эй тоҷи дайни тозӣ вае Сайиди араб
ای تاج دین تازی و ای سید عرب
эй хизмати ҷаноби ту иқболро сабаб
ای خدمت جناب تو اقبال را سبب
эй бўолғноимӣ , ки туро аз ғиноемаст
ای بوالغنایمی، که ترا از غنایمست
Бахшӯдани хилоиқу бахшӣдани зҳб
بخشودن خلایق و بخشیدن ذهب
эй рофеъӣ , ки соиду бозуӣ ту шудаст
ای رافعی، که ساعد و بازوی تو شدست
Ҳангоми ҳарби рофеъи эъломи дайни раб
هنگام حرب رافع اعلام دین رب
Ҳаст аз фазойили ту ҳамаи нозаши аҷам
هست از فضایل تو همه نازش عجم
Чунон ки аз қабоили ту нозаши араб
چونان که از قبایل تو نازش عرب
Мисли алии Халифаи яздоне аз ҳунар
مثل علی خلیفه یزدانی از هنر
Фатҳи алӣ , Халифаи султонӣ аз насаб
فتح علی، خلیفه سلطانی از نسب
Дар арсаи ҳунари зи бузургони шарқу ғарб
در عرصهٔ هنر ز بزرگان شرق و غرب
Чун ту крости мансаби имрӯзи мктсб ?
چون تو کراست منصب امروز مکتسب؟
Ранҷи адуу ноз вале аз ҷониби тест
رنج عدو و ناز ولی از جانب تست
Ореи бики тариқ буд хори бори тиб
آری بیک طریق بود خار بار طب
Аз кафи кофии ту ато кӣ буд ғариб ?
از کف کافی تو عطا کی بود غریب؟
Аз қурси офтоби зёкӣ буд аҷаб ?
از قرص آفتاب ضیاکی بود عجب؟
Кини ту чун сароби ҳамаи сӯрати ғурур
کین تو چون سراب همه صورت غرور
Меҳри ту чун шароби ҳамаи мояи тараб
مهر تو چون شراب همه مایهٔ طرب
Бе мадҳати ту дам назанад даҳри солу моҳ
بی مدحت تو دم نزند دهر سال و ماه
Ва зи хизмати ту сар накушуд чархи рӯзу шаб
و ز خدمت تو سر نکشد چرخ روز و شب
Исми бромкаҳи зи сахои ту мнтҳл
اسم برامکه ز سخای تو منتحل
Илми фалосифаи зи каломи ту мунтахаб
علم فلاسفه ز کلام تو منتخب
Бо носеҳ он кунӣ ту ки хуршеди богуҳар
با ناصح آن کنی تو که خورشید باگهر
Бо ҳосид он кунӣ ту ки маҳтоб бо қсб
با حاسد آن کنی تو که مهتاب با قصب
Ҳастӣ зи оли шебон , лекин баӣ азу
هستی ز آل شیبان ، لیکن بهی ازو
Ҳамчун слоФаҳи ънб аз ҷавҳари ънб
همچون سلافهٔ عنب از جوهر عنب
эй рофеъи мъолми ислом , тоҷи дайн
ای رافع معالم اسلام ، تاج دین
Кас нест ҷузи ту дархури ин ном ва ин лақаб
کس نیست جز تو درخور این نام و این لقب
Гашта мақари бФзл , ту айёми бўолФзўл
گشته مقر بفضل ، تو ایام بوالفضول
Мондаи аҷаби зи қадари ту гардуни булъаҷаб
مانده عجب ز قدر تو گردون بوالعجب
Табъи туу ситам ? мтбоъдтар аз ду чашм
طبع تو و ستم؟ متباعد تر از دو چشم
Дасти туу карам ? мутобиқтар аз ду лаб
دست تو و کرم؟ مطابق تر از دو لب
Аз шарми бахшиши ту шудаи абри ёри хуй
از شرم بخشش تو شده ابر یار خوی
Вази бими ту шудаи шери ҷуфти таб
وز بیم تو شده شیر جفت تب
Инсофи хуби ту ҳамаи сармояи карам
انصاف خوب تو همه سرمایه کرم
Ахлоқи неки ту ҳамаи перояи адаб
اخلاق نیک تو همه پیرایهٔ ادب
Эмин шуд аз матолибати ҳодисоти чарх
ایمن شد از مطالبت حادثات چرخ
Он кас ки кард хизмати даргоҳи ту талаб
آن کس که کرد خدمت درگاه تو طلب
То рояти сӯй Бухоро намӯд майл
تا رایت سوی بخارا نمود میل
Осӯда шудаи Бухоро аз ?вил ва аз хрб
آسوده شده بخارا از ویل و از خرب
Акноф ӯ зи адли ту хокӣ шуд аз ситам
اکناف او ز عدل تو خاکی شد از ستم
Атроф ӯ баҷоаи ту эмин шуд аз шағаб
اطراف او بجاه تو ایمن شد از شغب
Гардад вилоят акнӯн бефитнау бало
گردد ولایت اکنون بی فتنه و بلا
Бошад раият акнӯн беандау тъб
باشد رعیت اکنون بی انده و تعب
То хокро сукӯн буду бодро шитоб
تا خاک را سکون بود و باد را شتاب
То обро сафо буду норро лҳб
تا آب را صفا بود و نار را لهب
Бодо вале ҷоҳи ту маймун чу бӯи туроб
بادا ولی جاه تو میمون چو بو تراب
Тодои адуии ҷоҳи ту малъун чу бўлҳб
تادا عدوی جاه تو ملعون چو بولهب
Аз дасти фаррухи ту ба ҳангоми базму разм
از دست فرخ تو به هنگام بزم و رزم
Ншоби қисми ҳосиду қисм вале нашаб
نشاب قسم حاسد و قسم ولی نشب
Ёдат ба моҳи шаъбони тозаи вилоятӣ
یادت به ماه شعبان تازه ولایتی
Чун хиттаи Бухорои андари маи аҷаб
چون خطهٔ بخارا اندر مه عجب