Шабӣ ки ҳаст каф ӯ хазонаи арзоқ

شبی که هست کف او خزانهٔ ارزاق

з табъ ӯст вуҷӯди макорими алохлоқ

ز طبع اوست وجود مکارم الاخلاق

АбўолмзФр , шоҳи Музаффар , атсз , кӯаст

ابوالمظفر ، شاه مظفر ، اتسز ، کوست

Хдоигони ҳамаи хусравони алии алотлоқ

خدایگان همه خسروان علی الاطلاق

Баном ӯст камоли сҳиаҳи одоб

بنام اوست کمال صحیهٔ آداب

Баҷоа ӯст ҷамоли баситаи офоқ

بجاه اوست جمال بسیطهٔ آفاق

Муҳаббат дар ӯ нақш гашта дар арвоҳ

محبت در او نقش گشته در ارواح

Ътиаҳи каф ӯ тавқ гашта дар аъноқ

عطیهٔ کف او طوق گشته در اعناق

Бар осмони шарафи меҳру моҳи давлат ӯ

بر آسمان شرف مهر و ماه دولت او

Нарафта сӯии ғурубу надида рӯй муҳоқ

نرفته سوی غروب و ندیده روی محاق

Ҷридҳои суханро бнқш мадҳат ӯст

جریدهای سخن را بنقش مدحت اوست

Тафохури сафаҳоту тазоҳури авроқ

تفاخر صفحات و تظاهر اوراق

Хдоигоно , чанд аз вғо ? ки оҷизи гашт

خدایگانا ، چند از وغا؟که عاجز گشت

зи захми ҳади ҳисоми вази ҳамлаи гоми барроқ

ز زخم حد حسام وز حمله گام براق

Баҷоами ҷом гусорон шудаст вақти висол

بجام جام گساران شدست وقت وصال

зи теғи теғ гузорон шудаст гоҳи фироқ

ز تیغ تیغ گزاران شدست گاه فراق

Ҳазор бори супурдии бгоми насрау фатҳ

هزار بار سپردی بگام نصرة و فتح

Ҳамаи билоди ҳиҷозу ҳамаи диёри Ироқ

همه بلاد حجاز و همه دیار عراق

Ҳазор қалъаи кушодӣ , ки ҳеҷ қалъа набӯд

هزار قلعه گشادی ، که هیچ قلعه نبود

Кам аз ҳисори Самарқанду ҳсни мнқшлоқ

کم از حصار سمرقند و حصن منقشلاق

Бигир охир , як бода , бе ҳазор масоф

بگیر آخر ، یک باده ، بی هزار مصاف

зи соқёни самани соидину симини соқ

ز ساقیان سمن ساعدین و سیمین ساق

Баланди боди бтўи номи ханҷару хома

بلند باد بتو نام خنجر و خامه

Ки марди хҷру хомаи туе бостҳқоқ

که مرد خجر و خامه تویی باستحقاق

Бтбъ бо ту ҷаҳонро бчокрии паймон

بطبع با تو جهان را بچاکری پیمان

Бтўъ бо ту фалакро ббндгии мисоқ

بطوع با تو فلک را ببندگی میثاق