Баҳори бози ҷаҳонро ҳаме биорояд

بهار باز جهان را همی بیاراید

Ҷамоли чеҳраи бустони ҳамеи биафзояд

جمال چهرهٔ بستان همی بیفزاید

Басони ҷилваи гарони гӯшу гардани гетӣ

بسان جلوه گران گوش و گردن گیتی

Багӯнаи гӯнаи ҷавоҳир ҳаме биорояд

بگونه گونه جواهر همی بیاراید

Саҳоб рӯй шукуфаи ҳамеи биФрўзд

سحاب روی شکوفه همی بیفروزد

Шимоли ҷаъди бунафшаи ҳамеи бпироид

شمال جعد بنفشه همی بپیراید

Яке бкўаҳу бсҳрои гулоб май резад

یکی‌ بکوه و بصحرا گلاب می‌ریزد

Яке ббоғу бустон абир ме сояд

یکی بباغ و بستان عبیر می ساید

Баҳори нойиб ризвон шудаст , гарна чаро

بهار نایب رضوان شدست، گرنه چرا

Дар хзоини ҷинот адан бигушоед ?

در خزاین جنات عدن بگشاید ؟

Гуласт шоҳу раёҳини ҳама сипоҳ вайанд

گلست شاه و ریاحین همه سپاه ویند

Чунин сипаҳро лобуди чунон шаҳӣ бояд

چنین سپه را لابد چنان شهی باید

Гуласт ореи шоҳу баном ӯ инак

گلست آری شاه و بنام او اینک

зи хутба кардани булбул ҳаме наёсоед

ز خطبه کردن بلبل همی نیاساید

Даҳони сӯсани озодаро бмдҳти гул

دهان سوسن آزاده را بمدحت گل

Забон даҳаст вагар азъоФи даҳ буд шояд

زبان دهست و گر اضعاف ده بود شاید

Кушодаи наргиси чашми умедро ҳамаи шаб

گشاده نرگس چشم امید را همه شب

Ки субҳи брдмду гул ҷамол бинмоед

که صبح بردمد و گل جمال بنماید

Гирифтаи лолаи бкФи ҷоми лаълу мондаи бпоӣ

گرفته لاله بکف جام لعل و مانده بپای

Магари ббзми худаш гул шароб фармоед ?

مگر ببزم خودش گل شراب ‌فرماید ؟

Бунафшаи пеш дар афкандаи сари мсхрўор

بنفشه پیش در افکنده سر مسخروار

зи хати тоъати гули ним хтўаҳи нгроид

ز خط طاعت گل نیم خطوه نگراید

Магари мнозғи гули гашти арғавон , вари не

مگر منازغ گل گشت ارغوان، ور نی

Чаро сипеҳри тан ӯ бхўни бёлоид

چرا سپهر تن او بخون بیالاید

Гул , гарчи ҳаст қавӣ , бо сипоҳи худ ҳар рӯз

گل، گرچه هست قوی ، با سپاه خود هر روز

Бпиши хизмати ахлоқ шаҳриёр ояд

بپیش خدمت اخلاق شهریار آید

АбўолмзФр , атсз , ки ҳиммати ъолиш

ابوالمظفر ، اتسز، که همت عالیش

Бзири пои фалакро ҳамеи бФрсоид

بزیر پای فلک را همی بفرساید

зи табъ ӯ ҳамаи анъому Муҳамадати хезад

ز طبع او همه انعام و محمدت خیزد

зи даст ӯ ҳамаи эҳсон ва мкрмт зояд

ز دست او همه احسان و مکرمت زاید

Ҳисом ӯ чу дурахшид , чзх кӣ монад ?

حسام او چو درخشید، چذخ کی ماند؟

Сипоҳ ӯ чу биҷунбед , кӯҳ кӣ поед ?

سپاه او چو بجنبید ، کوه کی پاید؟‌

Басон муҳра мораст меҳр ӯ нофеъ

بسان مهرهٔ مارست مهر او نافع

Ва лек кинаш чун заҳри мори бгзоид

و لیک کینش چون زهر مار بگزاید

Хдоигоно , чун ваҳм , амри нофизи ту

خدایگانا، چون وهم، امر نافذ تو

Бики замони ҳамаи офоқро бипаймоед

بیک زمان همه آفاق را بپیماید

Туе ки табъи ту бо золимӣ наёмизад

تویی که طبع تو با ظالمی نیامیزد

Туе ки адли ту бар золимони нбхшоид

تویی که عدل تو بر ظالمان نبخشاید

Равони чархи биҷузи тоъат ту напасандад

روان چرخ بجز طاعت تو نپسندد

Забони даҳри биҷузи мадҳат ту насарояд

زبان دهر بجز مدحت تو نسراید

з рӯй ҷӯади бенон ту гирд бинишонад

ز روی جود بنان تو گرد بنشاند

зи теғи фасли баёни ту занг бизадойад

ز تیغ فصل بیان تو زنگ بزداید

Ситораи паймон бо носеҳи ту май бандад

ستاره پیمان با ناصح تو می‌بندد

Замонаи анҷоми дандон бо ҳосид ту ме хоед

زمانه انجام دندان با حاسد تو می‌خاید

Ки гашти ёради мункири баланди қадари туро ?

که گشت یارد منکر بلند قدر ترا؟

Бгли фурӯзони хуршедро ки андоид ?

بگل فروزان خورشید را که انداید؟

Чу чанги пеши ту ҳар кӯ бахам надорад пушт

چو چنگ پیش تو هر کو بخم ندارد پشت

Сараш чу ноӣ зи тани ханҷар ту бирабоед

سرش چو نای ز تن خنجر تو برباید

Ҳамеша то ки ба бпиши муҳаққиқони сухан

همیشه تا که به بپیش محققان سخن

Бқсди ҳеҷ хирадмандро бндроид

بقصد هیچ خردمند را بندراید

Гузидаи бод , ҳар он кати бмҳри бгзинд

گزیده باد، هر آن کت بمهر بگزیند

Сутӯдаи бод , ҳрони кат бтбъ бастоед

ستوده باد، هرآن کت بطبع بستاید

Тани ту боди броҳт ; ки бадсиголи туро

تن تو باد براحت؛ که بدسگال ترا

Равон бар оташи меҳнати ҳамеи биполояд

روان بر آتش محنت همی بپالاید