Шеъри ошиқ буд ҳамаи тафсир

شعر عاشق بود همه تفسیر

Шеъри шоир буд яқини туфи сайр

شعر شاعر بود یقین تف سیر

Шеъри шоир натиҷа ҳастӣ аст

شعر شاعر نتیجۀ هستی است

Шеъри ошиқи зи ҳизи мастии сет

شعر عاشق ز حیز مستی ست

зи ани казин буии ҳақ ҳаме ояд

ز ان کزین بوی حق همی‌آید

Ваон зи васвос дев ме зояд

وان ز وسواس دیو می‌زاید

Равнақи шеъри он буд ба дурӯғ

رونق شعر آن بود به دروغ

Шеъри инро з ростӣаст фурӯғ

شعر این را ز راستی است فروغ

Ҳрдми он дар муболиға кӯшад

هردم آن در مبالغه کوشد

То ба нарх накӯаш бифурӯшад

تا به نرخ نکوش بفروشد

Венаи з бисёр андакӣ гуяд

وین ز بسیار اندکی گوید

Чун сӯии шеър ва қофия пуед

چون سوی شعر و قافیه پوید

Гарчи худ менагунҷад он ӣам ӯ

گرچه خود می‌نگنجد آن یم او

Дар баёну забон ва дар дам ӯ

در بیان و زبان و در دم او

Лек аз он дам ҳаме шавад бино

لیک از آن دم همی‌شود بینا

Дидаҳои дарун ҳар аъамӣ

دیده‌های درون هر اعمی

Он чунон шеър кин баради асараш

آن چنان شعر کاین برد اثرش

Ҳамчуи ҷонашпазиру гири буриш

همچو جانش پذیر و گیر برش

То ки гардад зи ту худои хушнӯд

تا که گردد ز تو خدا خشنود

Барадат аз замин ба чархи кабӯд

بردت از زمین به چرخ کبود

Зонка ин шеъри шарҳ қуръон аст

زانکه این شعر شرح قرآن است

Роҳати рӯҳу нур имон аст

راحت روح و نور ایمان است

Он Фриқӣ ки шеърашон буд ин

آن فریقی که شعرشان بود این

Ки баради халқро зи куфр ба дайн

که برد خلق را ز کفر به دین

Дайн чаҳ ҷумларо барад ба худо

دین چه جمله را برد به خدا

Сари инро бидон дамӣ ба худ о

سرّ این را بدان دمی به خود آ

Шеърашонро махон чу шеъри касон

شعرشان را مخوان چو شعر کسان

Мшмр ҳар ду шеърро яксон

مشمر هر دو شعر را یکسان

Зонка ин мива мерасад зи Наим

زانکه این میوه می‌رسد ز نعیم

Ваон шарорӣаст омадаи зи ҷҳим

وان شراری است آمده ز جحیم

Шеъри эшон буд ҳамаи эксир

شعر ایشان بود همه اکسیر

Зон шавад зари маст ба ҷон бипазир

زان شود زر مِسَت به جان بپذیر

Мадҳ ҳақаст шеъри ин мардон

مدح حق است شعر این مردان

Зонка дилашони зи ҳақ буд гардон

زانکه دلشان ز حق بود گردان

Мадҳи эшон ҳаме кунад яздон

مدح ایشان همی‌کند یزدان

Ҳаст шоҳид бар ин сухани қуръон

هست شاهد بر این سخن قرآن

Ҳамаи қуръони саноӣ эшон аст

همه قرآن ثنای ایشان است

Шарҳи ибоду аҳл имон аст

شرح عباد و اهل ایمان است

Ҳамаи худ зикр анбиёст дар он

همه خود ذکر انبیاست در آن

Сифат қурб авлиёст дар он

صفت قرب اولیاست در آن

Қоли эшон буд натиҷаи ҳол

قال ایشان بود نتیجۀ حال

Пар буд назмашони зи нури ҷалол

پر بود نظمشان ز نور جلال

Лек онҳо ки худпараст баданд

لیک آنها که خودپرست بدند

Аз май нафаси дев маст шуданд

از می نفس دیو مست شدند

Шеър эшон набӯд баҳри худо

شعر ایشان نبود بهر خدا

Зонка раст аз дурӯғу зарқу риё

زانکه رست از دروغ و زرق و ریا

Аз барои чунин нуфуси лӣим

از برای چنین نفوس لئیم

Ки баранд аз нифоқу ҳирси азим

که براند از نفاق و حرص عظیم

Гуфт дар ҳаҷвашони ҳақ бе чун

گفت در هجوشان حق بی‌چون

Шуъарои итбъҳми алғоўн

شعرا یتبعهم الغاون

Худнамоеи сети пешаи эшон

خودنمایی‌ست پیشهٔ ایشان

Несташон бӯи зи сари даравишон

نیستشان بو ز سرّ درویشان

Марди дарвеш аз худо гуяд

مرد درویش از خدا گوید

Бе худ андари раҳ худо пуед

بی‌خود اندر ره خدا پوید

Чунки бе худ шудааст дар раҳи ҳақ

چونکه بی‌خود شده‌است در ره حق

Ҷумлаи аҳрор аз ӯ баранд сабақ

جمله احرار از او برند سبق

Худии хешро фано кард ӯ

خودی خویش را فنا کرد او

Бехудӣ рӯй дар худо кард ӯ

بی‌خودی روی در خدا کرد او

Шеъри эшон з нур ме зояд

شعر ایشان ز نور می‌زاید

Аз ҷаҳон сарвар ме зояд

از جهان سُرور می‌زاید

Шеърашонро фусуни исои дон

شعرشان را فسون عیسی دان

Ки аз он мурда май пазиради ҷон

که از آن مرده می‌پذیرد جان

Фарқи инро куҷо кунад ҳар дун

فرق این را کجا کند هر دون

Чун надорад раҳе ба илми дарун

چون ندارد رهی به علم درون

Шабаҳ ва дар буд буриши яксон

شبه و درّ بود برش یکسان

Чунки сарроф нест он нодон

چونکه صراف نیست آن نادان

Ошиқӣ шуд ниҳояти ихлос

عاشقی شد نهایت اخلاص

Хӯни ушшоқро набӯд қисос

خون عشاق را نبود قصاص

Куштани ошиқони ҳаёт буд

کشتن عاشقان حیات بود

Кштнӣӣ нест кони мамот буд

کشتنئی نیست کان ممات بود

Ончунон қатлро змон набӯд

آنچنان قتل را ضمان نبود

Суд маҳзаст аз он зиён набӯд

سود محض است از آن زیان نبود

Балки шукрона воҷибаст бар ӯ

بلکه شکرانه واجب است بر او

Ки бидон мераҳад зи нафаси аду

که بدان می‌رهد ز نفس عدو

Куштани ошиқон буд растан

کشتن عاشقان بود رستن

Аз фано ва ба дӯсти пайвастан

از فنا و به دوست پیوستن

Зонка аз хеши ҷумлаи лои гаштанд

زانکه از خویش جمله لا گشتند

Сӯии алои тамоми вогштнд

سوی الا تمام واگشتند

Худии хешро раҳо карданд

خودی خویش را رها کردند

Доимо рӯй бо худо карданд

دائماً روی با خدا کردند

Ошиқони рост инчунин сирӣ

عاشقان راست اینچنین سیری

Сайри зӯҳҳоди тоъату хайрӣ

سیر زهاد طاعت و خیری

Ҳомиласт ин ва он буд мҳмўл

حامل است این و آن بود محمول

Қобиласт ин ва он буд мақбул

قابل است این و آن بود مقبول

Ишқ чун баҳру зуҳд чун қатра

عشق چون بحر و زهد چون قطره

Ишқи хуршеду зуҳд чун зарра

عشق خورشید و زهد چون ذرّه

Зоҳидӣ мешавад ба ақли ӣнҷо

زاهدی می‌شود به عقل اینجا

Ошиқӣ бо ту омад эй ҷӯё

عاشقی با تو آمد ای جویا

Чунки кушта худост ҳар ошиқ

چونکه کشتهٔ خداست هر عاشق

Баради сарҳо чу дод сари ошиқ

برد سرها چو داد سر عاشق

Сари баради ошиқӣ ки ӯ сар дод

سر برد عاشقی که او سر داد

Ҳар ки сарро надод рафт ба бод

هر که سر را نداد رفت به باد

Зинда онкас бамурд коинҷои мард

زنده آنکس بمرد کاینجا مرد

Мард бе дарди гашт зу чун дард

مرد بی‌درد گشت زو چون دُرد

Майли зоҳид буд чу оби сабу

میل زاهد بود چو آب سبو

Майли ошиқ чу сайлу чашмау ҷӯ

میل عاشق چو سیل و چشمه و جو

Фарқи ин ҳар ду мекун эй доно

فرق این هر دو می‌کن ای دانا

зи аблаҳӣ дар магӯӣ ҳар шабаҳ ро

ز ابلهی دُرّ مگوی هر شبه را

Аз май ошиқон агар хӯрдӣ

از می عاشقان اگر خوردی

Мшмри софи софро дардӣ

مشمر صاف صاف را دُردی

Зоҳидат гуяд аз намози рисӣ

زاهدت گوید از نماز رسی

Аз ҳаҷу рӯзау ниёзи рисӣ

از حج و روزه و نیاز رسی

Ошиқат гуяд эй рафиқи накӯ

عاشقت گوید ای رفیق نکو

Пеши ин баҳр , зан ба санги сабу

پیش این بحر، زن به سنگ سبو

Хешро дар ӣам сафо бисипор

خویش را در یم صفا بسپار

То ки ин ӣам кунад барои ту кор

تا که این یم کند برای تو کار

Чаҳ барояд зи дасту пои ту худ ?

چه برآید ز دست و پای تو خود؟

ё зи фаҳму зи ақлу раъии ту худ ?

یا ز فهم و ز عقل و رأی تو خود؟

Магасӣ нагзарад зи дарёҳо

مگسی نگذرد ز دریاها

Напарад сӯии қофи ҷузи анқо

نپرّد سوی قاف جز عنقا

Магари ӣнҷо ба пари анқое

مگر اینجا به پرّ عنقایی

ЧФсд ӯ то расонадаш ҷое

چفسد او تا رساندش جایی

Ҳамчу анқост ошиқ ва ту магас

همچو عنقاست عاشق و تو مگس

Ҳеҷ бо ӯ мазан зи ҷаҳди нафас

هیچ با او مزن ز جهد نفس

Даст ва пое мазан дар ӯ зани даст

دست و پایی مزن در او زن دست

То раҳеи зи аинҷҳон ҳамчун шаст

تا رهی ز اینجهان همچون شست

Кори ту ӯ кунад яқин май дон

کار تو او کند یقین می‌دان

Гузаронад турои зи куну макон

گذراند ترا ز کون و مکان

Барадат бегумон дар он ҳазрат

بردت بی‌گمان در آن حضرت

Диҳадат малику шоҳӣу давлат

دهدت ملک و شاهی و دولت

Накунад ӯ ҳаволаи ҷой дигар

نکند او حواله جای دگر

Мари туро ва маст шавад зу зар

مر ترا و مِسَت شود زو زر