Ба ҷусту ҷӯии он маҷнӯни гумном

به جست و جوی آن مجنون گمنام

Занад ингуна гуёӣ сухани гом

زند اینگونه گویای سخن گام

Ки чун аз гармии ин машъали зар

که چون از گرمی این مشعل زر

Ҷаҳон гардид чун дарёии озар

جهان گردید چون دریای آذر

Ту гуфтӣ меҳр каз афлок бинмуд

تو گفتی مهر کز افلاک بنمود

зи оташгоҳи дӯзахи равзанӣ буд

ز آتشگاه دوزخ روزنی بود

Фалакро гармии хури сӯхти чандон

فلک را گرمی خور سوخت چندان

Ки бо хок сияҳ гардид яксон

که با خاک سیه گردید یکسان

зи гармии тӯда гул шуд чу дӯзах

ز گرمی تودهٔ گل شد چو دوزخ

Дар ӯ аз зер мешуд об чун ях

در او از زیر می‌شد آب چون یخ

Чу гармо шуд зи ҳади як рӯзи манзур

چو گرما شد ز حد یک روز منظور

Замин бӯсед пеши хусрав аз давр

زمین بوسید پیش خسرو از دور

Ки тоби шуълаи хури сӯхти мо ро

که تاب شعلهٔ خور سوخت ما را

Ба дили бади шуъла Эй афрӯхт мо ро

به دل بد شعله‌ای افروخت ما را

Тавон кардан бад-инсон тоба кӣ зист

توان کردن بدینسان تابه کی زیست

Бифармоед шҳншаҳи фикр мо чист

بفرماید شهنشه فکر ما چیست

Баён фармуд шоҳи Мисри маскан

بیان فرمود شاه مصر مسکن

Ки эй давр аз гул рӯй ту гулшан

که ای دور از گل روی تو گلشن

Бурун аз шаҳри мо фархунда ҷоеаст

برون از شهر ما فرخنده جاییست

Дар он некуии обу ҳавоист

در آن نیکویی آب و هواییست

Мақомӣ чун биҳишти ҷовдонӣ

مقامی چون بهشت جاودانی

Баҳораши эмин аз бод хазоне

بهارش ایمن از باد خزانی

Хиради хулди бринш ном карда

خرد خلد برینش نام کرده

Дами ъисои насимаш вом карда

دم عیسا نسیمش وام کرده

Дар он соҳат агар манзили намое

در آن ساحت اگر منزل نمایی

Нахоҳад буд давр аз длгшоиӣ

نخواهد بود دور از دلگشایی

Чу гули манзури азин гуфтори бушковат

چو گل منظور ازین گفتار بشکفت

Замин бӯседу хусравро дуо гуфт

زمین بوسید و خسرو را دعا گفت

Ишорат кард хусрав то сипоҳӣ

اشارت کرد خسرو تا سپاهی

Сӯии он бзмгаҳ карданд роҳӣ

سوی آن بزمگه کردند راهی

Ба роиз гуфт то аз баҳри манзур

به رایض گفت تا از بهر منظور

Самандӣ кард зин аз ҳар халали давр

سمندی کرد زین از هر خلل دور

Басони кӯҳ аммо боди рафтор

بسان کوه اما باد رفتار

Ки бод аз вай гирифтӣ ёди рафтор

که باد از وی گرفتی یاد رفتار

зи нури офтоби он Рахш чун барқ

ز نور آفتاب آن رخش چون برق

Раседӣ пештар аз ғарб дар шарқ

رسیدی پیشتر از غرب در شرق

Агар Форси фарсро брҷҳондӣ

اگر فارس فرس را برجهاندی

Ба ҷосуси назари худро расонадӣ

به جاسوس نظر خود را رساندی

Басони ҷоми ҷами гетии намое

بسان جام جم گیتی نمایی

Ду чашмаш бскаҳ кардӣ равшаноӣ

دو چشمش بسکه کردی روشنایی

Агар маҳмизи мисўдш бар андом

اگر مهمیز میسودش بر اندام

Бурун мезад аз он сӯии абади гом

برون می‌زد از آن سوی ابد گام

Агар мижгони кас бар ҳам раседӣ

اگر مژگان کس بر هم رسیدی

Ба сади фарсанг аз он ҷунбиш рамедӣ

به سد فرسنگ از آن جنبش رمیدی

зи шеҳаи гоҳ ҷустани барсари хок

ز شیهه گاه جستن برسر خاک

Задӣ гулбонгҳо бар Рахши афлок

زدی گلبانگ‌ها بر رخش افلاک

Ҷҳонидигараш бар чархи ахзар

جهانیدی گرش بر چرخ اخضر

Задӣ сади чарх бар хишти зари хур

زدی سد چرخ بر خشت زر خور

Ба азми он мақоми ъушрати ойин

به عزم آن مقام عشرت آیین

Савор Рахш шуд шҳзодаҳи чин

سوار رخش شد شهزادهٔ چین

Саворони Рахши сӯии дашти ронданд

سواران رخش سوی دشت راندند

Сурӯди айш бар гардуни расонданд

سرود عیش بر گردون رساندند

Шуданд аз роҳи шодии дашти паймо

شدند از راه شادی دشت پیما

Чунин то он мақоми ъушрат афзо

چنین تا آن مقام عشرت افزا

Фазоӣ длгшоиӣ дид манзур

فضای دلگشایی دید منظور

Аҷаби фархунда ҷое дид манзур

عجب فرخنده جایی دید منظور

Миёни сабзаи обаш дар тараннум

میان سبزه آبش در ترنم

Гулаш аз тозаи рӯе дар табассум

گلش از تازه رویی در تبسم

Гирифтаи фохта бар сурӯши ором

گرفته فاخته بر سروش آرام

Забон дар зикр бо қамарӣ дар икром

زبان در ذکر با قمری در اکرام

Аён гардӣда доғи лола тар

عیان گردیده داغ لالهٔ تر

Ба ранги оинаи кофтад дар озар

به رنگ آینه کافتد در آذر

з ҳар ҷониби фитодаи барги лола

ز هر جانب فتاده برگ لاله

Чу пари хӯни пардаи чашми ғизола

چو پر خون پردهٔ چشم غزاله

Дар он дилкаши нишемани мондаи барпо

در آن دلکش نشیمن مانده برپا

Паии дафъи ҳарорати ғунчаи ҳино

پی دفع حرارت غنچه حنا

з ҳар сӯи ғунча бар оҳанги булбул

ز هر سو غنچه بر آهنگ بلبل

Сар ангушт мезад бар дафи гул

سر انگشت می‌زد بر دف گل

Ба булбул дар даҳани хуонеи чаковак

به بلبل در دهن خوانی چکاوک

Калла каҷ карда чун ҳудҳуд ба торак

کله کج کرده چون هدهد به تارک

Сурӯди Кебек бар гардуни расида

سرود کبک بر گردون رسیده

Ба он оҳанги худро баркашида

به آن آهنگ خود را برکشیده

Дар он ъушрати саро мأўо намуданд

در آن عشرت‌سرا مأوا نمودند

Ба базми шодмонӣ ҷо намуданд

به بزم شادمانی جا نمودند