Пеши анвоъи фазлат , эй собир

پیش انواع فضلت ، ای صابر

Касрати ахтарон қалил омад

کثرت اختران قلیل آمد

Назми ту хиттаи хуросон ро

نظم تو خطهٔ خراسان را

Ҳамчу дар хулд слсбил омад

همچو در خلد سلسبیل آمد

Нуктаи хотир чу оташи ту

نکتهٔ خاطر چو آتش تو

Рӯҳро оташ халил омад

روح را آتش خلیل آمد

Бар сари толибони донишу фазл

بر سر طالبان دانش و فضل

Зилли одоби ту злил омад

ظل آداب تو ظلیل آمد

Хомаи ту қсиру зи съиш

خامهٔ تو قصیر و ز سعیش

Умри фазлу ҳунар тавил омад

عمر فضل و هنر طویل آمد

Сокини хонаи улӯми туе

ساکن خانهٔ علوم تویی

Ғайри ту обир сиблат омад

غیر تو عابر سبیل آمد

Бо забон чу ханҷарат , гуҳи нутқ

با زبان چو خنجرت ، گه نطق

Ханҷари субҳи дам клил омад

خنجر صبح دم کلیل آمد

Ту аҷалӣ бақадр ва дидан ту

تو اجلی بقدر و دیدن تو

Халқро неъматӣ ҷалил омад

خلق را نعمتی جلیل آمد

Ашки чашми ман , эй азизи алмисл

اشک چشم من ، ای عزیز المثل

Дар фироқи ту бас залил омад

در فراق تو بس ذلیل آمد

Мари ?иламро танами мулоими гашт

مر الم را تنم ملایم گشت

Мръноро дилам ъдил омад

مرعنا را دلم عدیل آمد

Сабр кардани зи талъат чу туе

صبر کردن ز طلعت چو تویی

Ақлро сахт мустаҳил омад

عقل را سخت مستحیل آمد

Ҳазёнӣ , ки дар мараз гӯйанд

هذیانی ، که در مرض گویند

Қитъаи ман аз он қабил омад

قطعهٔ من از آن قبیل آمد

Дар фироқи ту сахти маълулам

در فراق تو سخت معلولم

Шояд ар шеъри ман алил омад

شاید ار شعر من علیل آمد