Гуҳари пошӣ ки ин гавҳар гузин кард
گهر پاشی که این گوهر گزین کرد
Ба сӯии баҳри маънии рӯ чунин кард
به سوی بحر معنی رو چنین کرد
Ки нозир Рахш ронадӣ бо рафиқон
که ناظر رخش راندی با رفیقان
Ба дили сад кӯҳи ғам аз бори ҳурмон
به دل صد کوه غم از بار حرمان
Ба рӯзу шаб ва биёбон ме буриданд
به روز و شب و بیابان میبریدند
Ки рӯзӣ бар лаби дарёи расиданд
که روزی بر لب دریا رسیدند
На дарё балки печони аждаҳое
نه دریا بلکه پیچان اژدهایی
Азуи афтода дар олами садое
ازو افتاده در عالم صدایی
Ба рӯй хоки мастии мондаи битоб
به روی خاک مستی مانده بیتاب
Ба лаб оварда каф дар олами об
به لب آورده کف در عالم آب
зи даврон ҳар замони шӯр дигар дошт
ز دوران هر زمان شور دگر داشت
Аз он рӯи коби талхӣ дар ҷигар дошт
از آن رو کآب تلخی در جگر داشت
зи мавҷи дмбдм дар вақти тӯфон
ز موج دمبدم در وقت توفان
Наҳодӣ нардбон бар боми кайвон
نهادی نردبان بر بام کیوان
Ба каф гардид мавҷаши сўлҷонҳо
به کف گردید موجش صولجانها
зи олами баради беруни гӯии ҷон ҳо
ز عالم برد بیرون گوی جانها
з рӯй об ӯ олии ҳисорӣ
ز روی آب او عالی حصاری
Кашида хештанро бар канорӣ
کشیده خویشتن را بر کناری
Аён дар зери чодари хўшхромӣ
عیان در زیر چادر خوشخرامی
Аҷаб бо лангарии олии мақомӣ
عجب با لنگری عالی مقامی
Зимоми ихтиёр аз кафи ниҳода
زمام اختیار از کف نهاده
Аннани худ ба даст ғайр дода
عنان خود به دست غیر داده
Камон аммо зи банди чиллаи озод
کمان اما ز بند چله آزاد
зи тираши пардаи сари рафта бар бод
ز تیرش پردهٔ سر رفته بر باد
Дар обаши сина чун Мурғобёни гум
در آبش سینه چون مرغابیان گم
Бурун оварда аз дарёи сару дам
برون آورده از دریا سر و دم
Шудаи мсқл дар он баҳри гҳрёб
شده مصقل در آن بحر گهریاب
Ки торикии баради зи ойӣнаи об
که تاریکی برد ز آیینهٔ آب
Басии мардуми рибои ъушрати сарое
بسی مردمربا عشرت سرایی
Дар он некуии обу ҳавоӣ
در آن نیکویی آب و هوایی
Чу Илёсаши гузар бар рӯй Аммон
چو الیاسش گذر بر روی عمان
Ба манзили бардаи бодаш чун сулаймон
به منزل برده بادش چون سلیمان
Чу хаймаи чодар аз ҳар сӯи аёнаш
چو خیمه چادر از هر سو عیانش
Сутуни хайма аз тир майонаш
ستون خیمه از تیر میانش
Ба рӯй об аз бодаши шитобӣ
به روی آب از بادش شتابی
Аён аз давр бар шакли ҳубобӣ
عیان از دور بر شکل حبابی
Чаҳ мегӯям шаҳобӣ буд соқиб
چه میگویم شهابی بود ثاقب
Шудӣ дар як нафас аз дидаи ғоиб
شدی در یک نفس از دیده غایب
Ишорат кард нозири сӯии туҷҷор
اشارت کرد ناظر سوی تجار
Ки дар киштии кашанд аз ҳар тарафи бор
که در کشتی کشند از هر طرف بار
Ба ёрони сӯии киштии гашти роҳӣ
به یاران سوی کشتی گشت راهی
Чу Юнус кард ҷо дар батни моҳӣ
چو یونس کرد جا در بطن ماهی
Ба гардун шуд зи млоҳони тарона
به گردون شد ز ملاحان ترانه
Ба рӯй об киштӣ шуд равона
به روی آب کشتی شد روانه
Задаш оҳанги млоҳони раҳи ҳуш
زدش آهنگ ملاحان ره هوش
зи сӯз он задаш хӯн дар ҷигари ҷӯш
ز سوز آن زدش خون در جگر جوش
Кашид аз дили сурӯд бе навое
کشید از دل سرود بینوایی
Хурушон шуд зи айёми ҷудоӣ
خروشان شد ز ایام جدایی
Ки ё раби кас ба ҳоли ман мабодо
که یا رب کس به حال من مبادا
Ба ин ошуфтагии душмани мабодо
به این آشفتگی دشمن مبادا
Манам худро зи ғам ранҷур карда
منم خود را ز غم رنجور کرده
Ба пои хеши ҷо дар гӯр карда
به پای خویش جا در گور کرده
зи бахти вожгӯни сад дард бар дил
ز بخت واژگون صد درد بر دل
Гирифтаи зинда дар тобути манзил
گرفته زنده در تابوت منزل
Танӣ аз мушти меҳнати рафта аз даст
تنی از مشت محنت رفته از دست
Ба маҳди ғуссаи худро карда пои баст
به مهد غصه خود را کرده پا بست
Агар будӣ зи Тифлони ақли ман беш
اگر بودی ز طفلان عقل من بیش
Накардӣ ҷаври ин маҳдами ҷигари риш
نکردی جور این مهدم جگر ریش
Миёни об бо чашм дар афшон
میان آب با چشم در افشان
Ба саргардонии худ мондаи ҳайрон
به سرگردانی خود مانده حیران
Манам бар бод дода хонаи хеш
منم بر باد داده خانه خویش
Ҷудои афтода аз кошонаи хеш
جدا افتاده از کاشانهٔ خویش
Гирифтории зи умри худ ба танагӣ
گرفتاری ز عمر خود به تنگی
Гирифтаи ҷой дар коми наҳангӣ
گرفته جای در کام نهنگی
Магари ёрии намояди боди шӯрта
مگر یاری نماید باد شرطه
Раҳам аз шӯри ин хунхори варта
رهم از شور این خونخوار ورطه