эй зи наъли мркбонти саҳни олами пари ҳилол

ای ز نعل مرکبانت صحن عالم پر هلال

Офтобӣ дар мъолӣ , осмонӣ дар ҷалол

آفتابی در معالی ، آسمانی در جلال

Теғи ту рӯзи вғо обод карда ганҷи фатҳ

تیغ تو روز وغا آباد کرده گنج فتح

Вусъати ту рӯзи сахо тороҷ карда ганҷи мол

وسعت تو روز سخا تاراج کرده گنج مال

Нест аз молидани куффори теғатро ситам

نیست از مالیدن کفار تیغت را ستم

Нест аз бахшӣдани амволи дастатро малол

نیست از بخشیدن اموال دستت را ملال

Пешвоеи гашти теғат , Авни афлокаши теғ

پیشوایی گشت تیغت ، عون افلاکش تیغ

Ки худои гашти ҷавдат , халқи офоқаши аёл

که خدایی گشت جودت، خلق آفاقش عیال

Аз барои ъдти ҷавдати вуҷӯди симу зар

از برای عدت جودت وجود سیم و زر

Ваз барои муддати умрати давоми моҳу сол

وز برای مدت عمرت دوام ماه و سال

Ҳаст бар вифқи ту аҷроми фалакро иттифоқ

هست بر وفق تو اجرام فلک را اتفاق

Ҳаст аз адли ту аҳкоми ҷаҳонро эътидол

هست از عدل تو احکام جهان را اعتدال

Аз замири равшани ту ахтарон ёбанд нур

از ضمیر روشن تو اختران یابند نور

Вази лақои фаррухи ту хусравон гиранд фол

وز لقای فرخ تو خسروان گیرند فال

Айши бдгўии ту тираи ҳамчуи айёми фироқ

عیش بدگوی تو تیره همچو ایام فراق

Умри бадхоҳи ту кӯтаҳи ҳамчуи айёми висол

عمر بدخواه تو کوته همچو ایام وصال

Аз ҳароси ту ниҳон карданд морони дасту по

از هراس تو نهان کردند ماران دست و پا

Дар паноҳ ту бароварданд мӯрони пару бол

در پناه تو برآوردند موران پر و بال

Дидаи тақвои зи нури адл ту дорад басар

دیدهٔ تقوی ز نور عدل تو دارد بصر

Чеҳраи маънии зи ҳасани лафз ту гирад ҷамол

چهرهٔ معنی ز حسن لفظ تو گیرد جمال

Шуд баҳор аз ҷӯади ту белؤлؤ , эй абри сахо

شد بحار از جود تو بی لؤلؤ ، ای ابر سخا

Шуд ҷибол аз бар ту бегавҳар , эй шамс навол

شد جبال از بر تو بی گوهر ، ای شمس نوال

Гар ту абрӣ чун шуд аз ҷӯади ту бе лؤлؤи баҳор ?

گر تو ابری چون شد از جود تو بی لؤلؤ بحار ؟

Вари ту шамсӣ чун шуд аз бар ту бе гавҳари ҷибол ?

ور تو شمسی چون شد از بر تو بی گوهر جبال؟

Нест аз авлоди одам чун ту маразии уссайр

نیست از اولاد آدم چون تو مرضی السیر

Нест аз абнои олам чун ту Маҳмӯди алхсол

نیست از ابنای عالم چون تو محمود الخصال

Ту ниҳоли давлатӣ дар бӯстони мамлакат

تو نهال دولتی در بوستان مملکت

Инат фаррухи бӯстон ва инат фархундаи ниҳол !

اینت فرخ بوستان و اینت فرخنده نهال!

Давлати фархунда ту фориғаст аз инқилоб

دولت فرخندهٔ تو فارغست از انقلاب

Ҳишмати поянда ту эминаст аз интиқол

حشمت پایندهٔ تو ایمنست از انتقال

Ҳар камолиро буд хавфи заволи андари ақаб

هر کمالی را بود خوف زوال اندر عقب

Ҳаст маликро камолии холӣ аз хавфи завол

هست ملک را کمالی خالی از خوف زوال

Теғи ту дар ҳар димоғӣ ҷой созад чун ҳавас

تیغ تو در هر دماغی جای سازد چون هوس

Хайли ту дар ҳар мзиқӣ роҳ ёбад чун хаёл

خیل تو در هر مضیقی راه یابد چون خیال

Рмҳи ту дар айбаҳои ҷавшани гардони шўб

رمح تو در عیبه های جوشن گردان شوب

Сахти осон , ҳамчуи андари фараҷаи дандони хилол

سخت آسان ، همچو اندر فرجهٔ دندان خلال

Шаҳрёро , Бобулу хоразми ҷой саҳар шуд

شهریارا ، بابل و خوارزم جای سحر شد

Саҳари ин айни ршоду саҳари он айни залол

سحر این عین رشاد و سحر آن عین ضلال

Ҳаст бар Бобули тафохурҳо басии хоразм ро

هست بر بابل تفاخرها بسی خوارزم را

Кон фахриҳо набошад назд доноёни маҳол

کان فاخرها نباشد نزد دانایان محال

Хиттаи Бобул агар гаштаст пари саҳари ҳаром

خطهٔ بابل اگر گشتست پر سحر حرام

Шуд зи шеърами хиттаи хоразми пари саҳари ҳалол

شد ز شعرم خطهٔ خوارزم پر سحر حلال

Нест дарёи маъдани оби зулол ва шуд кунун

نیست دریا معدن آب زلال و شد کنون

Табъи ман дарё ,у лекини маъдани оби зулол

طبع من دریا ، و لیکن معدن آب زلال

Нктҳои ту зи насри ман ҷудо кард изтироб

نکتهای تو ز نثر من جدا کرد اضطراب

Нақдҳои ту зи назми буруни баради ихтилол

نقدهای تو ز نظم برون برد اختلال

То буд ҷоизи ду кавкабро бики ҷои ақтрон

تا بود جایز دو کوکب را بیک جا اقتران

То шавад ҳосили ду ахтарро бики ҷои иттисол

تا شود حاصل دو اختر را بیک جا اتصال

Кавкаби аҳбоби ту бодо ҳамеша дар шараф

کوکب احباب تو بادا همیشه در شرف

Ва ахтари аъдои ту бодо ҳамеша дар вабол

و اختر اعدای تو بادا همیشه در وبال

Дар ҷаҳони айни алкмолсти офати малику малик

در جهان عین الکمالست آفت ملک و ملک

Боди малики ту масӯн аз офати айни алкмол

باد ملک تو مصون از آفت عین الکمال

Ту нишаста Комрон дар пешгоҳи мамлакат

تو نشسته کامران در پیشگاه مملکت

Ва истодаи хусравони пеши ту дар сафи нъол

و ایستاده خسروان پیش تو در صف نعال