зи даври ҷунбиши ин чархи симгуни симо

ز دور جنبش این چرخ سیمگون سیما

Чу симу зар шудаи гир : ашки моу чеҳраи мо

چو سیم و زر شده گیر اشک ما و چهرهٔ ما

Шавад чу симу зари ашки ину чеҳраи он

شود چو سیم و زر اشک این و چهرهٔ آن

Ки ҳаст шӯъбадаи чархи симгуни симо

که هست شعبدهٔ چرخ سیمگون سیما

Мшъбдисти фалак , ҳуққаи бозу ҳуққаи тиҳӣ

مشعبدی‌ست فلک، حقه باز و حقه تهی

Ки ҳар замонии сад шӯъбада кунад пайдо

که هر ‌زمانی صد شعبدهٔ کند پیدا

Хрос ворҳмӣ гардад ва ҳаме дорад

خراس‌وار همی‌گردد و همی‌دارد

Сутури вори маро бар умеди обу гё

سُتور‌وار مرا بر امید آب و گیا

Аз ин хроси халосӣ агар бёФтмӣ

از این خراس خلاصی اگر بیافتمی

Расед май бқўому ълоء , Масеҳи осо

رسید می به قوام و علاء، مسیح‌آسا

Аё мулозими ҷинат , бмҳри номуҳкам

اَیا ملازم جنّت، به مهر نامحکم

Ва ё мазоҳими маҷлис , бчҳри нозебо

و یا مزاحم مجلس به چهر نازیبا

Бикаш чароғ , ки хоҳад арӯсии шаби хилват

بکش چراغ که خواهد عروسی شب خلوت

Бикун намоз , ки дорад хурӯси субҳи ово

بکن نماز که دارد خروس صبح آوا

Силаҳи деви зи лоҳўли соз , зонкаҳи туро

سلاح دیو ز لاحول ساز زآنکه تو را

Ғурури ақл саросема кард дар дунё

غرور عقل سراسیمه کرد در دنیا

Бхоку об малулӣ макун , ки бар сари халқ

به خاک و آب ملولی مکن که بر سر خلق

Шӯии сазои маломати бчори сӯии бало

شوی سزای ملامت به چار سوی بلا

зи бими заҳмат бар авҷ чарх шуд исо

ز بیم زحمت بر اوج چرخ شد عیسی

зи дасти меҳнат бар кӯҳ қоф шуд анқо

ز دست محنت بر کوه قاف شد عنقا

Бисоз тӯшаи тақвои зи баҳри роҳ , ки ту

بساز توشهٔ تقوی ز بهر راه که تو

Рисии зи тӯшаи тақвои бмнзли оло

رسی ز توشهٔ تقوی به منزل آلا

Дарин нишеб қаноат гузин , ки исои вор

در این نشیب قناعت گزین که عیسی‌وار

Нардбони қаноат рисӣ бидон боло

به نردبان قناعت رسی بدان بالا

Чаҳ суд бо ту ? ки аз роҳ лутф нашиносӣ

چه سود با تو که از راه لطف نشناسی

Збўри хондани Довӯдро зи жожи садо

زبور خواندن داود را ز ژاژ صدا

Миёни хавфу раҷои мондае ва мегирӣ :

میان خوف و رجا مانده‌ای و می‌گیری

зи баҳри раду қабул аз барои чун ва чаро

ز بهر رد و قبول از برای چون و چرا

На марди роҳӣу огаҳ нае ки натавон гуфт :

نه مرد راهی و آگه نه‌ای که نتوان گفت

Ҳадис чун ва чаро дар миёни хавфу раҷо

حدیث چون و چرا در میان خوف و رجا

зи дом чун ва чаро сар бурун барем охир

ز دام چون و چرا سر برون بریم آخر

БФзли эзаду тафзили хотами ушшуаро

به فضل ایزد و تفضیل خاتم الشّعرا

АбўолФзоили хуршеди фазли афзали дайн

ابوالفضایل خورشید فضل افضل دین

Ки фахр аҳл заминасту тоҷи аҳли само

که فخر اهل زمین‌ است و تاج اهل سما

Масеҳи вақт ва кулем замонаи хоқонӣ

مسیح وقت و کلیم زمانه خاقانی

Ки умри Хизраши бодоу исмати иҳё

که عمر خضرش بادا و عصمت یحیی

Адаби бмктб ӯ ҳамчуи Тифл дар абҷад

ادب به مکتب او همچو طفل در ابجد

Хиради бмҷлс ӯ ҳамчуи қатра дар дарё

خرد به مجلس او همچو قطره در دریا

Нқўди олам бо нақди илм ӯ мақрун

نقود عالم با نقد علم او مقرون

Уқули гетӣ дар ақлу илм ӯ барпо

عقول گیتی در عقل و علم او برپا

Бтбъи тобъи тосину ҳомили ёсин

به طبع طابع طاسین و حامل یاسین

БФзли нойиби ҳомӣаму вориси тоҳо

به فضل نایب حامیم و وارث طاها

Дилаши мударриси тадриси ҳмкти Идрӣс

دلش مدرس تدریس حکمت ادریس

Таниши музаккари тзкири зикр « ӯ адно »

تنش مذکر تذکیر ذکر «او ادنا»

Муборизони ҷаҳони пеш ӯ Фгндаҳи калла

مبارزان جهان پیش او فگنده کله

Манозирони сухани пеш ӯ даридаи қабо

مناظران سخن پیش او دریده قبا

Намӯда мавъизаташи эҳтиром ва он гоҳе

نموده موعظتش احترام و آن گاهی

Ба назми рехта дар ҳақҳо шароби шифо

به نظم ریخته در حق‌ها شراب شفا

Димоғи хушки аъодии дайну миллат ро

دِماغ خشک اعادی دین و ملّت را

Шудаи каломи муфидаши туфайлии савдо

شده کلام مفیدش طفیلی سودا

зи баҳри лхлхаҳи ширки аҳли бидъат ро

ز بهر لخلخهٔ شرک اهل بدعت را

Табиби вори бмъҷўн назм карда даво

طبیب‌وار به معجون نظم کرده دوا

Надида мисли ту таъсии ахтрўори кон

ندیده مثل تو تأثیر اختروار کان

Назода шабаҳи ту аз насли одаму ҳавво

نزاده شبه تو از نسل آدم و حوّا

Бҳзрти ту тақарруб кунанд аҳли ҳунар

به حضرت تو تقرّب کنند اهل هنر

Ки ҳаст ҳазрати ту айни ърўаҳи алўсқо

که هست حضرت تو عین عروة الوثقا

Ҳар он кас ки бнўиди гули каромати ту

هر آن کس که بنوید گل کرامت تو

Бунафшаи вор бурун кун забон ӯ зи қафо

بنفشه‌وار برون کن زبان او ز قفا