Илмат , эй собири бен асмъил

علمت ، ای صابر بن اسمعیل

Рӯй олам ҳаме биорояд

روی عالم همی بیاراید

Рифъати қадари ту бпои шараф

رفعت قدر تو بپای شرف

Тораки осмон ҳаме сояд

تارک آسمان همی ساید

Туе онкас , ки дар бадоеъи назм

تویی آنکس ، که در بدایع نظم

Мисли ту рӯзгор нанамояд

مثل تو روزگار ننماید

Ҳамаи дониши зи табъи ту хезад

همه دانش ز طبع تو خیزد

Ҳамаи маънии зи лафз ту зояд

همه معنی ز لفظ تو زاید

Чархи зикр туро напӯшоанд

چرخ ذکر ترا نپوشاند

Даҳри ъз туро нафарсоед

دهر عز ترا نفرساید

Ҳар ки пеши ту ёди назми орад

هر که پیش تو یاد نظم آرد

Биқини дон ки : бод паймоед

بیقین دان که : باد پیماید

Ту ситудӣ маро ва мисли маро

تو ستودی مرا و مثل مرا

Зебад , аз рӯзгор бастоед

زیبد ، از روزگار بستاید

Манам онкас ки сайқали назмам

منم آنکس که صیقل نظمم

Занг аз теғ фазл бизадойад

زنگ از تیغ فضل بزداید

Хомаи ман , ки ҳаст бастаи миён

خامهٔ من ، که هست بسته میان

Баста мушкилот бигушоед

بستهٔ مشکلات بگشاید

Ълҳоиисти баси шариф , казон

علهاییست بس شریف ، کزان

Як замон Фкртм наёсоед

یک زمان فکرتم نیاساید

Ҷуз барои риёзати хотир

جز برای ریاضت خاطر

Ҳамтеми сӯии назми нгроид

همتم سوی نظم نگراید

намендонӣ камоли илми маро

می ندانی کمال علم مرا

Дайр аҳдӣ надидам , шояд

دیر عهدی ندیدم ، شاید

Муттаҳам кардае марои бҳсд

متهم کرده ای مرا بحسد

Аз чу ман комилӣ ҳасад ноед

از چو من کاملی حسد ناید

То ҷамоли камол ман бинад

تا جمال کمال من بیند

Тези байни дидае ҳаме бояд

تیز بین دیده ای همی باید

Тибтӣ кардам , ин маози аллоҳ !

طیبتی کردم ، این معاذ الله !

То азин ваҳшатии ниФзоид

تا ازین وحشتی نیفزاید