Зини синаи пари оташу зини дидаи пари об

زین سینهٔ پر آتش و زین دیدهٔ پر آب

Дардо ! ки гашти қоидаи умри ман хароб

دردا ! که گشت قاعدهٔ عمر من خراب

Аз бими ғарқу ҳрқи наёбади марои ҳаме

از بیم غرق و حرق نیابد مرا همی

Дар синаи ҳеҷ шодӣ ва дар дидаи ҳеҷ хоб

در سینه هیچ شادی و در دیده هیچ خواب

Зардаст чеҳраи ман ва аз шарми душманон

زردست چهرهٔ من و از شرم دشمنان

Ҳар шаб кунам бхўни ҷигари чеҳраро хизоб

هر شب کنم بخون جگر چهره را خضاب

Гардун диҳад зсФраҳи ҳасрати марои таом

گردون دهد زسفرهٔ حسرت مرا طعام

Гетӣ диҳад зсоғри меҳнати марои шаҳоб

گیتی دهد زساغر محنت مرا شراب

Занбӯри вор буд луобами зшҳду чарх

زنبور وار بود لعابم زشهد و چرخ

Чун заҳр мор кард маро дар даҳони луоб

چون زهر مار کرد مرا در دهان لعاب

Амсоли ман макрам ва ман сухраи замон

امثال من مکرم و من سخرهٔ زمان

Ва ақроми ман мураффаҳ ва ман туъмаи зӣоб

و اقرام من مرفه و من طعمهٔ ذئاب

Гуфтам ки : дар шабоб кунам давлатии бадаст

گفتم که : در شباب کنم دولتی بدست

Номади бадасти давлат ва аз даст шуд шабоб

نامد بدست دولت و از دست شد شباب

Умрами зкўаҳ чарх шуд ва нест худ маро

عمرم زکوه چرخ شد و نیست خود مرا

Ҷузи ашки ҳамчуи симу рухи ҳамчуи зари ноб

جز اشک همچو سیم و رخ همچو زر ناب

Гирам дар ҳисоби ман онч ахтарон диҳанд

گیرم در حساب من آنچ اختران دهند

Венаи умри ман ки рафт нагиранд дар ҳисоб

وین عمر من که رفت نگیرند در حساب

Он лؤлؤи хўшоб ки борид май зтбъ

آن لؤلؤ خوشاب که باریدمی  ز طبع

БоРом кунун здидаҳи ҳамон лؤлؤи хўшоб

بارم کنون زدیده همان لؤلؤ خوشاب

Ҳаст офтоби табъи ман аз равшанӣ ва лек

هست آفتاب طبع من از روشنی و لیک

Дар пеш ӯ ҳиҷоб шуд андӯҳ чун саҳоб

در پیش او حجاب شد اندوه چون سحاب

Торик аз он шудаст ақолими назму наср

تاریک از آن شدست اقالیم نظم و نثر

Кандар саҳоб тира бимонадаст офтоб

کاندر سحاب تیره بماندست آفتاب

Бар ман шуданд хираи шаётини ҳодисот

بر من شدند خیره شیاطین حادثات

То шуд наҳуфта аз фалаки табъи ман шаҳоб

تا شد نهفته از فلک طبع من شهاب

Умр архёнтӣ накунад ҳам расми бФзл

عمر ارخیانتی نکند هم رسم بفضل

Аз баъди хкшоли ҳаводиси бФтҳи боб

از بعد خکشال حوادث بفتح باب

Ман қонеъам ҳар ончии расонади бмни фалак

من قانعم هر آنچه رساند بمن فلک

Дар ҳеҷ ҳол нест маро бо фалаки ҳисоб

در هیچ حال نیست مرا با فلک حساب

Дар пеши лаъибатони ду дидаи дасти шарм

در پیش لعبتان دو دیده دست شرم

Созами зи тилсони қаноати ҳамеи ниқоб

سازم ز طیلسان قناعت همی نقاب

Аз аҳли файзи ҳамли мазаллат барои чиз

از اهل فیض حمل مذلت برای چیز

Корӣаст носутӯда ва шуғлӣаст носавоб

کاریست ناستوده و شغلیست ناصواب

Эъроз кардам аз ҳамаи офоқ ва сохтам

اعراض کردم از همه آفاق و ساختم

Мари даргаи хдиўи худовандро моб

مر درگه خدیو خداوند را مآب

Хоразмшоҳи атсзи ғозӣ , ки саҳм ӯ

خوارزمشاه اتسز غازی ، که سهم او

Афганд дар қабоили куффори изтироб

افگند در قبایل کفار اضطراب

Шоҳӣ ки ҳаст итоат ӯ волии улқулуб

شاهی که هست اطاعت او والی القلوب

Шоҳӣ ки ҳаст ҳайбат ӯ молики алрқоб

شاهی که هست هیبت او مالک الرقاب

Иқболаш аз камони ҳаводиси бабради тир

اقبالش از کمان حوادث ببرد تیر

Инсофаш аз даҳони нўоӣби бикунади ноб

انصافش از دهان نوائب بکند ناب

ӯ шамси толеъу дгарони зарраи ҳаво

او شمس طالع و دگران ذرهٔ هوا

ӯ баҳри зохру дгарони ҷуръаи шароб

او بحر ذاخر و دگران جرعهٔ شراب

эй дар фазои ҷоҳи ту исломро диранг

ای در فضای جاه تو اسلام را درنگ

Вай бар фанои хасми ту айёмро шитоб

وی بر فنای خصم تو ایام را شتاب

Ҳаст аз ситораи бораи чоҳи турои мақом

هست از ستاره بارهٔ چاه ترا مقام

Ҳаст аз мҷраҳи хаймаи умри турои таноб

هست از مجره خیمهٔ عمر ترا طناب

Мисли ту хусравии надиҳади даст дар Аннан

مثل تو خسروی ندهد دست در عنان

Шабаҳи ту сафдарӣ наниҳад пой дар рикоб

شبه تو صفدری ننهد پای در رکاب

Шоҳо , туе ки лашкари омоли халқи рост

شاها ، تویی که لشکر آمال خلق راست

Бе фитнаи хзоини амвол ту наҳоб

بی فتنهٔ خزاین اموال تو نهاب

Бишинав ҳадиси ман , ки буд зостмоъи он

بشنو حدیث من ، که بود زاستماع آن

Дар оҷилати мҳомд ва дар оҷлти савоб

در عاجلت محامد و در آجلت ثواب

Онч омадаст бар танам аз чарх , номдст

آنچ آمدست بر تنم از چرخ ، نامدست

Аз дӯдаи Муъовия бар оли бӯи туроб

از دودهٔ معاویه بر آل بو تراب

Ашкам шуд аз ҷафои фалак чун рухи тзўр

اشکم شد از جفای فلک چون رخ تذور

Рӯзам шуд аз ънои ҷаҳон чун пари ғроб

روزم شد از عنای جهان چون پر غراب

Бар сафи чарх аз қабл саҳми ман саҳҳом

بر صف چرخ از قبل سهم من سهام

Дар кафи субҳ аз ҷиҳати ҳарби ман ҳроб

در کف صبح از جهت حرب من حراب

Он кас ки тоъат ту гузинад ризои диҳӣ

آن کس که طاعت تو گزیند رضا دهی

То бе гуноҳи чархи расонади бадви азоб ?

تا بی گناه چرخ رساند بدو عذاب ؟

Ҷустем мо ду тан : ту боҳсон ва ман бҷон

جستیم ما دو تن : تو باحسان و من بجان

Ту дар ин мадоеҳ ва ман хоки он ҷаноб

تو در این مدایح و من خاک آن جناب

Ман дар худ ва надонам , то чист мари туро ?

من در خود و ندانم ، تا چیست مر ترا؟

Борӣ , марост хоки ҷаноби ту машки ноб

باری ، مراست خاک جناب تو مشک ناب

Аз меҳр ту нагирад ҷони ман эҳтироз

از مهر تو نگیرد جان من احتراز

Вази мадҳ ту наҷуед табъи ман иҷтиноб

وز مدح تو نجوید طبع من اجتناب

Ин шаш ҳазор байт , ки гуфтам бмдҳи ту

این شش هزار بیت ، که گفتم بمدح تو

Аз шаш ҳазор ақди ҷавоҳири бабради об

از شش هزار عقد جواهر ببرد آب

Дорам ман интисоби ъаноёти эзадӣ

دارم من انتساب عنایات ایزدی

Бо интисоб дод марои фазли иктисоб

با انتساب داد مرا فضل اکتساب

Лекин чу ҳастам аз ҳамаи авбоши хори ту

لیکن چو هستم از همه اوباش خار تو

Чаҳ фахри зи иктисоб ва чаҳ роҳати зи интисоб ?

چه فخر ز اکتساب و چه راحت ز انتساب؟

То аз тавотури ҳаракот фалак шавад

تا از تواتر حرکات فلک شود

Ҳар шаби ҷамоли чеҳраи хуршед дар ҳиҷоб

هر شب جمال چهرهٔ خورشید در حجاب

Ҳар чони нишону ком буд дар ҷаҳон барон

هر چان نشان و کام بود در جهان بران

Ҳар чони ҷалолу ҷоҳ буд аз фалак биёб

هر چان جلال و جاه بود از فلک بیاب

То осмони бпоид , бо осмони бпоӣ ?

تا آسمان بپاید ، با آسمان بپای ؟

То муштарӣ битобад , чун муштарӣ битоб !

تا مشتری بتابد ، چون مشتری بتاب !

Дар охири қасидаи бандаи дуои хайр

در آخر قصیدهٔ بنده دعای خیر

Андари давоми давлати ту боди мустаҷоб

اندر دوام دولت تو باد مستجاب