эй талъати ту некӯи ваии қомати ту зебо

ای طلعت تو نیکو وی قامت تو زیبا

Зулфин ту чун анбар , рухсори ту чун дебо

زلفین تو چون عنبر، رخسار تو چون دیبا

Аз моҳи самои дорои афрӯхтатар чеҳра

از ماه سما دارای افروخته تر چهره

Вази сарви сеӣ дорои афрохтатар боло

وز سرو سهی دارای افراخته تر بالا

Кошонаи шахси ту зебад ки буд ҷинат

کاشانهٔ شخص تو زیبد که بود جنت

Машшота рӯй ту зебад ки буд ҳўро

مشاطهٔ روی تو زیبد که بود حورا

Ин гашта ту чун хурмои сангини дил

این گشته تو چون خرما سنگین دل

Хораст ғамат , оре , бо хор буд хурмо

خارست غمت، آری، با خار بود خرما

Дар ишқ кунад қиблаи тимори марои Вомиқ

در عشق کند قبله تیمار مرا وامق

Дар ҳасани баради саҷдаи дидори турои узро

در حسن برد سجده دیدار ترا عذرا

Оварда ба ҷон додани васли ту дами мӯъҷиз

آورده به جان دادن وصل تو دم معجز

Бинмуда бҷони бурдани ҳиҷри ту яди Байзо

بنموده بجان بردن هجر تو ید بیضا

Бе ду рухи рангинати равнақи надиҳади бода

بی دو رخ رنگینت رونق ندهد باده

Бе ду лаби нўшинти лиззати надиҳади саҳбо

بی دو لب نوشینت لذت ندهد صهبا

Бснбли пари тобати сад лаъиб шудаи пинҳон

بسنبل پر تابت صد لعب شده پنهان

Вази наргиси пари хобати сад фитна шудаи пайдо

وز نرگس پر خوابت صد فتنه شده پیدا

Бар халқ , зи ишқи ту , ҳар рӯзи яке фитна

بر خلق، ز عشق تو، هر روز یکی فتنه

Дар шаҳр , зи меҳри ту ҳар лаҳзаи яке ғавғо

در شهر، ز مهر تو هر لحظه یکی غوغا

Моро набӯд ёрои дар дафъи балои ту

ما را نبود یارای در دفع بلای تو

Гар насраи дайни ҳақи насраи надиҳади мо ро

گر نصرة دین حق نصرة ندهد ما را

Шоҳӣ , ки буд қадараш бо мартабати гардун

شاهی، که بود قدرش با مرتبت گردون

Шоҳӣ ки буд дасташ бо мкрмти дарё

شاهی که بود دستش با مکرمت دریا

Даст карамаш дода моли караи ағбр

دست کرمش داده مال کرهٔ اغبر

Пои шарафаши судаи авҷи фалаки хзро

پای شرفش سوده اوج فلک خضرا

Хуршед буд тобон ҳамчун дил ӯ лекин

خورشید بود تابان همچون دل او لیکن

Онгаҳ ки занад раъйат бар конгресси ҷавзо

آنگه که زند رأیت بر کنگره جوزا

эй онкии бънФи ту дрФтд аз гардун

ای‌آنکه بعنف تو درفتد از گردون

Ваии онкӣ ба лутфи ту гули брдмд аз хоро

وی آنکه به لطف تو گل بردمد از خارا

Аз теғи ту бо зинати ин салтанати олӣ

از تیغ تو با زینت این سلطنت عالی

Вази калаки ту бо ртбти ин мамлакати воло

وز کلک تو با رتبت این مملکت والا

Он рӯз ки бигузоради санадони зи туфи ҷумла

آن روز که بگذارد سندان ز تف جمله

Ва он вқткаҳ бигурезад шайтони зи сафи ҳиҷо

و آن وقتکه بگریزد شیطان ز صف هیجا

Теғи ту қалоъи дайн , чун теғи алӣ яксар

تیغ تو قلاع دین ، چون تیغ علی یکسر

Холӣ кунад аз кофар , торӣ кунад аз аъдо

خالی کند از کافر، تاری کند از اعدا

Аз шахси ҷаҳонгирон чун кӯҳ шавад ҳомӯн

از شخص جهانگیران چون کوه شود هامون

Вази хӯни адуи бандон чун баҳр шавад саҳро

وز خون عدو بندان چون بحر شود صحرا

Офоқ шавад торик , чун синаи номуъмин

آفاق شود تاریک، چون سینهٔ نامؤمن

Хуршед шавад тира чун дидаи нобӣно

خورشید شود تیره چون دیدهٔ نابینا

Аз нур синон гардад монанди фалаки пастӣ

از نور سنان گردد مانند فلک پستی

Взгрд сипаҳ гардад монанди замини боло

وزگرد سپه گردد مانند زمین بالا

Бобأси ту он соъат чун мум буд оҳан

بابأس تو آن ساعت چون موم بود آهن

Ва зи бими ту он лаҳза чун пер буд бурно

و ز بیم تو آن لحظه چون پیر بود برنا

Аз ҳирс занад наъраи икрони ту чун тундар

از حرص زند نعره یکران تو چون تندر

Ва з табъ кунад ҷавлони шабдизи ту чун нкбо

و ز طبع کند جولان شبدیز تو چون نکبا

Рмҳ ту шавад ёрон дар хасми ту чун танин

رمح تو شود یاران در خصم تو چون تنین

Хасм ту шавад пинҳон аз бим чун анқо

خصم تو شود پنهان از بیم چون عنقا

Аз тан бикунӣ ҳамчун мзмори сари хасмон

از تن بکنی همچون مزمار سر خصمان

Ва зи ҳам бадарӣ ҳамчун паргори тани аъдо

و ز هم بدری همچون پرگار تن اعدا

Шоҳӣ набӯд ҳаргиз дар ҷанги турои сонӣ

شاهی نبود هرگز در جنگ ترا ثانی

Гардӣ набӯд ҳаргиз дар ҳарби турои ҳамто

گردی نبود هرگز در حرب ترا همتا

Аз ҳукми ту баргаштани касро набӯд Зуҳра

از حکم تو برگشتن کس را نبود زهره

Ва зи хати ту сари бурдани касро набӯд ёро

و ز خط تو سر بردن کس را نبود یارا

Шамсии ту баҳри маънӣу авлоди фузуни зи анҷум

شمسی تو بهر معنی و اولاد فزون ز انجم

Куллӣ ту баҳри донишу абнои ҷаҳони аҷзо

کلی تو بهر دانش و ابنای جهان اجزا

Дар даҳр ба ту нозад ҳам давлат ва ҳам неъмат

در دهر به تو نازد هم دولت و هم نعمت

Дар ҳашар бинозад ҳам одам ва ҳам ҳавво

در حشر بنازد هم آدم و هم حوا

эй хизмат ту гашта пероя ҳар оқил

ای خدمت تو گشته پیرایهٔ هر عاقل

Ваии мадҳат ту гашта сармоя ҳар доно

وی مدحت تو گشته سرمایهٔ هر دانا

Аз садри мниъи ту ҳаргиз нашавам як сӯ

از صدر منیع تو هرگز نشوم یک سو

Вази назми санои ту ҳаргиз нашавам танҳо

وز نظم ثنای تو هرگز نشوم تنها

Дар назми яди Байзо кас набӯд ҷузи ман

در نظم ید بیضا کس نبود جز من

Ва он кас ки кунад даъвии беҳудаи пазади савдо

و آن کس که کند دعوی بیهوده پزد سودا

Дорам зи аҷами манша , лекини бФсоҳт дар

دارم ز عجم منشأ، لیکن بفصاحت در

Бисёр фузун оянд аз тайифаи бтҳо

بسیار فزون آیند از طایفهٔ بطحا

Онам ки ба ман гардад арқони сухани муҳкам

آنم که به من گردد ارکان سخن محکم

Ва онам ки ба ман ёбад фармони ҳунари имзо

و آنم که به من یابد فرمان هنر امضا

Гаштаст забонами даҳ , чун сӯсани озода

گشتست زبانم ده،چون سوسن آزاده

Дар молаш ҳар душмани ду рӯ чу гули раъно

در مالش هر دشمن دو رو چو گل رعنا

Бо қӯти Авни ту касро нашавам оҷиз

با قوت عون تو کس را نشوم عاجز

Бо ҳишмати ҷоҳи ту бо кас накунам ибқо

با حشمت جاه تو با کس نکنم ابقا

Имрӯзи бсъии ту ҳолести марои некӯ

امروز بسعی تو حالیست مرا نیکو

Ва имрӯз ба фар ту корӣаст марои зебо

و امروز به فر تو کاریست مرا زیبا

Аҳбоби мрори оради осоиши ман шодӣ

احباب مرار آرد آسایش من شادی

Ва аъдоӣ маро созад оромиши ман шайдо

و اعدای مرا سازد آرامش من شیدا

Аз ғусса ҳаме гӯйанд ӯ бош малик бо ҳам ;

از غصه همی‌ گویند او باش ملک با هم؛

Охири з куҷо омад ин фикри фалаки паймо ?

آخر ز کجا آمد این فکر فلک پیما؟

эй онкии зи азмати имрӯзи ҳамеи пайчи

ای آنکه ز عزمت امروز همی ‌پیچی

Зини гӯнаи басии пайчи ,гар сабр кунӣ фардо

زین گونه بسی پیچی، گر صبر کنی فردا

То каси зи фалаки ҳаргиз ғамгин нашавад хира

تا کس ز فلک هرگز غمگین نشود خیره

То каси зи ҷаҳони ҳаргиз расво нашавад ъмдо

تا کس ز جهان هرگز رسوا نشود عمدا

Бодои дили бадхоҳати хираи зФлки ғамгин !

بادا دل بدخواهت خیره زفلک غمگین !

Бодои тани бдгўити ъмдои бҷҳони расво !

بادا تن بدگویت عمداً بجهان رسوا!

Авқот сиём омад ва оварад бсдри ту

اوقات صیام آمد و آورد بصدر تو

Аз хулди барин тӯҳфа , сад неъмат ва сад оло

از خلد برین تحفه، صد نعمت و صد آلا

Фархундаи канори эзад , бар зоти Карими ту

فرخنده کنار ایزد، بر ذات کریم تو

Ин моҳи макрамро венаи неъмати олоро

این ماه مکرم را وین نعمت آلارا