Дило бархез то кунҷӣ нишинем
دلا برخیز تا کنجی نشینیم
зи абнои замон кунҷӣ гузинем
ز ابنای زمان کنجی گزینیم
Аҷаби даврӣу нохуши рўзгорист
عجب دوری و ناخوش روزگاریست
На бар мардум на бар давр эътиборӣаст
نه بر مردم نه بر دور اعتباریست
Агар сад сол бошӣ бо касе ёр
اگر سد سال باشی با کسی یار
Пушаймонии кашӣ дар охири кор
پشیمانی کشی در آخر کار
Аз ин бе меҳри ёрони даврии авло
از این بیمهر یاران دوری اولا
зи базми васлашони маҳҷӯрии авло
ز بزم وصلشان مهجوری اولا
Басои ёрон ки ҳамдам ме намуданд
بسا یاران که همدم مینمودند
Вафодоронаи худро ме ситуданд
وفادارانه خود را میستودند
Ба андаки гуфтугӯеи охири кор
به اندک گفتگویی آخر کار
Ҳадиси ҷавр ва кин карданд изҳор
حدیث جور و کین کردند اظهار
Гузаштанд аз тариқи дӯстдорӣ
گذشتند از طریق دوستداری
Ба дил доданд оҳии ёдгорӣ
به دل دادند آهی یادگاری
Чаҳ ақласт ин ки нақди зиндагонӣ
چه عقل است این که نقد زندگانی
Диҳӣ то дар ивази оҳии сетоне
دهی تا در عوض آهی ستانی
Хирад чун бар ман маҷнӯни бихандад
خرد چون بر من مجنون بخندد
Бар ин савдои бихандад чун нахандад
بر این سودا بخندد چون نخندد
Аз ин савдои бғир аз шеванам нест
از این سودا بغیر از شیونم نیست
Биҷузи хуноби ғам дар доманам нест
بجز خوناب غم در دامنم نیست
Балии он кас ки ин савдост кораш
بلی آن کس که این سوداست کارش
Ҷузи ин нафъӣ наёяд дар канораш
جز این نفعی نیاید در کنارش
Маро аз сайли хӯни чашми хўнбор
مرا از سیل خون چشم خونبار
Чаҳ ҳосили ин замон каз даст шуд кор
چه حاصل این زمان کز دست شد کار
Ғалат худ кардаам ҷурм ки бошад
غلط خود کردهام جرم که باشد
Сиришками хӯн ба домон аз чаҳ бошад
سرشکم خون به دامان از چه باشد
Ҳамон ба то кунам кунҷии нишеман
همان به تا کنم کنجی نشیمن
Чунон созами пар аз хунобаи доман
چنان سازم پر از خونابه دامن
Ки сӯии кас ба азми ҳамзабонӣ
که سوی کس به عزم همزبانی
Дигар натавон шуд аз фарти гаронӣ
دگر نتوان شد از فرط گرانی
Баронам то зи ёрони риёе
برآنم تا ز یاران ریایی
Гурезами сӯии иқлӣми ҷудоӣ
گریزم سوی اقلیم جدایی
Агар бошад зи ханҷари хори он роҳ
اگر باشد ز خنجر خار آن راه
Нуҳум бар хештани озори он роҳ
نهم بر خویشتن آزار آن راه
Ба рафтани гоми ҳиммат бар гушойам
به رفتن گام همت بر گشایم
Тиҳии пои он биёбони таии намоям
تهیپا آن بیابان طی نمایم
Кунам аз оби чашми шӯри хўнбор
کنم از آب چشم شور خونبار
Ба даври хеши сад дар сади намакзор
به دور خویش سد در سد نمکزار
Ки рӯзи тоқатамрогар шаб ояд
که روز طاقتم را گر شب آید
зи дард бе касе ҷон бар лаб ояд
ز درد بی کسی جان بر لب آید
Ба раҳ натавон ниҳодани пои афкор
به ره نتوان نهادن پای افکار
Ба азлати хона бояд сохт ночор
به عزلت خانه باید ساخت ناچار
Дило аз пои ҳиммати бугсали ин банд
دلا از پای همت بگسل این بند
Нишинӣ дар миёни даври бало чанд
نشینی در میان دور بلا چند
Биё чун мо канории зини миёни гир
بیا چون ما کناری زین میان گیر
Бирав тарки висоли ин ва он гир
برو ترک وصال این و آن گیر
Азин ноҷинси ёрони риёе
ازین ناجنس یاران ریایی
Басии бегонагӣ ба зи ошноӣ
بسی بیگانگی به ز آشنایی
Нае аз мардумони дидаи беҳтар
نهای از مردمان دیده بهتر
Ба кунҷи хонаи созу сари фурӯ бар
به کنج خانه ساز و سر فرو بر
Назар бар мардумони дидаи афкан
نظر بر مردمان دیده افکن
Ки чун карданд дар кунҷии нишеман
که چون کردند در کنجی نشیمن
Чунон диданди софи ойӣнаи хеш
چنان دیدند صاف آیینه خویش
Ки бенанди ончӣ бояд дид аз пеш
که بینند آنچه باید دید از پیش
Аз онру толиб ганҷанд мардум
از آنرو طالب گنجند مردم
Ки шуд дар гӯшаи вайронае гум
که شد در گوشهٔ ویرانهای گم
Чунин оби равони биқдр аз онаст
چنین آب روان بیقدر از آنست
Ки ӯ нохонда ҳар ҷониб равонаст
که او ناخوانده هر جانب روانست
Тариқи гӯшагирӣ чун камони гир
طریق گوشه گیری چون کمان گیر
Ба дастати сар пе додам ҷаҳони гир
به دستت سر پیی دادم جهان گیر
Кашандатгар ба сӯии хеши сади бор
کشندت گر به سوی خویش سد بار
Тариқи гӯшагириро нигаҳи дор
طریق گوشه گیری را نگه دار
Макун баҳри шиками авқоти зойеъ
مکن بهر شکم اوقات ضایع
Баҳри чизе ки бошад бош қонеъ
بهر چیزی که باشد باش قانع
Чароғ аз доғи дорон баҳр онаст
چراغ از داغ داران بهر آنست
Ки пар аз луқма чарбаш даҳонаст
که پر از لقمهٔ چربش دهانست
Ба андаки хок чун қонеъ шавад мор
به اندک خاک چون قانع شود مار
Буд пайваста бо ганҷаши сарукор
بود پیوسته با گنجش سروکار
Аз он рӯи сят кӯс уфтад ба олам
از آن رو صیت کوس افتد به عالم
Ки ӯ пайваста холӣ дорад ашкам
که او پیوسته خالی دارد اشکم
Хам мебарканд худро сар аз тан
خم می برکند خود را سر از تن
Ки ӯро шуд шиками пар то ба гардан
که او را شد شکم پر تا به گردن
Паии нон бар дар аҳли замона
پی نان بر در اهل زمانه
Чаҳ сари молӣ чу саг бар остона
چه سر مالی چو سگ بر آستانه
Ту он ширӣ ки олами бешаи тест
تو آن شیری که عالم بیشهٔ تست
Куҷо рафтан ба ҳар дар пешаи тест
کجا رفتن به هر در پیشهٔ تست
Наёяд зон ба паҳлуи шерро санг
نیاید زان به پهلو شیر را سنگ
Ки аз рафтан ба ҳар дар бошадаш нанг
که از رفتن به هر در باشدش ننگ
Чу саг то чанд бар ҳар дар фитодан
چو سگ تا چند بر هر در فتادن
Паии нонеи азоби хеш додан
پی نانی عذاب خویش دادن
Ба аи йени саги табъӣ аз худ боди нангат
به ا ین سگ طبعی از خود باد ننگت
Ки баҳри луқмае кофтад ба чангат
که بهر لقمهای کافتد به چنگت
Буд ҳар дами сарат бар остонӣ
بود هر دم سرت بر آستانی
Кашӣ ҳар лаҳзаи ҷаври посбонӣ
کشی هر لحظه جور پاسبانی