Зиҳӣ ! аз одам ва ҳавво нагашта чун туе пайдо

زهی! از آدم و حوا نگشته چون تویی پیدا

зи ту дар хулди осӯдаи равони одаму ҳавво

ز تو در خلد آسوده روان آدم‌ و حوا

Мафохир бар дарат воқиф , мъолӣ бар танати ошиқ

مفاخر بر درت واقف، معالی بر تنت عاشق

Фазойил дар дилати мзмр , макорим аз кафати пайдо

فضایل در دلت مضمر، مکارم از کفت پیدا

Бҳшмти дасти ҷоҳи ту гирифтаи маркази ағбр

بحشمت دست جاه تو گرفته مرکز اغبر

БрФъти пои қадари ту супурдаи қуббаи хзро

برفعت پای قدر تو سپرده قبهٔ خضرا

Нае гетӣ , валикини ҳамчу гетӣ нестат нуқсон

نه ای گیتی ، ولیکن همچو گیتی نیستت نقصان

Нае яздон , валикини ҳамчу яздон нестат ҳамто

نه ای یزدان، ولیکن همچو یزدان نیستت همتا

з рӯй қадари боғайрати зоўҷи ҷоҳи ту гардун

ز روی قدر باغیرت زاوج جاه تو گردون

Буқати ҷӯад бо хиҷлати зи мавҷи дасти ту дарё

بوقت جود با خجلت ز موج دست تو دریا

Ҳазорон олимӣ , лекини ҳамау маъмур дар маънӣ

هزاران عالمی، لیکن همه و معمور در معنی

Ҳазорон лашкарӣ , лекини ҳамаи Мансур дар ҳиҷо

هزاران لشکری، لیکن همه منصور در هیجا

Бтўи ҷони хиради боқӣ , бтўи ҷоми ҳунари софӣ

بتو جان خرد باقی، بتو جام هنر صافی

Бтўи рӯзи сахои равшан , бтўи чашми карами бино

بتو روز سخا روشن، بتو چشم کرم بینا

Ту шахси давлату динӣу айёмат шудаи арқон

تو شخص دولت و دینی و ایامت شده ارکان

Ту кули ҳишмату ҷоҳӣу афлокат шудаи аҷзо

تو کل حشمت و جاهی و افلاکت شده اجزا

Забони бигушодаи мадҳатро ҳамаи аҷсом чун сӯсан

زبان بگشاده مدحت را همه اجسام چون سوسن

Миён бар бастаи амратро ҳамаи аҷром чун ҷавзо

میان بر بسته امرت را همه اجرام چون جوزا

Туе нозир ба чашми ақл дар офоқ ва дар анфус

تویی ناظر به چشم عقل در آفاق و در انفس

Туе қодири бҳкми ҳзм бар аҳбоб ва бар аъдо

تویی قادر بحکم حزم بر احباب و بر اعدا

На бо амрати қазои мсръ , на бо ҳикмати қадари қодир

نه با امرت قضا مسرع، نه با حکمت قدر قادر

На бо ҳлмти замини сокин , на бо қудрати фалаку оло

نه با حلمت زمین ساکن، نه با قدرت فلک و آلا

Ҳама пероя ҳасанаст авсофи ту чун гавҳар

همه پیرایهٔ حسنست اوصاف تو چون گوهر

Ҳама сармоя айшаст алтофи ту чун саҳбо

همه سرمایه عیشست الطاف تو چون صهبا

Каминаи нутфаи қадари ту сад баҳром ва сад кайвон

کمینه نطفهٔ قدر تو صد بهرام و صد کیوان

Кҳинаҳи бандаи садри ту сад касрӣ ва сад доро

کهینه بندهٔ صدر تو صد کسری و صد دارا

На чун паҳнои ҷоҳи ту буд офоқро бастат

نه چون پهنای جاه تو بود آفاق را بسطت

На чун болои қадари ту буд афлокро боло

نه چون بالای قدر تو بود افلاک را بالا

Туро чун исои Марями баҳри кории дами мӯъҷиз

ترا چون عیسی مریم بهر کاری دم معجز

Туро чун Мӯсои умрони баҳри бобии яди Байзо

ترا چون موسی عمران بهر بابی ید بیضا

Битобаш дар нўоиб рӯй ту чун моҳ дар зулмат

بتابش در نوایب روی تو چون ماه در ظلمت

Бсрът дар ҳаводиси азми ту чун бод дар саҳро

بسرعت در حوادث عزم تو چون باد در صحرا

зи дӯди кини ту тираи замири мардуми ҷоҳил

ز دود کین تو تیره ضمیر مردم جاهل

Бнўри меҳри ту равшани равони мардуми доно

بنور مهر تو روشن روان مردم دانا

Хаҷал гашта зи ахлоқи вази алтофу зи афъолат

خجل گشته ز اخلاق وز الطاف و ز افعالت

Насими хулду заъми слсбилу талъати ҳўро

نسیم خلد و زعم سلسبیل و طلعت حورا

Мунаввар шуд ҷаҳон аз ҷумлаи нури ҷалоли ту

منور شد جهان از جمله نور جلال تو

Чунон каз шуълаи нури таҷаллии қуллаи сино

چنان کز شعلهٔ نور تجلی قلهٔ سینا

зи бими оташи теғат , ки дорад пайкар аз оҳан

ز بیم آتش تیغت، که دارد پیکر از آهن

Гирифтаи оташу оҳани макони андари дили хоро

گرفته آتش و آهن مکان اندر دل خارا

Буқати оташи таъни ту зи аъдоӣ ҳудо гардад

بوقت آتش طعن تو ز اعدای هدی گردد

Ҷаҳон чун ком аждарҳо бидон рмҳ чу ажрҳо

جهان چون کام اژدرها بدان رمح چو اژرها

Худовандо , аФозлро шудаст аз фазли ту ҳосил

خداوندا، افاضل را شدست از فضل تو حاصل

Ҳамаи давлат , ҳамаи неъмат , ҳамаи ҳишмат , ҳамаи оло

همه دولت، همه نعمت، همه حشمت، همه آلا

Маро дар даст аз саъй ту шуд хоки блоънбр

مرا در دست از سعی تو شد خاک بلاعنبر

Маро дар ком аз лутф ту шуд хори фанои хурмо

مرا در کام از لطف تو شد خار فنا خرما

Шудаи насрам дар осори ту чун осори ту некӯ

شده نثرم در آثار تو چون آثار تو نیکو

Шудаи назмам дар авсофи ту чун авсофи ту зебо

شده نظمم در اوصاف تو چون اوصاف تو زیبا

Маро бӯда дар атрофи хуросони мустақар , лекин

مرا بوده در اطراف خراسان مستقر، لیکن

Шудаи фазли марои бандаи Фҳўли хиттаи бтҳо

شده فضل مرا بنده فحول خطهٔ بطحا

Сазад насри марои бандаи нуҷуми гунбади гардон

سزد نثر مرا بنده نجوم گنبد گردان

Баради назми марои ғайрати ъқуди лؤлؤи лоло

برد نظم مرا غیرت عقود لؤلؤ لالا

Ҳунар дар чеҳри ман содиқ чу маҷнӯн дар ғами Лайлӣ

هنر در چهر من صادق چو مجنون در غم لیلی

Хирад бар ҷони ман ошиқ чу Вомиқ бар рухи узро

خرد بر جان من عاشق چو وامق بر رخ عذرا

На чун ҳам пешагон ҳастам музаввари сират ва хоин

نه چون هم پیشگان هستم مزور سیرت و خاین

На чун ҳам гӯашон ҳастам мхнси одату расво

نه چون هم گوشان هستم مخنث عادت و رسوا

Ман аз рӯй шарафи ҳарам , валикин аз ҳаёи банда

من از روی شرف حرم، ولیکن از حیا بنده

Ман аз роҳи тамаъи гунгам ,у лекин аз ҳунар гуё

من از راه طمع گنگم، و لیکن از هنر گویا

зи ҳирс мол наниҳодам бмдҳу мрсити ҳаргиз

ز حرص مال ننهادم بمدح و مرثیت هرگز

Қадам дар мотами амвоту пай дар маҷмаъи эҳё

قدم در ماتم اموات و پی در مجمع احیا

Бихоҳаш , дастами ардибои ноаҳлон фаро гирад

بخواهش، دستم اردیبای نااهلان فرا گیرد

Бурӣдаи боди он дасту даридаи боди он дебо !

بریده باد آن دست و دریده باد آن دیبا!

Ман ин абёти узрои зи ноаҳлон нигаҳ дорам

من این ابیات عذرا ز نااهلان نگه دارم

Ки нашносанд номардони баҳақи андозаи узро

که نشناسند نامردان بحق اندازه عذرا

Ҳамеша то шавад дар дашти пайдои лолаи нӯъмон

همیشه تا شود در دشت پیدا لاله نعمان

Ҳамеша то буд бар чархи тобони Зуҳраи Заҳро

همیشه تا بود بر چرخ تابان زهره زهرا

Сауди чархи ҷуфтати бод дар айвон ва дар майдон !

سعود چرخ جفتت باد در ایوان و در میدان !

Худои арши ёрати бод дар саро ва дар зро !

خدای عرش یارت باد در سرا و در ضرا!

Заминро карда теғи ту мутаҳҳари зи ояти фитна

زمین را کرده تیغ تو مطهر ز آیت فتنه

Ҷаҳонро карда рмҳи ту муназзаҳи зи офати ғавғо

جهان را کرده رمح تو منزه ز آفت غوغا

Ҷаҳону анҷуму афлоки анъом туро гуфта

جهان و انجم و افلاک انعام ترا گفته

Бурузии сад ҳазорон бор : « омноу сдқно » !

بروزی صد هزاران بار: « آمنا و صدقنا» !