Аё чарх аз ҳамлаи ту ҷаҳон
ایا چرخ از حملهٔ تو جهان
Ғуломи ҷаноби рафеъати ҷаҳон
غلام جناب رفیعت جهان
Шудаи фатҳро теғи ту созгор
شده فتح را تیغ تو سازگار
Шудаи адлро малики ту қаҳрамон
شده عدل را ملک تو قهرمان
Сипоҳ туро гашта исмати паноҳ
سپاه ترا گشته عصمت پناه
Ҳисом туро гашта насраи Фсон
حسام ترا گشته نصرة فسان
Камӣни пояи қадари ту меҳру моҳ
کمین پایهٔ قدر تو مهر و ماه
Киин пояи ҷӯади ту баҳру кон
کهین پایهٔ جود تو بحر و کان
Турои олами Муҳамадати зери даст
ترا عالم محمدت زیر دست
Турои бораи муфаххарати зери рон
ترا بارهٔ مفخرت زیر ران
На айёмро аз ту корӣ наҳуфт
نه ایام را از تو کاری نهفت
На афлокро аз ту розии ниҳон
نه افلاک را از تو رازی نهان
Ҷалоли ту бо чарх гашта қарин
جلال تو با چرخ گشته قرین
Ливои ту бо наср карда қирон
لوای تو با نصر کرده قران
Бароаи амли ҷӯади ту бадарға
براه امل جود تو بدرقه
зи сари зафари теғи ту тарҷумон
ز سر ظفر تیغ تو ترجمان
Шудаи бандаи садри ту марду зан
شده بندهٔ صدر تو مرد و زن
Садаи сухраи ҳукми ту инсу ҷон
سده سخرهٔ حکم تو انس و جان
Чу бар бандӣ аз баҳри кӯшиши камар
چو بر بندی از بهر کوشش کمر
Чу бигушое аз баҳри бахшиши бенон
چو بگشایی از بهر بخشش بنان
Замини ҷумла рангин кунӣ чун баҳор
زمین جمله رنگین کنی چون بهار
Ҷаҳони ҷумла заррин кунӣ чун хазон
جهان جمله زرین کنی چون خزان
Туе осмону збими ту хасм
تویی آسمان و زبیم تو خصم
Надонад заминро ҳамеи зосмон
نداند زمین را همی زآسمان
Туро аз ҳаводис зиён нест ҳеҷ
ترا از حوادث زیان نیست هیچ
Ҳаводисро фалак надорад зиён
حوادث را فلک ندارد زیان
Бинолад аду чун камон аз фазаъ
بنالد عدو چون کمان از فزع
Чу тир ту гардад қарини камон
چو تیر تو گردد قرین کمان
Бшмшири фитна нишонат намонад
بشمشیر فتنه نشانت نماند
ЗФтнаҳ дар атрофи олами нишон
زفتنه در اطراف عالم نشان
Вуҳушу туюрӣ , ки дар дштҳост
وحوش و طیوری ، که در دشتهاست
Шудаи ҷумлаи теғи турои миҳмон
شده جمله تیغ ترا میهمان
Ту меҳри сипеҳрӣ вазин карда Эй
تو مهر سپهری وزین کرده ای
Бурузу бурузии халқони змон
بروز و بروزی خلقان ضمان
Чу гардад гарони сафдаронро рикоб
چو گردد گران صفدران را رکاب
Чу гардад сабки сари кашонро Аннан
چو گردد سبک سر کشان را عنان
БтФсди замин аз фурӯғи зарроб
بتفسد زمین از فروغ ضراب
Баҷушад ҷаҳон аз наҳифи тъон
بجوشد جهان از نهیب طعان
Чу сарсари баради ҳамлаи Рахшу саманд
چو صرصر برد حمله رخش و سمند
Чу оташ занад шуълаи теғу синон
چو آتش زند شعله تیغ و سنان
Заминро зи хӯни сипаҳи перҳан
زمین را ز خون سپه پیرهن
Ҳаворо зи гирди сияҳи тилсон
هوا را ز گرد سیه طیلسان
Гӯони пойҳо дар ниҳодаи бмрг
گوان پایها در نهاده بمرگ
Ялони дастҳо баргирифтаи зҷон
یلان دستها برگرفته زجان
зи теғ чу нилӯфари атрофи дашт
ز تیغ چو نیلوفر اطراف دشت
Шавад лаъл монандаи арғавон
شود لعل مانندهٔ ارغوان
Дар он лаҳза бошӣ миёни ду саф
در آن لحظه باشی میان دو صف
Чу пели дмон ва чу шери жён
چو پیل دمان و چو شیر ژیان
На айём ёбад зи рмҳти наҷот
نه ایام یابد ز رمحت نجات
На афлок ёбад зи теғати амон
نه افلاک یابد ز تیغت امان
зи гурзати ҳамаи сафдарон дар хурӯш
ز گرزت همه صفدران در خروش
зи тирати ҳамаи саракашон дар фиғон
ز تیرت همه سرکشان در فغان
Басои ҷон ки аз бадсиголони малик
بسا جان که از بدسگالان ملک
Сетоне аз он ханҷари ҷони ситон
ستانی از آن خنجر جان ستان
Хаданги ту чун шуд равон дар масоф
خدنگ تو چون شد روان در مصاف
Чу хоки замин хор гардад равон
چو خاک زمین خوار گردد روان
Ту шоҳи заминӣу малики замин
تو شاه زمینی و ملک زمین
Бихоҳӣ гирифтани замон то замон
بخواهی گرفتن زمان تا زمان
Бгитӣ шавад малики ту мштҳр
بگیتی شود ملک تو مشتهر
Бъолм шавад ҷӯади ту достон
بعالم شود جود تو داستان
Бтиғи сроФшон бар ореи дамор
بتیغ سرافشان بر آری دمار
Ҳам аз қасри қсир , ҳам аз хони хон
هم از قصر قصیر ، هم از خان خان
Ҳамвои ту ҷӯянди хрдўи бузург
هموای تو جویند خردو بزرگ
Саноӣ ту гӯйанд пайрави ҷавон
ثنای تو گویند پیرو جوان
Ҳамаи пешвоёни дунёу дайн
همه پیشوایان دنیا و دین
Бхдмт бабанданд пешати миён
بخدمت ببندند پیشت میان
Зиҳӣ ! муштарии талъататро раҳе
زهی ! مشتری طلعتت را رهی
Зиҳӣ ! осмони ҳиммататро макон
زهی ! آسمان همتت را مکان
Туе бар ҳамаи сафдарони комгор
تویی بر همه صفدران کامگار
Туе бар ҳамаи хусравони Комрон
تویی بر همه خسروان کامران
Шуд зи оташи теғ чун оби ту
شد ز آتش تیغ چون آب تو
Дили душманони пари шарору духон
دل دشمنان پر شرار و دخان
Чаро чашми айши адуи тираи гашт ?
چرا چشم عیش عدو تیره گشت؟
Гарашгар зи ту серума кард устихон
گرش گر ز تو سرمه کرد استخوان
зи борони лутфи ту дар моҳи дай
ز باران لطف تو در ماه دی
Бирӯяд зи хорои ҳамеи зимрон
بروید ز خارا همی ضیمران
Ҷаҳон дошт ойину сони ситам
جهان داشت آیین و سان ستم
зи хавф дигар карда ойину сон
ز خوف دگر کرده آیین و سان
Шҳо , ҳоли бандаи дониста Эй
شها ، حال بنده دانسته ای
Ки ҳастам бмдҳти кушодаи забон
که هستم بمدحت گشاده زبان
Бмҳри ту пардохтаи ҷону дил
بمهر تو پرداخته جان و دل
зи баҳри ту бгзоштаҳи хонимон
ز بهر تو بگذاشته خانمان
Бғибт туро бӯдаам шукри гӯй
بغیبت ترا بوده ام شکر گوی
Бҳзрт туро бӯдаам мадҳ хон
بحضرت ترا بوده ام مدح خوان
Ту доне ки : имрӯз аз аҳли фазл
تو دانی که : امروز از اهل فضل
Манам бар сипоҳи сухани паҳлавон
منم بر سپاه سخن پهلوان
зи насрами бхҷлти нуҷуми сипеҳр
ز نثرم بخجلت نجوم سپهر
зи назми бҳирти ъқуди ҷмон
ز نظم بحیرت عقود جمان
На чун савти ман нФмаҳи ъндлит
نه چون صوت من نفمهٔ عندلیت
На чун табъи ман соҳати бӯстон
نه چون طبع من ساحت بوستان
Бнзми сухани ду забонам валек
بنظم سخن دو زبانم ولیک
Бнқл сухан нестам ду забон
بنقل سخن نیستم دو زبان
Набинӣ дар афъоли ман ҳеҷ бад
نبینی در افعال من هیچ بد
Агар сират ман кунӣ имтиҳон
اگر سیرت من کنی امتحان
Манам бандаи мухлиси ту бтбъ
منم بندهٔ مخلص تو بطبع
Марои бандаи мухлис хеш хон
مرا بندهٔ مخلص خویش خوان
Машав бадгумон дар чу ман банда Эй
مشو بدگمان در چو من بنده ای
Бтмўиаҳи ину бтзўири он
بتمویه این و بتزویر آن
Бики қасди соҳиби ғарази муддатӣ
بیک قصد صاحب غرض مدتی
Фитодам бкнҷии даруни нотавон
فتادم بکنجی درون ناتوان
На рӯҳи марои роҳати лаҳву айш
نه روح مرا راحت لهو و عیش
На шахси марои лиззати обу нон
نه شخص مرا لذت آب و نان
з мӯя шудам ҳамчуи мӯеи наҳиф
ز مویه شدم همچو مویی نحیف
з нола шудам ҳамчуи нолии навон
ز ناله شدم همچو نالی نوان
Баҳақи мъолӣ , ки будӣ дареғ
بحق معالی ، که بودی دریغ
Агар дар ънои мардумии ройгон
اگر در عنا مردمی رایگان
Чаҳ кардам ? чаҳ омад зи ман дар вуҷӯд ?
چه کردم ؟ چه آمد ز من در وجود؟
Ки гаштами бад-ӣни сони асири ҳўон
که گشتم بدین سان اسیر هوان
На бо лиззату роҳатами иттисол
نه با لذت و راحتم اتصال
На бо неъмату ҳурматами ақтрон
نه با نعمت و حرمتم اقتران
Дар онрўзгорӣ ки ҳосил набӯд
در آنروزگاری که حاصل نبود
Марои ъушри ин назму насру баён
مرا عشر این نظم و نثر و بیان
Бойени тӯли муддати дарин боргоҳ
باین طول مدت درین بارگاه
Бойени ҳақи хизмати дарин остон
باین حق خدمت درین آستان
Расидам ҳар солаи шаш ҳафт бор
رسیدم هر ساله شش هفت بار
Зсдри ту ташрифҳои гарон
زصدر تو تشریفهای گران
Гуҳии ҷомҳое чу боғи баҳор
گهی جامهایی چو باغ بهار
Гуҳии бораҳоӣ чу боди бузон
گهی بارهایی چو باد بزان
Гуҳии бадарҳоеи пар аз зари сурх
گهی بدرهایی پر از زر سرخ
Гуҳии бардагонӣ чу ҳури ҷинон
گهی بردگانی چو حور جنان
Чу шуд бекарони хизмату фазли ман
چو شد بیکران خدمت و فضل من
Чаро кам шуд он бахшиши бекарон ?
چرا کم شد آن بخشش بیکران؟
Ҳаме то набошад аён чун хабар
همی تا نباشد عیان چون خبر
Ҳаме то набошад яқин чун гумон
همی تا نباشد یقین چون گمان
Турои боди маҷду мъолии мудом
ترا باد مجد و معالی مدام
Турои боди малики бақои ҷовдон
ترا باد ملک بقا جاودان
Вале туро рӯй чун лолаи сурх
ولی ترا روی چون لاله سرخ
Адуии турои чеҳра чун заъфарон
عدوی ترا چهره چون زعفران
Бмонод то домани растхез
بماناد تا دامن رستخیز
Ҳамеи подшоҳӣ дар ин хонадон
همی پادشاهی در این خاندان
Ҳумоюнати иду зи хавфу ваъид
همایونت عید و ز خوف و وعید
Адуи мондаи ғамгин ва ту шодмон
عدو مانده غمگین و تو شادمان