Лек ин ҳам бидон ва фаҳмӣ кун

لیک این هم بدان و فهمی کن

Кин касеро буд ки ӯ зи сухан

کاین کسی را بود که او ز سخن

Ҷоҳилонро кунад ба ҳақи доно

جاهلان را کند به حق دانا

Олимонро барад бар авҷи само

عالمان را برد بر اوج سما

Абр ҷўдш диҳад ба бар барҳо

ابر جودش دهد به بَر بُرها

Чунки дар баҳр шуд шавад дарҳо

چونکه در بحر شد شود دُرها

Суханаши мурдаро кунад зинда

سخنش مرده را کند زنده

Чанд рӯза на балки поянда

چند روزه نه بلکه پاینده

Ақлҳо , мояи барда аз суханаш

عقل‌ها، مایه برده از سخنش

Рӯҳи тозаи зи илми ман лднш

روح تازه ز علم من لدنش

Хмшии чунин касаст азим

خمشی چنین کس است عظیم

Ков буд дар ҷаҳон мисол кулем

کاو بود در جهان مثال کلیم

Не касе ков буд зи нодонӣ

نی کسی کاو بود ز نادانی

Хамаш аз ғояти гарони ҷонӣ

خمش از غایت گران‌جانی

Моя ӣ илми неи даруни дилаш

مایه‌ی علم نی درون دلش

Беаноят бимонада обу гулаш

بی‌عنایت بمانده آب و گلش

Одамаст онкӣ дар тан чу гулаш

آدم است آنکه در تن چو گلش

Тобади анвори ҳақи зи ҷону дилаш

تابد انوار حق ز جان و دلش

Гар блисши з нақс бинад гул

گر بِلیسَش ز نقص بیند گِل

Зон буд кови з ҳақ надорад дил

زان بود کاو ز حق ندارد دِل

Лекгар ин харон бе миқдор

لیک گر این خرانِ بی‌مقدار

Ки з нодонӣанд ноқису хор

که ز نادانی‌اند ناقص و خوار

Ақлашон буд аз азали ноқис

عقلشان بود از ازل ناقص

Лоҷарам ҳасташон амали ноқис

لاجرم هستشان عمل ناقص

Гуфташон ноқису кажу мардӯд

گفتشان ناقص و کژ و مردود

Шуд бар эшон раҳи худои масдӯд

شد بر ایشان ره خدا مسدود

Инчунин кас агар буд хомаш

اینچنین کس اگر بود خامش

Чун ҷамодаст аз ӯ мҷўии ту ҳаш

چون جماد است از او مجوی تو هُش

Гуфту хомӯшяши ҳамаи абтар

گفت و خاموشیش همه ابتر

Ҳркотши з ҳамдигар бадтар

حرکاتش ز همدگر بدتر

Чун ҳдс ҳар тараф ки ӯ гардад

چون حدث هر طرف که او گردد

Дам ба дами зишту наҳс тар гардад

دم‌به‌دم زشت و نحس‌تر گردد

Ҳамчуи Усмон намо хамӯш куҷост ?

همچو عثمان نما خموش کجاست ؟

Ки буриши гуфтугӯии бонги садост

که برش گفتگوی بانگ صداست

То диҳад халқро вай аз хмшӣ

تا دهد خلق را وی از خمشی

Ҳикмату илму завқу ҳушу хушӣ

حکمت و علم و ذوق و هوش و خوشی

Ин мисл гуфтаанд қавми қадим

این مثل گفته‌اند قوم قدیم

Мард ков ҳаст дар замонаи азим

مرد کاو هست در زمانه عظیم

Гуфт ӯ сим дон хамӯшӣ зар

گفتِ او سیم دان خموشی زر

Чун хамӯшӣ ва гуфт пайғамбар

چون خموشی و گفتِ پیغمبر

Ҳолати ваҳй ӯ хамӯш бадӣ

حالت وحی او خموش بدی

Чун гузаштӣ аз он ба гуфт шудӣ

چون گذشتی از آن به گفت شدی

Сар задӣ ваҳйаш аз либоси ҳуруф

سر زدی وحی‌اش از لباس حروف

Оби баҳраши даромадӣ ба зурӯф

آب بحرش درآمدی به ظروف

Пас зи қуръони саққоӣ халқ шудӣ

پس ز قرآن سقای خلق شدی

Ваон ҳадисаши шифои халқи бадӣ

وان حدیثش شفای خلق بدی