Шоҳӣ , ки қадар ӯ зи сурайё нишон диҳад

شاهی، که قدر او ز ثریا نشان دهد

Даргоҳ ӯ зи гунбади ҷоФӣ амон диҳад

درگاه او ز گنبد جافی امان دهد

Хоразми шоҳи оламу одил , ки хок ро

خوارزم شاه عالم و عادل، که خاک را

Сами саманд ӯ шараф осмон диҳад

سم سمند او شرف آسمان دهد

Он шоҳи шери дил , малики атсз ки Авн ӯ

آن شاه شیر دل ، ملک اتسز که عون او

Рӯбоҳро мҳобти шер жён диҳад

روباه را مهابت شیر ژیان دهد

Теғаши брзми ёрии шаръ ҳудо кунад

تیغش برزم یاری شرع هدی کند

Дасташи ббзми рӯзии пбр ва ҷавон диҳад

دستش ببزم روزی پبر و جوان دهد

ӯ пушти малику дайн ва бубахшад бики замон

او پشت ملک و دین و ببخشد بیک زمان

Ҳар чони бъмрҳои шиками баҳр ва кон диҳад

هر چان بعمرها شکم بحر و کان دهد

Соқии бос ӯ ҷигари бадсигол ро

ساقی باس او جگر بدسگال را

Шарбати ҳамаи зи чашмаи теғ ва синон диҳад

شربت همه ز چشمهٔ تیغ و سنان دهد

Унфаш баҷанг феъли қазо ва қадар кунад

عنفش بجنگ فعل قضا و قدر کند

Лутфаши бслҳи назми замин ва замон диҳад

لطفش بصلح نظم زمین و زمان دهد

Чун башнавад хасоиси адлаш хаҷал шавад

چون بشنود خصایص عدلش خجل شود

Он кас ки шарҳи сират Нӯшервон диҳад

آن کس که شرح سیرت نوشیروان دهد

эй хусрав ки теғи ту чу нилӯфарати бҳрб

ای خسرو که تیغ تو چو نیلوفرت بحرب

Атрофи хокро сифат арғавон диҳад

اطراف خاک را صفت ارغوان دهد

Ҳангоми кару фари кнФи офтоб ро

هنگام کر و فر کنف آفتاب را

Аз гирди тираи мураккаби ту тилсон диҳад

از گرد تیره مرکب تو طیلسان دهد

Афви ту аз ҳдоиқи ҷинат хабар кунад

عفو تو از حدایق جنت خبر کند

Хашми ту аз сўоъқи дӯзах нишон диҳад

خشم تو از صواعق دوزخ نشان دهد

Ҳар рӯзи бомдоди ҷаноби туро ба бФхр

هر روز بامداد جناب ترا به بفخر

Хуршеди бӯса дар тараф остон диҳад

خورشید بوسه در طرف آستان دهد

Сармояи маргро набӯд ҷузи хилофи ту

سرمایه مرگ را نبود جز خلاف تو

ӯро ба ҷои суди замона зиён диҳад

او را به جای سود زمانه زیان دهد

Онро ки номи ту сабк ояд бигӯаш ӯ

آن را که نام تو سبک آید بگوش او

Дасти ту гӯшмол ба гурз гарон диҳад

دست تو گوشمال به گرز گران دهد

Ҳасодатро сиёсати саҳми ту ҷони барад

حسادت را سیاست سهم تو جان برد

Ва аҳбобро анояти ҷоҳи ту ҷон диҳад

و احباب را عنایت جاه تو جان دهد

Ту баҳр бекароне ва мавҷ навол ту

تو بحر بی کرانی و موج نوال تو

Атрофи даҳрро гуҳар бекарон диҳад

اطراف دهر را گهر بی‌کران دهد

Бе корзори пушти адуии турои зи бим

بی کارزار پشت عدوی ترا ز بیم

Нақши хаёли тири ту нақш камон диҳад

نقش خیال تیر تو نقش کمان دهد

Кинати зи оби шуъла оташ баровард

کینت ز آب شعلهٔ آتش برآورد

Қаҳрати бхоки хосият парниён диҳад

قهرت بخاک خاصیت پرنیان دهد

Шуд вақти он ки мамлакати шарқу ғарб ро

شد وقت آن که مملکت شرق و غرب را

Таъӣди осмони бкФи ту Аннан диҳад

تأیید آسمان بکف تو عنان دهد

Рояти нишоти буқъаи мо Форқин кунад

رایت نشاط بقعهٔ ما فارقین کند

Амрати қарори хитта Мозандарон диҳад

امرت قرار خطهٔ مازندران دهد

Сад паҳлавон чу рустами дорӣу ҷоҳи ту

صد پهلوان چو رستم داری و جاه تو

Ҳар рӯзи кишварии бикӣ паҳлавон диҳад

هر روز کشوری بیکی پهلوان دهد

Шоҳо , туе ки дасти ҷаводи ту дару зар

شاها، تویی که دست جواد تو در و زر

Чун абри навбаҳор ва чу бод хазон диҳад

چون ابر نوبهار و چو باد خزان دهد

Дар равшанӣ чу чашма хуршед бугзарад

در روشنی چو چشمهٔ خورشید بگذرد

Ҳар илмро ки лафзи шарифат баён диҳад

هر علم را که لفظ شریفت بیان دهد

Ҳар кас ки сӯии садр ту ояд , зоҳли фазл

هر کس که سوی صدر تو آید، زاهل فضل

ӯро қабули маҷлиси ту ном ва нон диҳад

او را قبول مجلس تو نام و نان دهد

Аз бад чаҳ бок бошад онро ? ки бахти нек

از بد چه باک باشد آنرا ؟ که بخت نیک

Андари паноҳи садри рафеъат макон диҳад

اندر پناه صدر رفیعت مکان دهد

Дода бъдли замонаи сарири малик

داده بعدل زمانه سریر ملک

Касро замонаи малики куҷо ройгон диҳад

کس را زمانه ملک کجا رایگان دهد

Илмаст ҳам нишинату донистае ки илм

علمست هم‌نشینت و دانسته ای که علم

Ҷонро либоси зиндагӣ ҷовдон диҳад

جان را لباس زندگی جاودان دهد

Онаст подшоҳи баҳақ , кндрини ҷаҳон

آنست پادشاه بحق، کندرین جهان

Тартиби кори мамлакати он ҷаҳон диҳад

ترتیب کار مملکت آن جهان دهد

Доно чу ёфта неъмати боқӣ , куҷои бҳрс

دانا چو یافته نعمت باقی، کجا بحرص

Тан дар ҳтоми фонии ин хокдон диҳад

تن در حطام فانی این خاکدان دهد

Оқил набошад онкӣ тавонад бъз расед

عاقل نباشد آنکه تواند بعز رسید

Онгаҳ зимоми нафаси бадаст ҳўон диҳад

آنگه زمام نفس بدست هوان دهد

Мардуми зи баҳри касб мъолӣ кашад ъно

مردم ز بهر کسب معالی کشد عنا

Саг бошад он ки дили бағам устихон диҳад

سگ باشد آن که دل بغم استخوان دهد

Миннати худоиро , ки марои лутфи ту ҳаме

منت خدای را، که مرا لطف تو همی

Ҳар чони салоҳ ҳар ду ҷаҳонаст он диҳад

هر چان صلاح هر دو جهانست آن دهد

Гоҳами ъавоиди ту алоҷ бадан кунад

گاهم عواید تو علاج بدن کند

Гоҳами фавойиди ту шифоӣ равон диҳад

گاهم فواید تو شفای روان دهد

Надиҳади ббоғу рўоғи бсди соли абри онч

ندهد بباغ و رواغ بصد سال ابر آنچ

Дар як замонаи он каф гавҳар фишон диҳад

در یک زمانه آن کف گوهر فشان دهد

То ҷаъди дилбарони сифат аз ғолияи барад

تا جعد دلبران صفت از غالیه برد

То рӯй ошиқони хабар аз заъфарон диҳад

تا روی عاشقان خبر از زعفران دهد

Бодии ту шодмон , ки ҳамеи аҳли фазл ро

بادی تو شادمان ، که همی اهل فضل را

Айёми давлати ту дилӣ шодмон диҳад

ایام دولت تو دلی شادمان دهد

Афзӯнати боди зӯр ва тавон , зонка дар ҷаҳон

افزونت باد زور و توان، زانکه در جهان

Дайнро ҳамеи ҷалоли ту зӯр ва тавон диҳад

دین را همی جلال تو زور و توان دهد