лангарии зинҳори азин пас

مکن بی لنگری زنهار ازین پس

Чу зар бошад сабки нстондши кас

چو زر باشد سبک نستاندش کس

Надории инфеъоли ин корҳо чист

نداری انفعال این کارها چیست

Набӯдӣ ин чунин ҳаргиз туро чист

نبودی این چنین هرگز ترا چیست

Чунин гиранд ойини хиради ёд

چنین گیرند آیین خرد یاد

Хирадмандӣ чунинаст офарини бод

خردمندی چنین است آفرین باد

Чунин ёрб касе бедард бошад

چنین یارب کسی بی درد باشد

зи ғайрати ӣнқадарҳо фард бошад

ز غیرت اینقدرها فرد باشد

зи ғайрати оташӣ дар нозир афтод

ز غیرت آتشی در ناظر افتاد

зи доман лавҳ зад бар фарқи устод

ز دامن لوح زد بر فرق استاد

Ниҳод аз домани иршоди таҳта

نهاد از دامن ارشاد تخته

Зад охир бар сари устоди таҳта

زد آخر بر سر استاد تخته

Ваз онҷо шуд парешони сӯии манзил

وز آنجا شد پریشان سوی منزل

Рухӣ чун коҳу кӯҳи дард бар дил

رخی چون کاه و کوه درد بر دل

Дар ин гулшан ки чун ғам нест ҳаргиз

در این گلشن که چون غم نیست هرگز

Ҷафое беш аз он дам нест ҳаргиз

جفایی بیش از آن دم نیست هرگز

Ки аз ҷонона бояд даври гаштан

که از جانانه باید دور گشتن

зи дарди давряши ранҷури гаштан

ز درد دوریش رنجور گشتن

Дарин нохуши мақоми сусти пайванд

درین ناخوش مقام سست پیوند

Чаҳ нохўштри азин пеши хирадманд

چه ناخوشتر ازین پیش خردمند

Ки бошад ёри умрӣ бо ту дмсоз

که باشد یار عمری با تو دمساز

Кунад ҳар лаҳзаи Лутфии дигари оғоз

کند هر لحظه لطفی دیگر آغاز

Ба базми васли муддатҳо даройӣ

به بزم وصل مدتها درآیی

зи нав ҳар дам дар айшии гушойӣ

ز نو هر دم در عیشی گشایی

Ба ногуҳи ҳила Эй созад замона

به ناگه حیله‌ای سازد زمانه

Фитад тарҳи ҷудоӣ дар миёна

فتد طرح جدایی در میانه

Хуши онкасро ки хўбо дилбарӣ нест

خوش آنکس را که خوبا دلبری نیست

Ба васли дилбарон ӯро сиррӣ нест

به وصل دلبران او را سری نیست

зи сӯзи ишқ ӯро нест доғӣ

ز سوز عشق او را نیست داغی

зи ишқ ва ошиқӣ дорад фироқӣ

ز عشق و عاشقی دارد فراغی

Чунин то кӣ парешон ҳол гирдем

چنین تا کی پریشان حال گردیم

Биёи ваҳшӣ ки фориғ бол гирдем

بیا وحشی که فارغ بال گردیم

Ба кунҷи офият манзил намоем

به کنج عافیت منزل نماییم

Дар роҳат ба рӯй дил гушойем

در راحت به روی دل گشاییم

Касеро ҷой дар паҳлу нагирем

کسی را جای در پهلو نگیریم

Ба васли ҳеҷ ёрӣ ху нагирем

به وصل هیچ یاری خو نگیریم

Ки бории меҳнат даврӣ набошад

که باری محنت دوری نباشد

Ҷафоу ҷавр маҳҷӯрӣ набошад

جفا و جور مهجوری نباشد