Хилоф ёфт замину замони зи дасти Фтн

خلاف یافت زمین و زمان ز دست فتن

Бподшоаҳи замину бшҳрёри змн

به پادشاه زمین و به شهریار زمن

Ълоءи давлати Хоразмшоҳи фитнаи нишон

علاء دولت خوارزمشاه فتنه نشان

Ки шуд наҳуфта дар айём ӯ нишони Фтн

که شد نهفته در ایام او نشان فتن

АбўолмзФр , атсз ки ҳиммати ъолиш

ابوالمظفر ، اتسز که همت عالیش

Бар осмон кашад аз рӯй муфаххарати доман

بر آسمان کشد از روی مفخرت دامن

Шудаи ҳимоят ӯ фарқи шаръро мғФр

شده حمایت او فرق شرع را مغفر

Шудаи сиёсат ӯ шахси маликро ҷавшан

شده سیاست او شخص ملک را جوشن

зи баҳри мадҳашу амраш чу хома ва чу дуот

ز بهر مدحش و امرش چو خامه و چو دوات

Сипеҳри бастаи миёну ҷаҳони кушодаи даҳан

سپهر بسته میان و جهان گشاده دهن

Ҳарим ӯ шудаи арбоби фазлро манзил

حریم او شده ارباب فضل را منزل

Ҷаноб ӯ шудаи асҳоби шаръро маскан

جناب او شده اصحاب شرع را مسکن

зи раъй ӯ сипеҳри ҷалолро хуршед

ز رأی او سپهر جلال را خورشید

з ҷӯад ӯст чароғи умедро равған

ز جود اوست چراغ امید را روغن

Кашида сояи инсоф ӯ ббҳру бабр

کشیده سایهٔ انصاف او به بحر و به بر

Расидаи мояи анъом ӯ бамурд ва бизан

رسیده مایهٔ انعام او به مرد و به زن

Нидои ҳосид ӯ аз саттор « лотФрҳ »

ندای حاسد او از ستار « لاتفرح »

Самоъи носеҳ ӯ аз замона « лотҳзн »

سماع ناصح او از زمانه « لاتحزن »

Равад синонаш дар дръҳои Довӯдӣ

رود سنانش در درع‌های داوودی

Бидон мисол ки дар парниён равад сӯзан

بدان مثال که در پرنیان رود سوزن

МзФро , малико , хсрўо , зи бедодӣ

مظفرا ، ملکا ، خسروا ، ز بیدادی

Бибаст адли ту дасти ситораи римн

ببست عدل تو دست ستارهٔ ریمن

зи бими теғи ту , каз оҳанаст пайкар ӯ

ز بیم تیغ تو ، کز آهن است پیکر او

Бснг дар мутаворӣаст пайкари оҳан

به سنگ در متواری‌ست پیکرِ آهن

Касе ки ҳрзи санои ту бар забон ронад

کسی که حرز ثنای تو بر زبان راند

Нагардадаш нкботи замонаи пиромн

نگرددش نکبات زمانه پیرامن

Хуҷастаи сирати ту ҳамчуи сӯрати ту ҷамил

خجسته سیرت تو همچو صورت تو جمیل

Сутӯдаи мухбири ту ҳамчуи манзари ту ҳасан

ستوده مخبر تو همچو منظر تو حسن

зи ҳайбати ту шуҷоъони корзори ҷбон

ز هیبت تو شجاعان کارزار جبان

Бмҷлси ту фасеҳони рӯзгори алкн

به مجلس تو فصیحان روزگار الکن

Вале садри турои даҳри сохтаи асбоб

ولی صدر ترا دهر ساخته اسباب

Адуии малики турои чархи сӯхтаи хирман

عدوی ملک ترا چرخ سوخته خرمن

Бкўаҳ аз паии ҷӯади турои зару гавҳар

به کوه از پی جود ترا زر و گوهر

Ббоғ аз паии ҷашни турои гулу сӯсан

به باغ از پی جشن ترا گل و سوسن

Намӯда садри мниъи турои ҷаҳони тоъат

نموده صدر منیع ترا جهان طاعت

Ниҳодаи амри рафеъи турои фалаки гардан

نهاده امر رفیع ترا فلک گردن

Хдоигоно , доне : ки баҳри табъи маро

خدایگانا ، دانی : که بحر طبع مرا

Буқати назми камӣни бандаи ист дар адан

به وقت نظم کمین بنده‌ای‌ست دُرّ عدن

Бидон сифат ки туро додаанд малики ҷаҳон

بدان صفت که ترا داده‌اند ملک جهان

Яқин бидон ки : маро додаанд малики сухан

یقین بدان که : مرا داده‌اند ملک سخن

Марост назмӣ чун осмону бали аъло

مراست نظمی چون آسمان و بل اعلی

Марост насрӣ чун бӯстону бали аҳсан

مراست نثری چون بوستان و بل احسن

Ман он касам ки замонаи зи ҷунбиши афлок

من آن کسم که زمانه ز جنبش افلاک

Бмсл ман нашавад то қиёмати обистан

به مثل من نشود تا قیامت آبستن

Манам ки байт қасида марост аз ҳар илм

منم که بیت قصیده مراست از هر علم

Манам ки садр ҷарида марост дар ҳар фан

منم که صدر جریده مراست در هر فن

Худоӣ донад кндри ҳавои маҷлиси ту

خدای داند کندر هوای مجلس تو

Насиби ман чу ҳузурасту сари ман чу ълн

نصیب من چو حضور است و سِرّ من چو علن

зи баҳри хизмати ту фард гаштаам зи табор

ز بهر خدمت تو فرد گشته‌ام ز تبار

зи баҳри ҳазрати ту давр мондаам зи ватан

ز بهر حضرت تو دور مانده‌ام ز وطن

Хдоигоно , ман бандаро зи қаҳри аду

خدایگانا ، من بنده را ز قهر عدو

Ҳаме бисӯзад ҷон ва ҳаме бакоҳад тан

همی بسوزد جان و همی بکاهد تن

Сиёҳи гашти марои хотир чу бадари мунир

سیاه گشت مرا خاطر چو بدر منیر

Хамидаи гашти марои қомат чу сарви чаман

خمیده گشت مرا قامت چو سرو چمن

Маро танӣаст шудаи мубталои бадасти бало

مرا تنی‌ست شده مبتلا به دست بلا

Марои длист шудаи мумтаҳани бадасти мҳн

مرا دلی‌ست شده ممتحن به دست محن

Агар биздони бадхоҳи ман мақар будӣ

اگر به یزدان بدخواه من مقر بودی

з интиқом нарафтӣ бароаи аҳрӣман

ز انتقام نرفتی به راه اهریمن

Кулоҳ кибр ниҳодаст хасми ман бар сар

کلاه کبر نهادست خصم من بر سر

Кулоҳи дори ҷаҳонӣ , кулоҳ ӯ бФгн

کلاه‌دار جهانی ، کلاه او بفگن

Ниҳол фитна нишондаст аз раҳи кӣна

نهال فتنه نشاندست از ره کینه

Бадасти муқаддарати худ ниҳол ӯ бркн

به دست مقتدرت خود نهال او برکن

Гули саноу дуоро бухори ранҷу ъно

گل ثنا و دعا را بخار رنج و عنا

Накардаанд мулӯки замонаи подошн

نکرده‌اند ملوک زمانه پاداشن

Кунам бахотири равшани санои ҳазрати ту

کنم به خاطر روشن ثنای حضرت تو

Ки то буд зи бади нокасони марои мأмн

که تا بود ز بد ناکسان مرا مأمن

Чу марг хоҳад коём ман кунад торик

چو مرگ خواهد کایام من کند تاریک

Маро чаҳ фоида онгаҳ зи хотири равшан ?

مرا چه فایده آنگه ز خاطر روشن ؟

зи нози дӯсти ҳамеи гштмии малул ва кунун

ز ناز دوست همی گشتمی ملول و کنون

Чигуна сабр кунам бо шамотати душман ?

چگونه صبر کنم با شماتت دشمن ؟

Маро мабод фаромӯши ҳақи неъмати ту

مرا مباد فراموش حق نعمت تو

Агар турост фаромӯши ҳақи хизмати ман

اگر تراست فراموش حق خدمت من

Ҳамеша то ки мабарат буд хилофи ҷафо

همیشه تا که مبرت بود خلاف جفا

Ҳамеша то ки масаррат буд нақизи ҳузн

همیشه تا که مسرت بود نقیض حزن

Бтбъи сайди ту бодои замонаи саркаш

به طبع صید تو بادا زمانهٔ سرکش

Бтўъи роми ту бодои ситораи равшан

به طوع رام تو بادا ستارهٔ روشن

Улувва ҷоҳи ту афзӯнтар аз улувва само

علو جاه تو افزون‌تر از علو سما

Бақои хасми ту андактар аз бақои саман

بقای خصم تو اندک‌تر از بقای سمن

Ту ҷовдонаи бимон дар миёни суру сарвар

تو جاودانه بمان در میان سور و سرور

Ки бе анояти ту гашти сури мо шеван

که بی عنایت تو گشت سور ما شیون