Хур ақласт ҳақ агар доне

خور عقل است حق اگر دانی

Фикрҳоро ба нур ӯ хуоне

فکرها را به نور او خوانی

Ҳолати фикри ту худои бинӣ

حالت فکر تو خدا بینی

Неку бадро аз ӯ ҷудои бинӣ

نیک و بد را از او جدا بینی

Сухании пеши ту бад ва дун аст

سخنی پیش تو بد و دون است

Сухании хубу нағз ва мавзун аст

سخنی خوب و نغز و موزون است

Ин тафовути миён ҳар ду сухан

این تفاوت میان هر دو سخن

Нашавад ҷузи зи нур қобил кун

نشود جز ز نور قابل کن

На аз хури осмони тафовутҳо

نه از خور آسمان تفاوتها

намекунӣ дар миёни перу Фтӣ ?

می‌کنی در میان پیر و فتی؟

Аввали он офтоби дида шуда аст

اول آن آفتاب دیده شده است

Онгаҳе ин ва он гузида шуда аст

آنگهی این و آن گزیده شده است

Он гузин ту гаштааст гувоҳ

آن گزین تو گشته است گواه

Ки яқини дидае худ эй огоҳ

که یقین دیده‌ای خود ای آگاه

Варна чун шаб шавад наме бинӣ

ورنه چون شب شود نمی‌بینی

Шаби торик кӣ ту бгзинӣ

شب تاریک کی تو بگزینی

Некро аз баду сияҳи зи сифед

نیک را از بد و سیه ز سفید

Хорро аз гулу чанор аз бед

خار را از گل و چنار از بید

Чун чароғӣ набошадат дар пеш

چون چراغی نباشدت در پیش

Накунӣ фарқи гургро аз мяш

نکنی فرق گرگ را از میش

Лек андари замири ноидти ин

لیک اندر ضمیر نایدت این

Ки бхўршиди минмоидти ин

که بخورشید مینمایدت این

Гарчи аз зиди хури шиддати маълум

گرچه از ضد خور شدت معلوم

Ки бихӯр мешавад сувари мафҳум

که بخور میشود صور مفهوم

Хотир онҷо намеравад эй ъам

خاطر آنجا نمی‌رود ای عم

Ки аз он нур шуд туро ҳрдм

که از آن نور شد تو را هردم

Сувари ҷумлаи чизҳо пайдо

صور جمله چیزها پیدا

Аз баду нек ва аз ғанӣу гадо

از بد و نیک و از غنی و گدا

Пас хури рӯҳро ки зид ш нест

پس خور روح را که ضد ّ ش نیست

Доимо қоимаст ва ндш нест

دایماً قائم است و ندش نیست

Бинӣ аз нур ӯ ҳақоиқ ро

بینی از نور او حقایق را

Ҳал кунӣ ҷумлаи дақоиқ ро

حل کنی جملۀ دقایق را

Ройҳоро ҳамаи азуи бинӣ

رایها را همه ازو بینی

Вончаҳ некӯтараст бгзинӣ

وانچه نیکوتر است بگزینی

Ройҳо гарчи ҳаст ҷумлаи накӯ

رایها گرچه هست جمله نکو

Беҳтаринро гузин кунӣ хуши ту

بهترین را گزین کنی خوش تو

Чаҳ аҷабгар аз он шӯии ғофил

چه عجب گر از آن شوی غافل

Гарчи икдм намешавад оФл

گرچه یکدم نمی‌شود آفل

Дар наёяд ба хотирати ҳеҷ ин

در نیاید به خاطرت هیچ این

Ки аз онаст фикрҳои матин

که از آن است فکرهای متین

Дар таъаҷҷуби ммон ва нек бидон

در تعجب ممان و نیک بدان

Ки бидон ҳал шуд ошкору ниҳон

که بدان حل شد آشکار و نهان

Бе гумони фикру зикру дониш ро

بی‌گمان فکر و ذکر و دانش را

Хурашони як хураст дар ду саро

خورشان یک خور است در دو سرا

То турои ақлу раъй ва андеша аст

تا ترا عقل و رأی و اندیشه است

Дидани эзадати аён пеша аст

دیدن ایزدت عیان پیشه است

Як дамӣ нест каш наме бинӣ

یک دمی نیست کش نمی‌بینی

Пас чаҳ дар ҷустуҷӯии ғамгинӣ

پس چه در جستجویْ غمگینی

Бо туаст онкасӣ ки меҷӯӣ

با تو است آنکسی که میجویی

Хира ҳар сӯй аз чаҳ май пўиӣ ?

خیره هر سوی از چه می‌پویی؟

Бо худ ой ва нигоҳ кун ки назар

با خود آی و نگاه کن که نظر

Ҳарчӣ афтод бештари зи фикр

هرچه افتاد بیشتر ز فکر

Ки бидон нур шуд ?бирти пайдо

که بدان نور شد برت پیدا

Фикри некӯи зи бад ва лек туро

فکر نیکو ز بد و لیک ترا

Давр байнят кард аз ӯ даврат

دور بینیت کرد از او دورت

То ниҳон монад аз назари нурат

تا نهان ماند از نظر نورت

Хешро дон ки то худои доне

خویش را دان که تا خدا دانی

Зонка ҳақро далелу бурҳонӣ

زانکه حق را دلیل و برهانی

Ҳастят ҳам далел ва мадлул аст

هستیت هم دلیل و مدلول است

Хотирати худ чаҳ ҷой машғӯл аст

خاطرت خود چه جای مشغول است

эй пар аз оби ҷӯй ҳамчун хам

ای پر از آب جوی همچون خم

Ташна манишин макун ту худро гум

تشنه منشین مکن تو خود را گم

Ғофилӣ аз худоӣ эй гумроҳ

غافلی از خدای ای گمراه

Сари буна то расад зи шоҳи кулоҳ

سر بنه تا رسد ز شاه کلاه

Гар бадӣ гӯш гуфтамӣ сад байт

گر بدی گوش گفتمی صد بیت

Кӣ фурӯзад чароғи кас безят ?

کی فروزد چراغ کس بی زیت؟

Боз гирдем аз ин ба шарҳи сукут

باز گردیم از این به شرح سکوت

Хмшӣ чун ӣамаст ва гуфт чу ҳут

خمشی چون یم است و گفت چو حوت