Зиҳӣ ! душманат аз тараби бенаво
زهی! دشمنت از طرب بینوا
Зада чарх дар мадҳати ту наво
زده چرخ در مدحت تو نوا
Ҳудо ёфта аз ҷалолати ҷамол
هدی یافته از جلالت جمال
Ҷаҳони сохта аз нўолти наво
جهان ساخته از نوالت نوا
Маъонии блФз ту ёбад шараф
معانی بلفظ تو یابد شرف
Маъонии зи ҷоҳи ту гири баҳо
معانی ز جاه تو گیر بها
Буқати сахои гавҳари обдор
بوقت سخا گوهر آبدار
Чу хокаст наздики ту бе баҳо
چو خاکست نزدیک تو بی بها
Валеро вифоқати сўоиии савоб
ولی را وفاقت صوایی صواب
Адуро хилофати хатоеи хато
عدو را خلافت خطایی خطا
На чун рои ту ахтарони фалак
نه چون رای تو اختران فلک
На чун хати ту лаъибатони хто
نه چون خط تو لعبتان ختا
Шудаи амри ту дар мамолики равон
شده امر تو در ممالک روان
Шудаи ҳукми ту бар хилоиқи раво
شده حکم تو بر خلایق روا
з ту гашта пушти мҳомди қавӣ
ز تو گشته پشت محامد قوی
зи ту барда рӯй макорими раво
ز تو برده روی مکارم روا
На дар гуфтҳои ту саҳву ғалат
نه در گفت های تو سهو و غلط
На дар кардҳои ту чун ва чаро
نه در کرد های تو چون و چرا
Бъҳди ту аз ғояти адли ту
بعهد تو از غایت عدل تو
Кунад мяш дар зилли гиреҳгон чаро
کند میش در ظل گرگان چرا
Турои ҳалами хок ва улувва асир
ترا حلم خاک و علو اثیر
Турои лутфи обу сафои ҳаво
ترا لطف آب و صفای هوا
Бмдҳи ту фарзонагонро шараф
بمدح تو فرزانگان را شرف
Бсдри ту озодагонро ҳаво
بصدر تو آزادگان را هوا
Ниҳодаст дар зоти ту кирдигор
نهادست در ذات تو کردگار
Вуфӯри мурувват , камоли сафо
وفور مروت ، کمال صفا
Азин рӯе бар зоирони садри ту
ازین رویی بر زایران صدر تو
Гузинаст чун Марва ва чун сафо
گزینست چون مروه و چون صفا
На ҳамчун ҷавори Каримати ҷавор
نه همچون جوار کریمت جوار
На ҳамчун фанои рафеъати фано
نه همچون فنای رفیعت فنا
Насиби накӯи хоҳ аз ту ҳаёт
نصیب نکو خواه از تو حیات
Насиби бади андеш аз ту фано
نصیب بد اندیش از تو فنا
Ту айни савобӣ « алии ман атоъ »
تو عین صوابی «علی من اطاع»
Ту маҳзи уқобӣ « алии ман Асо »
تو محض عقابی «علی من عصا »
Падеди омада аз ту вази калаки ту
پدید آمده از تو وز کلک تو
Ҳамон каз кулем омадаи вази Асо
همان کز کلیم آمده وز عصا
Ҳамаи сӯрати ту камолу ҷамол
همه صورت تو کمال و جمال
Ҳамаи сирати ту вафоу ҳаё
همه سیرت تو وفا و حیا
зи даст ту зойанд файзи карам
ز دست تو زایند فیض کرم
Чу аз абри борандаи сўби ҳаё
چو از ابر بارنده صوب حیا
зи гуфтори ту гӯшҳоро нишот
ز گفتار تو گوش ها را نشاط
зи дидори ту дидаи ҳорои ҷило
ز دیدار تو دیده هارا جلا
зи хавфи ту аъдои садри ту ро
ز خوف تو اعدای صدر تو را
зи аўтони хеши аўФтодаҳи ҷило
ز اوطان خویش اوفتاده جلا
зи лутфи ту хираи Наими биҳишт
ز لطف تو خیره نعیم بهشت
зи халқи ту тайраи насими сабо
ز خلق تو طیره نسیم صبا
Азизаст бар ҷони ман хизматат
عزیزست بر جان من خدمتت
Чу рӯзи шабоб ва чу аҳди сабо
چو روز شباب و چو عهد صبا
Бнўшидм аз ту шароби тараб
بنوشیدم از تو شراب طرب
Бпўшидм аз ту либоси Гана
بپوشیدم از تو لباس غنا
Санои ту дар гӯши ман хўштрст
ثنای تو در گوش من خوشترست
зи овози чангу зи лаҳни Гана
ز آواز چنگ و ز لحن غنا
Маро нест аз лафзи ту ҷузи лутф
مرا نیست از لفظ تو جز لطف
Маро нест аз дасти ту ҷузи Нидо
مرا نیست از دست تو جز ندا
Ҳама аз раҳи мардумӣу карам
همه از ره مردمی و کرم
Бигӯаш ман ояд зи лутфати Нидо
بگوش من آید ز لطفت ندا
Ало , то буд меғҳоро сиришк
الا، تا بود میغ ها را سرشک
Ало , то буд теғҳоро мзо
الا، تا بود تیغ ها را مضا
Тўрои боди иқбол дар мобақӣ !
تورا باد اقبال در مابقی !
Фузуни з ончӣ будаст дар мо мзо
فزون ز آنچه بودست در ما مضا