То кӣ кунад ҳаводиси гетии марои талаб ?

تا کی کند حوادث گیتی مرا طلب ؟

Каз дасти он талаб шудам овораи тараб

کز دست آن طلب شدم آواره طرب

Ман бо азимати ҳрбу фитна аз қафо

من با عزیمت هرب و فتنه از قفا

Ман бо ҳазимати зарару чарх дар талаб

من با هزیمت ضرر و چرخ در طلب

Гуҳи молдми бърбдҳои даҳри бўолФзўл

گه مالدم بعربدها دهر بوالفضول

Гуҳи бнддми бшъбдҳои чархи булъаҷаб

گه بنددم بشعبدها چرخ بوالعجب

Ҳар ҷо ки ман рӯми ақаб ман равад уқоб

هر جا که من روم عقب من رود عقاب

Ҳар ҷо ки ман буми табаъи ман буд тъб

هر جا که من بوم تبع من بود تعب

Аз бас ки ҷаври рӯз ва шаб омад биравӣ ман

از بس که جور روز و شب آمد بروی من

Чунон шудам ки рӯз надонам ҳамеи зи шаб

چونان شدم که روز ندانم همی ز شب

Ҳар рӯзи чархи ҳодисае орадами аҷиб

هر روز چرخ حادثه‌ای آردم عجیب

Ҳар лаҳзаи даҳри воқеӣ Эй зоядам аҷаб

هر لحظه دهر واقعی ای زایدم عجب

Гӯйанд : ҳар раҷаб аҷабӣ оварад ҷаҳон

گویند: هر رجب عجبی آورد جهان

Пас умр ман шудаст саросари ҳамаи раҷаб

پس عمر من شدست سراسر همه رجب

Бо ман сипеҳр нарад маҳолоти бохта

با من سپهر نرد محالات باخته

Бардаи ҳазор ганҷи маро дар яке ндб

برده هزار گنج مرا در یکی ندب

Акнӯн зи дарди брдмнми монда дар фиғон

اکنون ز درد بردمنم مانده در فغان

Ва акнӯн зи ранҷи ганҷи манам монда дар шағаб

و اکنون ز رنج گنج منم مانده در شغب

Доим бидон сабаби зи фалак дар шикоятам

دایم بدان سبب ز فلک در شکایتم

Кзмни фалак дамор баровард бе сабаб

کزمن فلک دمار برآورد بی سبب

Ҷурмӣ дигар накарда ҷуз аз родӣу вафо

جرمی دگر نکرده جز از رادی و وفا

Айбӣ дигар надорам ҷузи донишу адаб

عیبی دگر ندارم جز دانش و ادب

Маънии мӯъҷизи ману лафзи бадеъи ман

معنی معجز من و لفظ بدیع من

Сармоя аҷам шуду перояи араб

سرمایهٔ عجم شد و پیرایهٔ عرب

Бо поки зодагӣ ман озодагӣаст нек

با پاک زادگی من آزادگیست نیک

Ва он ба ки зм шавад насаби пок бо ҳасб

و آن به که ضم شود نسب پاک با حسب

Конӣаст табъи ман ки буд донишаши гуҳар

کانیست طبع من که بود دانشش گهر

Нхлисти ҷони ман ки буд ҳикматаши рутаб

نخلیست جان من که بود حکمتش رطب

Фахрами пас онкӣ дар сифати садри дайни ҳақ

فخرم پس آنکه در صفت صدر دین حق

« лии мантиқи таҳайюри ани ҳдтии штб »

« لی منطق تحیر عن حدتی شطب»

Чарх улувва алӣ ки бинозад лақаби бадв

چرخ علو علی که بنازد لقب بدو

Гар сарварон аср бинозад бар лақаб

گر سروران عصر بنازد بر لقب

Садрӣ , ки ҳаст марҷаъ ӯ аз бало

صدری، که هست مرجع او از بلا

Садрӣ , ки ҳаст маҷлис ӯ мأмн аз навеб

صدری، که هست مجلس او مأمن از نوب

Бар саҳни садр ӯ зи акобри нишони рух

بر صحن صدر او ز اکابر نشان رخ

Бар пушти даст ӯ зи аФозли нишони лаб

بر پشت دست او ز افاضل نشان لب

Фарзанд ҳайдараст ва худованд муфаххараст

فرزند حیدرست و خداوند مفخرست

Чун ӯ крости мунтасаби имрӯзу мктсб ?

چون او کراست منتسب امروز و مکتسب؟

Фориғ шудаст давлаташ аз хавфи интиқол

فارغ شدست دولتش از خوف انتقال

Омн шудаст ҳишматаш аз бими мунқалиб

آمن شدست حشمتش از بیم منقلب

Аз фитнаи сиёсат ӯ чарх дар ҳарос

از فتنهٔ سیاست او چرخ در هراس

Вази ҳамлаи мҳобт ӯ даҳр дар ҳрб

وز حملهٔ مهابت او دهر در هرب

Қадараши сипеҳри ҷоҳу мъолии дарави нуҷум

قدرش سپهر جاه و معالی درو نجوم

Кафши дарахти ҷӯад ва Аёдӣ бирав шуъаб

کفش درخت جود و ایادی برو شعب

Аз қадар ӯ маротиби Айюқи мнтсҳл

از قدر او مراتب عیوق منتسحل

Вази садр ӯ мтоиби фирдавси мунтахаб

وز صدر او مطایب فردوس منتخب

эй носиҳҳати хазонаи раҳмат чу Бутуроб

ای ناصحت خزانهٔ رحمت چو بوتراب

Ваии ҳосидати нишонаи лаънат чу бўлҳб

وی حاسدت نشانه لعنت چو بولهب

Мансӯхи нафаси сидқ ту шуд ояти риё

منسوخ نفس صدق تو شد آیت ریا

Мақҳури оби афв ту шуд оташи ғазаб

مقهور آب عفو تو شد آتش غضب

Меҳри ту ҷурми меҳру нкўхўоаҳи ту гуҳар

مهر تو جرم مهر و نکوخواه تو گهر

Ҷоҳи ту табъи моҳу бидонадяши ту қсб

جاه تو طبع ماه و بداندیش تو قصب

Дӯзах буд зи туфи наҳифи ту як шарор

دوزخ بود ز تف نهیب تو یک شرار

Кавсар буд зи оби атои ту як ҳбб

کوثر بود ز آب عطای تو یک حبب

Шахси турои зи исмати мардонагии либос

شخص ترا ز عصمت مردانگی لباس

Ҷони турои зи ҳикмати фарзонагии салб

جان ترا ز حکمت فرزانگی سلب

Аз хизмати ҷавори ту аҳбоб дар ҳарам

از خدمت جوار تو احباب در حرم

Ва зи зарбати наҳифи ту ҳсод дар зарб

و ز ضربت نهیب تو حساد در ضرب

Наздики хосу ом бақадру бмртбт

نزدیک خاص و عام بقدر و بمرتبت

Ту чун зўобаҳ эйу адуии ту чун занб

تو چون ذوابه ای و عدوی تو چون ذنب

Ҳошо ки гӯямат чу ту хасмати куҷо буд

حاشا که گویمت چو تو خصمت کجا بود

« сайфи ман алҳдиди ксиФи ман алхшб » ?

«سیف من الحدید کسیف من الخشب»؟

Аз хизмати бисоти ту ҳосил шавад нишот

از خدمت بساط تو حاصل شود نشاط

Аз қурбати ҷаноби ту зоил шавад крб

از قربت جناب تو زایل شود کرب

Аввалитарӣ бмҷду мъолии зи кули халқ

اولی تری بمجد و معالی ز کل خلق

« колнмли болўронаҳу алҷори болъсб »

«کالنمل بالورانة و الجار بالعصب»

Ҷӯади ту толибон аттораст мртҷӣ

جود تو طالبان عطار است مرتجی

Афви ту рокибони хатои рости мртҷб

عفو تو راکبان خطا راست مرتجب

Дайнро боҷтҳоди ту возеҳ шудаи тариқ

دین را باجتهاد تو واضح شده طریق

Ҳақро боътқоди ту муҳкам шудаи сабаб

حق را باعتقاد تو محکم شده سبب

Дории зҳб барои атоу сахои халқ

داری ذهب برای عطا و سخای خلق

Дар мазҳаб ту нест дафин кардани зҳб

در مذهب تو نیست دفین کردن ذهب

Малик аз ҷамоли ҷоҳи ту хуррами чунон ки боғ

ملک از جمال جاه تو خرم چنان که باغ

Аз оризи шукуфа ва аз дидаи ънб

از عارض شکوفه و از دیدهٔ عنب

То номи неки хотби абкор назм шуд

تا نام نیک خاطب ابکار نظم شد

Ҷӯад ту шуд сдоқу саноӣ ту шуд хтб

جود تو شد صداق و ثنای تو شد خطب

Миннати худоиро ки дар айём ту намонад

منت خدای را که در ایام تو نماند

Абкори назми бевау номи накӯи ъзб

ابکار نظم بیوه و نام نکو عزب

Ҳар кӯи таассуб ту гузинад ббрдш

هر کو تعصب تو گزیند ببردش

Гардуни бтиғи ҳодисаи ҳам рсғ ва ҳам асаб

گردون بتیغ حادثه هم رسغ و هم عصب

Бдгўии ту чу ҳотб лайласту оқибат

بدگوی تو چو حاطب لیلست و عاقبت

Асбоби ?вил хеш бибинад дар он ҳтб

اسباب ویل خویش ببیند در آن حطب

Ту андарин билоду сахои ту дар ҳиҷоз

تو اندرین بلاد و سخای تو در حجاز

Ту андарин диёру санои ту дар ҳалаб

تو اندرین دیار و ثنای تو در حلب

То дар умӯри шаръ фаризаасту нофила

تا در امور شرع فریضه است و نافله

То дар бҳўр шеър сариъасту мқтзб

تا در بحور شعر سریعست و مقتضب

Бодо ҳамеша давлати ту нозири алрёз !

بادا همیشه دولت تو ناظر الریاض !

Бодо ҳамеша ҳиммати ту олии алртб !

بادا همیشه همت تو عالی الرطب!

Моҳ сиём омад ва оварадат аз биҳишт

ماه صیام آمد و آوردت از بهشت

Халъати радои раҳмату тӯҳфаи ризои раб

خلعت ردای رحمت و تحفه رضای رب

Савми ту бо сиёнату Фитри ту бе шабаҳ

صوم تو با صیانت و فطر تو بی شبه

Феъли ту бо амонату қавли ту бе риб

فعل تو با امانت و قول تو بی ریب

Рӯзи қазои мақоми ту дар зилли Мустафо

روز قضا مقام تو در ظل مصطفی

Ва он аду чу бўлҳби андари туфи лҳб

و آن عدو چو بولهب اندر تف لهب

Боди он замони нассоби каромати насиби ту

باد آن زمان نصاب کرامت نصیب تو

Ва онгоҳ аз насиби ту бадхоҳ дар насб

و آنگاه از نصیب تو بدخواه در نصب