Худовандо гунаҳкорем ҷумла

خداوندا گنهکاریم جمله

зи кори худ дар озорем ҷумла

ز کار خود در آزاریم جمله

Наёяд ҷузи хатокории зи мо ҳеҷ

نیاید جز خطاکاری ز ما هیچ

зи мо содир нагардад ҷузи хатои ҳеҷ

ز ما صادر نگردد جز خطا هیچ

зи мо ғайр аз гунаҳкорӣ наёяд

ز ما غیر از گنهکاری نیاید

Гуноҳ ояд зи мо чндонкаҳ бояд

گناه آید ز ما چندانکه باید

зи нанги мо ба худ печанд афлок

ز ننگ ما به خود پیچند افلاک

Замин аз дасти мо бар сараканд хок

زمین از دست ما بر سرکند خاک

Сияҳ шуд номаи мо то ба ҳаддӣ

سیه شد نامه ما تا به حدی

Ки набӯд аз сифедии ҷои мадӣ

که نبود از سفیدی جای مدی

Раҳонегар на моро зини табоҳӣ

رهانی گر نه ما را زین تباهی

Чаҳ фикри мо буд зини рӯсиёҳӣ

چه فکر ما بود زین روسیاهی

Бад-ӣни сони рӯ сияҳ магузор мо ро

بدین سان رو سیه مگذار ما را

Биор обӣ биравӣ кори мо ро

بیار آبی بروی کار ما را

Илоҳии сбҳаҳи дасти овези ман соз

الهی سبحه دست آویز من ساز

Ба силки аҳли таҳқиқами ватани соз

به سلک اهل تحقیقم وطن ساز

Басони раҳли мусҳафи баркафам на

بسان رحل مصحف برکفم نه

Лаби хандон чу раҳли мусҳафами даҳ

لب خندان چو رحل مصحفم ده

Ба хати мусҳафами гардони назари боз

به خط مصحفم گردان نظر باز

Хати мусҳафи савод дидаам соз

خط مصحف سواد دیده‌ام ساز

Бидиҳ мифтоҳӣ аз сатри каломам

بده مفتاحی از سطر کلامم

Вазон бигушоӣ қуфл аз ганҷи комам

وزان بگشای قفل از گنج کامم

зи авроқи каломами бахши он мол

ز اوراق کلامم بخش آن مال

Ки то ҷинат тавон шуд фориғи албол

که تا جنت توان شد فارغ البال

Ба зикри худ баланд овоза ам кун

به ذکر خود بلند آوازه‌ام کن

Рафиқи лутф беандоза ам кун

رفیق لطف بی‌اندازه‌ام کن

Ки аз ман Ром кунад мурғи маосӣ

که از من رم کند مرغ معاصی

Рӯм то брдри шаҳри халосӣ

روم تا بردر شهر خلاصی

Сиришками донаи тасбеҳи гардон

سرشکم دانهٔ تسبیح گردان

Маро зон дона кун тасбеҳи гардон

مرا زان دانهٔ کن تسبیح گردان

Буд кин сбҳаҳи гардонӣдани ман

بود کاین سبحه گردانیدن من

Баради олӯдагӣ аз домани ман

برد آلودگی از دامن من

Биафшон аз вузӯ бар рӯем он об

بیفشان از وضو بر رویم آن آب

Ки аз ғифлат намонад дар серуми хоб

که از غفلت نماند در سرم خواب

Даҳуми мисвоку тасбеҳи таваккул

دهم مسواک و تسبیح توکل

Ки деви табъи худро з он кунам ғул

که دیو طبع خود را ز آن کنم غل

Камандии сози печон сбҳаҳам ро

کمندی ساز پیچان سبحه‌ام را

Каз он дар кох фирдавсам шавад ҷо

کز آن در کاخ فردوسم شود جا

Чу дар табъам шавад майли гуноҳӣ

چو در طبعم شود میل گناهی

зи раҳли мусҳафами даҳ сади роҳӣ

ز رحل مصحفم ده سد راهی

Ба гул магузор тухм орзӯем

به گل مگذار تخم آرزویم

Диҳиши сарсабзӣ аз об вузӯем

دهش سرسبزی از آب وضویم

Манам чун номаи худ рӯсиёҳӣ

منم چون نامه خود روسیاهی

Сияҳи рӯи монда бе рӯйу роҳӣ

سیه رو ماندهٔ بی روی و راهی

Нигоҳӣ кун ки рӯи орм ба сӯят

نگاهی کن که رو آرم به سویت

Раҳе бинмо ки ҷои гирам ба Кувайт

رهی بنما که جا گیرم به کویت

Илоҳии ҷониб ман кун нигоҳӣ

الهی جانب من کن نگاهی

Маро бинмо ба сӯии хеши роҳӣ

مرا بنما به سوی خویش راهی

Чу ваҳшии ҷузи гунаҳ корӣ надорам

چو وحشی جز گنه کاری ندارم

Ту майдонӣ ки ман худ дар чаҳ корам

تو میدانی که من خود در چه کارم

Агар бар карда ман мекунӣ кор

اگر بر کرده من می‌کنی کار

Азобии бадтар аз дӯзахи падеди ор

عذابی بدتر از دوزخ پدید آر

Ки ҷурми ман чўҷрм дигарон нест

که جرم من چوجرم دیگران نیست

Гуноҳам чун гуноҳи ин ва он нест

گناهم چون گناه این و آن نیست

Ба чашм марҳамат сӯем назар кун

به چشم مرحمت سویم نظر کن

Шафиъи ҷурми ман хиролбшр кун

شفیع جرم من خیرالبشر کن