Рақамсозӣ ки ин зебо рақам зад

رقم سازی که این زیبا رقم زد

Навишт аввали сухани номи Муҳамад

نوشت اول سخن نام محمد

Чаҳ номаст инки пеши аҳли бениш

چه نام است اینکه پیش اهل بینش

Шудаи нақши нигини офариниш

شده نقش نگین آفرینش

зи бас каз мему ҳоиши гашти маҳфӯз

ز بس کز میم و حایش گشت محفوظ

Навишташ дар дили худ лавҳи маҳфӯз

نوشتش در دل خود لوح محفوظ

зи нақши ҳалқа мимш диҳад ёд

ز نقش حلقهٔ میمش دهد یاد

Қамари зи он ҳоларо бар чарх ҷо дод

قمر ز آن هاله را بر چرخ جا داد

Бузургии байн ки хам шуд чарх аз икром

بزرگی بین که خم شد چرخ از اکرام

Ки ҳамчун доли бӯсади пои ин ном

که همچون دال بوسد پای این نام

Камоли номадории байну иззат

کمال نامداری بین و عزت

Ки номашро ба ин ҳадаст ҳурмат

که نامش را به این حد است حرمت

Шаҳи хайли русули султони кунин

شه خیل رسل سلطان کونین

Ҷамолаши меҳри вмаҳро қрҳолъин

جمالش مهر ومه را قرةالعین

Чу рӯ дар қиблаи дайн парварӣ кард

چو رو در قبلهٔ دین پروری کرد

Ба даврони даъвӣ пайғамбарӣ кард

به دوران دعوی پیغمبری کرد

Шак овараданд гумроҳони ҳосид

شک آوردند گمراهان حاسد

Ба сидқи дъўиши ҷустанди шоҳид

به صدق دعویش جستند شاهد

Паии дафъи шаки он ҷамъи гумроҳ

پی دفع شک آن جمع گمراه

Ду шоҳид шуд ба сидқи дъўиши моҳ

دو شاهد شد به صدق دعویش ماه

Аз ин ғам соя дорад рӯи бдиўор

از این غم سایه دارد رو بدیوار

Ки дар роҳаш нашуд бо хоки ҳамвор

که در راهش نشد با خاک هموار

Чу ҷавҳар буд он сарчашмаи нур

چو جوهر بود آن سرچشمهٔ نور

Ки будаш соя аз ҳамсоягии давр

که بودش سایه از همسایگی دور

Магар аз шавқи бихўди гашти соя

مگر از شوق بیخود گشت سایه

Чу шуд ҳамроҳи он хуршеди поя

چو شد همراه آن خورشید پایه

Зиҳии нури ту базми афрӯзи олам

زهی نور تو بزم افروز عالم

Вуҷӯдати зубдаи авлоди одам

وجودت زبدهٔ اولاد آدم

Халил аз хон ту рояти сетоне

خلیل از خوان تو رایت ستانی

Хизр аз файзи ҷомати ташнаи ҷонӣ

خضر از فیض جامت تشنه جانی

зи икрнгии масеҳо бо ту дам зад

ز یکرنگی مسیحا با تو دم زد

Аз он бар торами чорам қадам зад

از آن بر طارم چارم قدم زد

Агар роҳи ду рангӣ оварад пеш

اگر راه دو رنگی آورد پیش

Ншонндш ба гардун бар хари хеш

نشانندش به گردون بر خر خویش

Чаҳ шудгар офтоби олами оро

چه شد گر آفتاب عالم آرا

Ба сӯрати пештари гашт аз ту пайдо

به صورت پیشتر گشت از تو پیدا

Шаҳӣ бар халқи охир то ба аввал

شهی بر خلق آخر تا به اول

Шаҳонро пеши пеши оранди машъал

شهان را پیش پیش آرند مشعل

Ҷаҳонро кор рафт аз даст дарёб

جهان را کار رفت از دست دریاب

Баровар ё расӯли аллоҳи сар аз хоб

برآور یا رسول الله سر از خواب

зи ҳиҷрони ту печади сбҳаҳи брхўиш

ز هجران تو پیچد سبحه برخویش

Ба кораши сади гиреҳ аз даврят беш

به کارش سد گره از دوریت بیش

Ба хорстони ҳурмони ту мисвок

به خارستان حرمان تو مسواک

зи ҳиҷри он ду лаб бинишаста бар хок

ز هجر آن دو لب بنشسته بر خاک

Ба ҷусти вҷўии ту хам гашта миҳроб

به جست وجوی تو خم گشته محراب

Мусалло бар замини афтода бе тоб

مصلا بر زمین افتاده بی‌تاب

Ба ёди мақдамат эй қиблаи дайн

به یاد مقدمت ای قبلهٔ دین

зи ғам саҷҷода дорад бар ҷабини чин

ز غم سجاده دارد بر جبین چین

зи поят то ҷудо афтод наълин

ز پایت تا جدا افتاد نعلین

Ба хоки раҳи зи пои афтодаи наълин

به خاک ره ز پا افتاده نعلین

Аз он сари монда бар девори минбар

از آن سر مانده بر دیوار منبر

Ки ӯро чун ту сарвии рафта аз сар

که او را چون تو سروی رفته از سر

зи ҳиҷрати ҷумларо аз даст шуд кор

ز هجرت جمله را از دست شد کار

Замони дастгирӣ гашт магузор

زمان دستگیری گشت مگذار

Шуданд аз дасти муҳтоҷони лутфат

شدند از دست محتاجان لطفت

Биовар оятӣ аз хон лутфат

بیاور آیتی از خوان لطفت

Паии меҳмонии ин ҷамъи муҳтоҷ

پی مهمانی این جمع محتاج

Биор он тӯҳфаи кўрдии зи миъроҷ

بیار آن تحفه کوردی ز معراج